Τα όρια αποτελούν ένα κρίσιμο σημείο στη διαπαιδαγώγηση του παιδιού καθώς του μαθαίνουν το μέχρι που μπορεί να φτάσει η ελευθερία στις πράξεις του ώστε να μη θίγονται οι γύρω του.
Ήδη από τη γέννηση του παιδιού οι γονείς βάζουν συνεχώς όρια προκειμένου να το προστατεύσουν από ένα πλήθος κινδύνων, φυσικών αλλά και συναισθηματικών. Αν και πολλές φορές τους είναι δύσκολο να πουν «όχι», φοβούμενοι μήπως το παιδί τους κρίνει άσχημα ή μήπως θεωρήσει ότι δεν το αγαπούν αρκετά, οι περιορισμοί που τίθενται είναι απαραίτητοι για την ασφάλεια του παιδιού. Αυτό γιατί το παιδί που μαθαίνει να κάνει ότι θέλει σε οποιαδήποτε στιγμή, αποπροσανατολίζεται εύκολα από κάθε είδους ερεθίσματα, δυσκολεύεται να συγκεντρωθεί στους στόχους του, βιώνει συνεχείς ματαιώσεις και αποτυχίες, ενώ παράλληλα δεν μαθαίνει να περιμένει τη σειρά του αλλά και να σέβεται τους γύρω του.
Επομένως, είναι ιδιαίτερα σημαντικό το παιδί να εκπαιδευτεί στο να βάζει όρια τόσο στον εαυτό του όσο και στους άλλους, προκειμένου να προφυλαχτεί από τους κινδύνους της ζωής. Βέβαια, η τήρηση των ορίων συνήθως προκαλεί αντιδράσεις καθώς το παιδί νιώθει παγιδευμένο και καταπιεσμένο. Λόγω αυτού, καλό είναι ο γονιός να περάσει το μήνυμα στο παιδί ότι τα όρια δεν είναι «δεσμά», αλλά κάτι αναγκαίο, ώστε να μη χάνεται καθώς μεγαλώνει και να διευκολύνεται στον τρόπο που συμπεριφέρεται και εμπλέκεται συναισθηματικά με τους γύρω του.
Μερικές χρήσιμες συμβουλές:
• Αποφασίστε από κοινού με το παιδί σας κάποιους κανόνες τους οποίους και θα πρέπει να τηρεί
• Βεβαιωθείτε ότι οι κανόνες αυτοί έχουν γίνει απόλυτα κατανοητοί από το παιδί και πως είναι σύστοιχοι με το στάδιο ανάπτυξής του
• Αποφύγετε την επιβολή κανόνων μετά από μια έντονη διαμάχη
• Προσπαθήστε να θέτετε ρεαλιστικά και ευέλικτα όρια, ώστε να μην κάνετε υπαναχωρήσεις στα όσα έχετε επιβάλει στο παιδί σας
• Προτιμήστε όχι ιδιαίτερα ακραίους και αυταρχικούς κανόνες, ώστε να αυξηθούν οι πιθανότητες αποδοχής τους από το παιδί
• Ενημερώστε με ακρίβεια το παιδί σας για τις «συνέπειες» τυχόν παραβίασης των κανόνων που του θέτετε
• Αποφύγετε τη λέξη «τιμωρία» καθώς έτσι το παιδί νιώθει ότι του επιβάλλεστε αυταρχικά. Είναι σημαντικό να καταλάβει ότι η δική του συμπεριφορά καθορίζει τη στάση σας
• Αποτελέστε οι ίδιοι πρότυπο συμπεριφοράς προς μίμηση, τονίζοντας έτσι πως οι συνέπειες παραβίασης των ορίων ισχύουν για όλους (π.χ. «εάν πηγαίνω στη δουλειά μου όποτε θέλω, θα με απολύσουν»)
• Προσπαθήστε να μην ανέχεστε παραβιάσεις των συμφωνημένων κανόνων, γιατί το παιδί θα νιώσει ότι μπορεί να προχωρήσει και σε άλλες
• Θυμηθείτε ότι σε περιπτώσεις που το παιδί συμπεριφέρεται με μη αποδεκτό τρόπο, απορρίπτουμε την πράξη του, όχι όμως το ίδιο (π.χ. «ήταν κακό αυτό που έκανες» και όχι «είσαι κακό παιδί»)
• Αποφύγετε τη σωματική τιμωρία καθώς όχι μόνο έχει πρόσκαιρα αποτελέσματα και δε βοηθά στην παγίωση αποδεκτών συμπεριφορών, αλλά και επειδή «η βία, γεννά βία»
• Φροντίστε σε κάποια θέματα το παιδί να νιώθει ελεύθερο να επιλέξει (π.χ. ντύσιμο, μουσική)
• Εάν παρατηρήσετε ότι το παιδί σας συστηματικά παραβαίνει τα συμφωνηθέντα όρια αναρωτηθείτε: Μήπως θέτετε ιδιαίτερα άκαμπτους κανόνες; Μήπως είστε πολύ ανεκτικοί με την παραβίασή τους; Μήπως αντιδράτε με περισσή αυταρχικότητα; Μήπως το παιδί έχει ανάγκη να τραβήξει την προσοχή σας; Εάν οι δυσκολίες πολλαπλασιάζονται, μη διστάσετε να ζητήσετε τη βοήθεια ψυχολόγου
• Θυμηθείτε να επιβραβεύετε το παιδί σας όταν συμπεριφέρεται με σωστό τρόπο! (π.χ. «Μπράβο που ήσουν τόσο ευγενικός σήμερα» «Είμαι περήφανη για σένα που περίμενες υπομονετικά τη σειρά σου» «Ευχαριστώ που με βοήθησες. Το χάρηκα πολύ που κάναμε τα ψώνια παρέα»)
Συμπερασματικά, τα όρια δημιουργούν ένα περιβάλλον με λιγότερο στρες και διαμάχες, ενώ παράλληλα προσφέρουν ασφάλεια στο παιδί καθώς έτσι γνωρίζει ανά πάσα στιγμή τις αντιδράσεις των γονέων του. Σημαντικό βέβαια σε κάθε περίπτωση είναι και οι γονείς να τηρούν το δικό τους κομμάτι της συμφωνίας με το παιδί, είτε αυτό είναι θετικό είτε αρνητικό. Επιπρόσθετα, τα όρια καλλιεργούν ένα κλίμα σεβασμού και μαθαίνουν στα παιδιά να λαμβάνουν υπόψη τους και τις ανάγκες των άλλων. Τα όρια όταν τίθενται μέσα σε ένα πλαίσιο αγάπης και συνεργασίας δεν είναι ταυτόσημα της καταπίεσης. Θυμηθείτε ότι το παιδί που του επιτρέπεται να κάνει ότι θέλει, ερμηνεύει την στάση αυτή ως αδιαφορία!
Ελπίδα Μ. Παναγιωτουνάκου
Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια
Ειδ. Αιγινήτειο Παν/κο νοσ.
Diploma in Dyslexia
Msc Έλεγχος του Στρες και Προαγωγή της Υγείας
Ιατρική Αθηνών
Τηλ.: 210 81 41 570, Κιν.: 697 40 12 477
Ανοίξεως – Σταμάτας 2, Άνοιξη
Web page: http://www.wix.com/elpidapan/panagiotounakou
Πέμπτη 3 Φεβρουαρίου 2011
Πέμπτη 13 Ιανουαρίου 2011
ΖΗΛΙΑ: ΠΩΣ ΤΗ ΒΙΩΝΟΥΝ ΟΙ ΑΝΔΡΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ
Όσο και αν δεν θέλουμε να το παραδεχτούμε έστω και μια φορά στη ζωή μας όλοι έχουμε νιώσει ζήλια για τον σύντροφό μας ή έστω έχουμε οι ίδιοι γίνει αποδέκτες αυτής.
Η ζήλια αποτελεί ένα αρνητικό συναίσθημα το οποίο όταν διαρκεί για μεγάλα χρονικά διαστήματα εμποδίζει το άτομο από το να σκέφτεται και να πράττει λογικά, δυσκολεύει την αντικειμενική θεώρηση των πραγμάτων ενώ μπορεί ακόμα και να καταστήσει την καθημερινότητα ιδιαίτερα πιεστική και δυσάρεστη. Βέβαια, στις περιπτώσεις αυτές σίγουρα δεν μιλάμε για τη θετική ζήλια που έχει την έννοια του θαυμασμού ή την επιθυμία να κατακτήσουμε κι εμείς αντίστοιχα προνόμια με αυτά κάποιου άλλου.
Τα αίτια της ζήλιας ποικίλουν. Σε κάποιες περιπτώσεις οι σκηνές ζηλοτυπίας είναι τουλάχιστον εν μέρει δικαιολογημένες, καθώς ο σύντροφος μπορεί να είναι παραπάνω κοινωνικός με τους γύρω του - με αποτέλεσμα η συμπεριφορά του συχνά να παρερμηνεύεται - μπορεί τα λεγόμενά του να μη συμβαδίζουν με τις πράξεις του ή άλλες φορές μπορεί να αποδεικνύεται ανειλικρινής και μη έμπιστος. Ωστόσο, τις περισσότερες φορές η ζήλια είναι αδικαιολόγητη και έχει να κάνει περισσότερο με ανασφάλειες του συντρόφου που ζηλεύει, καθώς και με άλυτα θέματα με τον ίδιο του τον εαυτό.
Αναφορικά με τα δύο φύλα, υπάρχει η αντίληψη ότι οι άνδρες αντιδρούν εντονότερα στη σεξουαλική απιστία, ενώ οι γυναίκες δίνουν μεγαλύτερη έμφαση στη συναισθηματική αφοσίωση του συντρόφου τους. Το γεγονός αυτό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην αγωνιώδη σκέψη του άνδρα ότι πιθανά να μην είναι ο βιολογικός πατέρας του παιδιού που εγκυμονεί η σύντροφός του. Ωστόσο, νεώτερες έρευνες τείνουν να υποστηρίζουν πως δεν υπάρχουν τέτοιου είδους διαφορές μεταξύ των δύο φύλων, ενώ αυτό που φαίνεται να διαδραματίζει ουσιαστικό ρόλο στο κατά πόσο και με ποιον τρόπο θα ζηλέψει καθένας από τους δύο συντρόφους είναι το πολιτισμικό και μορφωτικό πλαίσιο ανάπτυξης του ατόμου.
Σε κάθε περίπτωση, τα ζηλότυπα άτομα χαρακτηρίζονται από την εκδήλωση συγκεκριμένων συμπεριφορών. Πρώτα απ’ όλα, είναι ιδιαίτερα καχύποπτα, καθώς υποψιάζονται σχεδόν κάθε κίνηση ή ενέργεια του / της συντρόφου τους. Επίσης, θυμώνουν εύκολα όταν το έτερον τους ήμισυ δεν ακολουθεί τις «υποδείξεις» τους και γενικά νιώθουν σαν να βρίσκονται σε έναν συνεχή ανταγωνισμό με κάθε άτομο που περιστοιχίζει τον / την σύντροφό τους. Επιζητούν συνεχώς επιβεβαίωση από αυτόν ότι τους είναι πιστός, ενώ η σκέψη της πιθανής απώλειας του συντρόφου τους μπορεί να γίνει ακόμα και έμμονη ιδέα. Εκτός αυτού, εκδηλώνουν μια έντονη κτητικότητα αλλά και μια ελεγκτική στάση προς τον σύντροφό τους, στην προσπάθειά τους να γνωρίζουν ανά πάσα στιγμή τα πάντα για τη ζωή και τις ασχολίες του καθώς κάτι τέτοιο τους δημιουργεί αίσθημα ασφάλειας.
Φαίνεται πως όταν κάνουμε αρνητικές σκέψεις για τον άνθρωπο που έχουμε δίπλα μας, αυτές επηρεάζουν το συναίσθημά μας (με αποτέλεσμα να βιώνουμε ζήλια, άγχος, θυμό, φόβο) αλλά και τη συμπεριφορά μας (καθώς γινόμαστε ελεγκτικοί, καταπιεστικοί, παράλογοι). Μέσα στη δίνη ενός τέτοιου φαύλου κύκλου τείνουμε να επικεντρωνόμαστε μόνο στα αρνητικά σημεία της σχέσης ή του συντρόφου μας, διογκώνουμε μικρογεγονότα, ενώ θυμόμαστε μόνο όσα θέλουμε να θυμόμαστε. Όμως, όσο περισσότερο διαρκεί η κατάσταση αυτή, τόσο περισσότερο παγιώνεται το πρόβλημα και κατά συνέπεια όχι μόνο διαταράσσουμε την ψυχική μας ηρεμία, αλλά δεν μπορούμε να απολαύσουμε ούτε την ίδια μας τη ζωή!
Μερικές χρήσιμες συμβουλές:
• Αναζητήστε τα αίτια της ζήλιας προκειμένου να ελέγξετε το κατά πόσο όντως ισχύουν και να τα αντιμετωπίσετε αποτελεσματικότερα
• Σταματήστε τις αρνητικές σκέψεις που σας κατακλύζουν, καθώς προκαλούν άδικα αυξημένη ανησυχία και άγχος που με τη σειρά τους οδηγούν σε λανθασμένες κρίσεις και συμπεριφορές
• Συζητήστε με τον σύντροφό σας όλα όσα σας προβληματίζουν και ενοχλούν, καθώς μπορεί να μην έχει καταλάβει ακριβώς πόσο σημαντικά ή δυσάρεστα είναι κάποια πράγματα για εσάς
• Μπείτε στη θέση του συντρόφου σας και σκεφτείτε πώς θα αντιδρούσατε εάν κάποιος έλεγχε την κάθε σας κίνηση ή προκαλούσε διαρκώς «σκηνές ζηλοτυπίας»
• Μη διστάσετε να ζητήσετε τη βοήθεια ενός ψυχολόγου εάν νιώσετε ότι η κατάσταση ξεφεύγει από τα χέρια σας και πως δεν αναγνωρίζετε κάποιες στιγμές τον ίδιο σας τον εαυτό
Θυμηθείτε πως στόχος της συντροφικότητας είναι η βίωση χαράς, ικανοποίησης, πληρότητας και όχι θυμού, αγωνίας, κατάθλιψης!
Ελπίδα Μ. Παναγιωτουνάκου
Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια
Ειδ. Αιγινήτειο Παν/κο νοσ.
Diploma in Dyslexia
Msc Έλεγχος του Στρες και Προαγωγή της Υγείας
Ιατρική Αθηνών
Τηλ.: 210 81 41 570, Κιν.: 697 40 12 477
Ανοίξεως – Σταμάτας 2, Άνοιξη
Web page: http://www.wix.com/elpidapan/panagiotounakou
Η ζήλια αποτελεί ένα αρνητικό συναίσθημα το οποίο όταν διαρκεί για μεγάλα χρονικά διαστήματα εμποδίζει το άτομο από το να σκέφτεται και να πράττει λογικά, δυσκολεύει την αντικειμενική θεώρηση των πραγμάτων ενώ μπορεί ακόμα και να καταστήσει την καθημερινότητα ιδιαίτερα πιεστική και δυσάρεστη. Βέβαια, στις περιπτώσεις αυτές σίγουρα δεν μιλάμε για τη θετική ζήλια που έχει την έννοια του θαυμασμού ή την επιθυμία να κατακτήσουμε κι εμείς αντίστοιχα προνόμια με αυτά κάποιου άλλου.
Τα αίτια της ζήλιας ποικίλουν. Σε κάποιες περιπτώσεις οι σκηνές ζηλοτυπίας είναι τουλάχιστον εν μέρει δικαιολογημένες, καθώς ο σύντροφος μπορεί να είναι παραπάνω κοινωνικός με τους γύρω του - με αποτέλεσμα η συμπεριφορά του συχνά να παρερμηνεύεται - μπορεί τα λεγόμενά του να μη συμβαδίζουν με τις πράξεις του ή άλλες φορές μπορεί να αποδεικνύεται ανειλικρινής και μη έμπιστος. Ωστόσο, τις περισσότερες φορές η ζήλια είναι αδικαιολόγητη και έχει να κάνει περισσότερο με ανασφάλειες του συντρόφου που ζηλεύει, καθώς και με άλυτα θέματα με τον ίδιο του τον εαυτό.
Αναφορικά με τα δύο φύλα, υπάρχει η αντίληψη ότι οι άνδρες αντιδρούν εντονότερα στη σεξουαλική απιστία, ενώ οι γυναίκες δίνουν μεγαλύτερη έμφαση στη συναισθηματική αφοσίωση του συντρόφου τους. Το γεγονός αυτό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην αγωνιώδη σκέψη του άνδρα ότι πιθανά να μην είναι ο βιολογικός πατέρας του παιδιού που εγκυμονεί η σύντροφός του. Ωστόσο, νεώτερες έρευνες τείνουν να υποστηρίζουν πως δεν υπάρχουν τέτοιου είδους διαφορές μεταξύ των δύο φύλων, ενώ αυτό που φαίνεται να διαδραματίζει ουσιαστικό ρόλο στο κατά πόσο και με ποιον τρόπο θα ζηλέψει καθένας από τους δύο συντρόφους είναι το πολιτισμικό και μορφωτικό πλαίσιο ανάπτυξης του ατόμου.
Σε κάθε περίπτωση, τα ζηλότυπα άτομα χαρακτηρίζονται από την εκδήλωση συγκεκριμένων συμπεριφορών. Πρώτα απ’ όλα, είναι ιδιαίτερα καχύποπτα, καθώς υποψιάζονται σχεδόν κάθε κίνηση ή ενέργεια του / της συντρόφου τους. Επίσης, θυμώνουν εύκολα όταν το έτερον τους ήμισυ δεν ακολουθεί τις «υποδείξεις» τους και γενικά νιώθουν σαν να βρίσκονται σε έναν συνεχή ανταγωνισμό με κάθε άτομο που περιστοιχίζει τον / την σύντροφό τους. Επιζητούν συνεχώς επιβεβαίωση από αυτόν ότι τους είναι πιστός, ενώ η σκέψη της πιθανής απώλειας του συντρόφου τους μπορεί να γίνει ακόμα και έμμονη ιδέα. Εκτός αυτού, εκδηλώνουν μια έντονη κτητικότητα αλλά και μια ελεγκτική στάση προς τον σύντροφό τους, στην προσπάθειά τους να γνωρίζουν ανά πάσα στιγμή τα πάντα για τη ζωή και τις ασχολίες του καθώς κάτι τέτοιο τους δημιουργεί αίσθημα ασφάλειας.
Φαίνεται πως όταν κάνουμε αρνητικές σκέψεις για τον άνθρωπο που έχουμε δίπλα μας, αυτές επηρεάζουν το συναίσθημά μας (με αποτέλεσμα να βιώνουμε ζήλια, άγχος, θυμό, φόβο) αλλά και τη συμπεριφορά μας (καθώς γινόμαστε ελεγκτικοί, καταπιεστικοί, παράλογοι). Μέσα στη δίνη ενός τέτοιου φαύλου κύκλου τείνουμε να επικεντρωνόμαστε μόνο στα αρνητικά σημεία της σχέσης ή του συντρόφου μας, διογκώνουμε μικρογεγονότα, ενώ θυμόμαστε μόνο όσα θέλουμε να θυμόμαστε. Όμως, όσο περισσότερο διαρκεί η κατάσταση αυτή, τόσο περισσότερο παγιώνεται το πρόβλημα και κατά συνέπεια όχι μόνο διαταράσσουμε την ψυχική μας ηρεμία, αλλά δεν μπορούμε να απολαύσουμε ούτε την ίδια μας τη ζωή!
Μερικές χρήσιμες συμβουλές:
• Αναζητήστε τα αίτια της ζήλιας προκειμένου να ελέγξετε το κατά πόσο όντως ισχύουν και να τα αντιμετωπίσετε αποτελεσματικότερα
• Σταματήστε τις αρνητικές σκέψεις που σας κατακλύζουν, καθώς προκαλούν άδικα αυξημένη ανησυχία και άγχος που με τη σειρά τους οδηγούν σε λανθασμένες κρίσεις και συμπεριφορές
• Συζητήστε με τον σύντροφό σας όλα όσα σας προβληματίζουν και ενοχλούν, καθώς μπορεί να μην έχει καταλάβει ακριβώς πόσο σημαντικά ή δυσάρεστα είναι κάποια πράγματα για εσάς
• Μπείτε στη θέση του συντρόφου σας και σκεφτείτε πώς θα αντιδρούσατε εάν κάποιος έλεγχε την κάθε σας κίνηση ή προκαλούσε διαρκώς «σκηνές ζηλοτυπίας»
• Μη διστάσετε να ζητήσετε τη βοήθεια ενός ψυχολόγου εάν νιώσετε ότι η κατάσταση ξεφεύγει από τα χέρια σας και πως δεν αναγνωρίζετε κάποιες στιγμές τον ίδιο σας τον εαυτό
Θυμηθείτε πως στόχος της συντροφικότητας είναι η βίωση χαράς, ικανοποίησης, πληρότητας και όχι θυμού, αγωνίας, κατάθλιψης!
Ελπίδα Μ. Παναγιωτουνάκου
Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια
Ειδ. Αιγινήτειο Παν/κο νοσ.
Diploma in Dyslexia
Msc Έλεγχος του Στρες και Προαγωγή της Υγείας
Ιατρική Αθηνών
Τηλ.: 210 81 41 570, Κιν.: 697 40 12 477
Ανοίξεως – Σταμάτας 2, Άνοιξη
Web page: http://www.wix.com/elpidapan/panagiotounakou
Δευτέρα 20 Δεκεμβρίου 2010
ΓΙΟΡΤΕΣ: Μέρες ξεγνοιασιάς και ξεκούρασης ή παράγοντας στρες;
Αναμφίβολα, η περίοδος των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς χρωματίζεται από ένα κλίμα αγάπης, ευτυχίας και χαράς. Τουλάχιστον έτσι θα έπρεπε να είναι ή έτσι θέλουμε να πιστεύουμε. Δυστυχώς, όμως, για πολλούς ανθρώπους οι γιορτές των Χριστουγέννων χαρακτηρίζονται από ένα αίσθημα κατάθλιψης και στρες.
Υπάρχουν πολλοί παράγοντες οι οποίοι επηρεάζουν την ομορφιά, γοητεία και το πνεύμα των εορτών. Ένα σημαντικό μέρος του πληθυσμού, για διαφορετικούς κάθε φορά λόγους, βιώνει αυξημένη ένταση, καταθλιπτικό συναίσθημα, καθώς και αναστάτωση επειδή δεν μπορεί να ανταπεξέλθει σε όλα όσα επιθυμεί ή μέσα στα χρονικά πλαίσια που του ορίζονται.
Εκτός από το συναισθηματικό στρες και τη νοητική ένταση που είναι δυνατόν να βλάψουν την υγεία μας κατά τη διάρκεια των εορτών, μεγάλο κακό προκαλούν και οι τροφές πλούσιες σε ζάχαρη, αλάτι και λιπαρά που τείνουμε να καταναλώνουμε τις χαρμόσυνες αυτές μέρες. Ας το παραδεχτούμε πως αποτελούν πειρασμό ακόμα και για τους πιο πειθαρχημένους στα θέματα διατροφής!
Οι λόγοι οι οποίοι καθιστούν τα Χριστούγεννα και την περίοδο των εορτών γενικότερα περίοδο στρες και κατάθλιψης για μερικά άτομα είναι ποικίλοι, όπως παραδείγματος χάριν οικονομικοί, σωματικοί, συναισθηματικοί, ενώ σημαντικό ρόλο διαδραματίζουν και οι παράγοντες της προσωπικότητας. Πιο συγκεκριμένα, αίτια αρνητικής διάθεσης μπορεί να είναι τα παρακάτω:
1. Απουσία ή απώλεια αγαπημένου προσώπου. Όταν ένα αγαπημένο μας πρόσωπο δεν είναι μαζί μας τις μέρες των εορτών, ενισχύεται το αίσθημα της μοναξιάς. Επιπρόσθετα, η θέα των γύρω μας οι οποίοι περνούν καλά, φαίνεται να δυσχεραίνει την κατάσταση.
2. Παρεξηγήσεις μέσα στην οικογένεια. Είναι αρκετά σύνηθες αυτή την περίοδο του χρόνου να αναδύονται ποικίλες συγκρούσεις, διαμάχες και εντάσεις μεταξύ των μελών της οικογένειας. Υπάρχει, λοιπόν, η τάση οι συγγενείς να περνούν μαζί τις ημέρες των Χριστουγέννων. Ωστόσο, συγκρούσεις είναι δυνατόν να προκύψουν καθώς κάποιοι επιθυμούν να περάσουν τις μέρες αυτές με διαφορετικό τρόπο ή ακόμα νιώθουν ότι αναγκάζονται να συναντήσουν πρόσωπα τα οποία δεν επιθυμούν, απλά γιατί «πρέπει». Επιπρόσθετα, δεν είναι λίγες οι φορές που τα σχόλια όσων σε ξέρουν χρόνια μπορεί να αποβούν ενοχλητικά, καθώς αναπαράγουν λανθασμένες «ταμπέλες» όπως «ο μικρός», «ο σπασίκλας», «ο κατεργάρης». Σε όλα αυτά έρχονται να προστεθούν και οι επικρίσεις και το άγχος σχετικά με την επιλογή του κατάλληλου δώρου έτσι ώστε «να μην μας κακολογήσουν».
3. Οικονομικές δυσκολίες. Ειδικά στις μέρες μας που η οικονομία παρουσιάζει ύφεση, πολλές οικογένειες είναι πιεσμένες οικονομικά. Οι γιορτές, όμως, προσθέτουν ένα επιπλέον βάρος στον προϋπολογισμό του νοικοκυριού. Όταν δεν υπάρχουν αρκετά χρήματα για παραπάνω έξοδα όπως ρούχα, δώρα, τρόφιμα για εορταστικό τραπέζι, νιώθουμε αφενός άγχος για το πώς θα τα βγάλουμε πέρα, αλλά και μειονεξία έναντι των άλλων. Άλλωστε, δεν είναι λίγες οι φορές που δεν αποδεχόμαστε κάποια πρόσκληση σε πάρτι ή συγκέντρωση επειδή ακριβώς νιώθουμε ότι δεν θα είμαστε εξοπλισμένοι με την κατάλληλη ένδυση, με αποτέλεσμα να σχολιαστούμε αρνητικά, ή επειδή δεν έχουμε την άνεση για την αγορά ενός ακριβού δώρου. Οι επιπτώσεις μιας τέτοιας κατάστασης συνεχίζονται και μετά το πέρας των εορτών, με αποτέλεσμα την επίταση του καταθλιπτικού συναισθήματος.
4. Σωματική κόπωση. Ένας από τους βασικούς λόγους που οι γιορτές προκαλούν ένταση είναι ότι ξαφνικά και μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα ανακύπτει ένα πλήθος υποχρεώσεων. Ακόμα και όταν οι δραστηριότητες είναι κατά βάση ευχάριστες, δεν παύουν να αποτελούν μια αλλαγή από την καθημερινή ρουτίνα του ατόμου. Τα ψώνια, η επιλογή του κατάλληλου δώρου, η προετοιμασία του γιορτινού τραπεζιού και των γλυκών αυξάνουν το στρες και τα επίπεδα κόπωσης. Ας μην αναφέρουμε την απογοήτευση που έρχεται να προστεθεί από τη διαπίστωση της αύξησης του βάρους λόγω των λαχταριστών εδεσμάτων, τη στιγμή ακριβώς που επιδιώκουμε να αδυνατίσουμε!
5. Μοναξιά. Η μοναξιά αποτελεί για πολλούς ανθρώπους και ειδικότερα για τους ηλικιωμένους πραγματικό πρόβλημα κατά την περίοδο των εορτών. Όταν δεν έχεις κάποιον προκειμένου να μοιραστείς το εορταστικό τραπέζι ή ακόμα και για να ανταλλάξεις δυο κουβέντες, η καταθλιπτική διάθεση δεν αργεί να σου χτυπήσει την πόρτα.
6. Εποχιακή συναισθηματική διαταραχή. Πρόκειται για ένα είδος διαταραχής που δύσκολα γίνεται αντιληπτό. Προκύπτει όταν το φθινόπωρο δίνει τη θέση του στον χειμώνα. Καθώς η μέρα μικραίνει και το άτομο περνάει περισσότερο χρόνο μέσα στο σπίτι, επηρεάζεται από μια ήπια μορφή κατάθλιψης που συνήθως είναι ενοχλητική, ενώ ταυτόχρονα αποτελεί πηγή άγχους και ανησυχίας καθώς η γενική πεποίθηση για τη δεδομένη περίοδο του χρόνου είναι ότι όλοι θα πρέπει να νιώθουμε χαρούμενοι και ευτυχισμένοι.
Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να εντοπίζουμε τους παράγοντες που μπορεί να μας προκαλούν στρες ή καταθλιπτικό συναίσθημα κατά τη διάρκεια των εορτών, καθώς έτσι θα οπλιστούμε με τα πιο αποτελεσματικά μέσα για την αντιμετώπισή τους.
Να θυμάστε ότι:
• Η ύπαρξη πραγματικών φίλων κάνει τις ημέρες των εορτών πιο όμορφες και δημιουργικές παρ’ όλες τις οικονομικές δυσκολίες
• Η πραγματική ευτυχία και διασκέδαση δεν βρίσκονται απαραίτητα στα ακριβά πράγματα. Μια βραδιά με επιτραπέζια στο σπίτι και καλή παρέα, μπορεί να είναι αρκετή
• Πολλές φορές χρειάζεται να λέμε ΟΧΙ και να κάνουμε πράγματα που πραγματικά επιθυμούμε
• Όταν νιώθουμε κουρασμένοι, καλό είναι να αναθέτουμε αρμοδιότητες και σε άλλους ώστε να μοιραζόμαστε τις ευθύνες και να ασχολούμαστε με ότι είναι πιο κοντά σε εμάς
• Η ζωή, τις περισσότερες φορές, δεν είναι τόσο τέλεια και όμορφη όπως στις ταινίες. Συχνά είναι απρόβλεπτη και γι’ αυτό καλό είναι να επικεντρωνόμαστε σε πράγματα που μας κάνουν ευτυχισμένους
• Προσπαθήστε να σκέφτεστε θετικά για το μέλλον γιατί ο τρόπος με τον οποίο σκεφτόμαστε επηρεάζει και το πώς νιώθουμε
Συμπερασματικά, το στρες μπορεί να εκδηλωθεί ακόμα και σε στιγμές που δεν το περιμένουμε. Προετοιμαστείτε προκαταβολικά γι’ αυτό κάνοντας λίστες που θα σας βοηθήσουν να οργανώσετε καλύτερα τις υποχρεώσεις σας, αλλά και που θα σας θυμίσουν τα «ΘΕΛΩ» σας… ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ!!!
Ελπίδα Μ. Παναγιωτουνάκου
Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια
Ειδ. Αιγινήτειο Παν/κο νοσ.
Diploma in Dyslexia
Msc Έλεγχος του Στρες και Προαγωγή της Υγείας
Ιατρική Αθηνών
Τηλ.: 210 81 41 570, Κιν.: 697 40 12 477
Ανοίξεως – Σταμάτας 2, Άνοιξη
Web page: http://www.wix.com/elpidapan/panagiotounakou
Υπάρχουν πολλοί παράγοντες οι οποίοι επηρεάζουν την ομορφιά, γοητεία και το πνεύμα των εορτών. Ένα σημαντικό μέρος του πληθυσμού, για διαφορετικούς κάθε φορά λόγους, βιώνει αυξημένη ένταση, καταθλιπτικό συναίσθημα, καθώς και αναστάτωση επειδή δεν μπορεί να ανταπεξέλθει σε όλα όσα επιθυμεί ή μέσα στα χρονικά πλαίσια που του ορίζονται.
Εκτός από το συναισθηματικό στρες και τη νοητική ένταση που είναι δυνατόν να βλάψουν την υγεία μας κατά τη διάρκεια των εορτών, μεγάλο κακό προκαλούν και οι τροφές πλούσιες σε ζάχαρη, αλάτι και λιπαρά που τείνουμε να καταναλώνουμε τις χαρμόσυνες αυτές μέρες. Ας το παραδεχτούμε πως αποτελούν πειρασμό ακόμα και για τους πιο πειθαρχημένους στα θέματα διατροφής!
Οι λόγοι οι οποίοι καθιστούν τα Χριστούγεννα και την περίοδο των εορτών γενικότερα περίοδο στρες και κατάθλιψης για μερικά άτομα είναι ποικίλοι, όπως παραδείγματος χάριν οικονομικοί, σωματικοί, συναισθηματικοί, ενώ σημαντικό ρόλο διαδραματίζουν και οι παράγοντες της προσωπικότητας. Πιο συγκεκριμένα, αίτια αρνητικής διάθεσης μπορεί να είναι τα παρακάτω:
1. Απουσία ή απώλεια αγαπημένου προσώπου. Όταν ένα αγαπημένο μας πρόσωπο δεν είναι μαζί μας τις μέρες των εορτών, ενισχύεται το αίσθημα της μοναξιάς. Επιπρόσθετα, η θέα των γύρω μας οι οποίοι περνούν καλά, φαίνεται να δυσχεραίνει την κατάσταση.
2. Παρεξηγήσεις μέσα στην οικογένεια. Είναι αρκετά σύνηθες αυτή την περίοδο του χρόνου να αναδύονται ποικίλες συγκρούσεις, διαμάχες και εντάσεις μεταξύ των μελών της οικογένειας. Υπάρχει, λοιπόν, η τάση οι συγγενείς να περνούν μαζί τις ημέρες των Χριστουγέννων. Ωστόσο, συγκρούσεις είναι δυνατόν να προκύψουν καθώς κάποιοι επιθυμούν να περάσουν τις μέρες αυτές με διαφορετικό τρόπο ή ακόμα νιώθουν ότι αναγκάζονται να συναντήσουν πρόσωπα τα οποία δεν επιθυμούν, απλά γιατί «πρέπει». Επιπρόσθετα, δεν είναι λίγες οι φορές που τα σχόλια όσων σε ξέρουν χρόνια μπορεί να αποβούν ενοχλητικά, καθώς αναπαράγουν λανθασμένες «ταμπέλες» όπως «ο μικρός», «ο σπασίκλας», «ο κατεργάρης». Σε όλα αυτά έρχονται να προστεθούν και οι επικρίσεις και το άγχος σχετικά με την επιλογή του κατάλληλου δώρου έτσι ώστε «να μην μας κακολογήσουν».
3. Οικονομικές δυσκολίες. Ειδικά στις μέρες μας που η οικονομία παρουσιάζει ύφεση, πολλές οικογένειες είναι πιεσμένες οικονομικά. Οι γιορτές, όμως, προσθέτουν ένα επιπλέον βάρος στον προϋπολογισμό του νοικοκυριού. Όταν δεν υπάρχουν αρκετά χρήματα για παραπάνω έξοδα όπως ρούχα, δώρα, τρόφιμα για εορταστικό τραπέζι, νιώθουμε αφενός άγχος για το πώς θα τα βγάλουμε πέρα, αλλά και μειονεξία έναντι των άλλων. Άλλωστε, δεν είναι λίγες οι φορές που δεν αποδεχόμαστε κάποια πρόσκληση σε πάρτι ή συγκέντρωση επειδή ακριβώς νιώθουμε ότι δεν θα είμαστε εξοπλισμένοι με την κατάλληλη ένδυση, με αποτέλεσμα να σχολιαστούμε αρνητικά, ή επειδή δεν έχουμε την άνεση για την αγορά ενός ακριβού δώρου. Οι επιπτώσεις μιας τέτοιας κατάστασης συνεχίζονται και μετά το πέρας των εορτών, με αποτέλεσμα την επίταση του καταθλιπτικού συναισθήματος.
4. Σωματική κόπωση. Ένας από τους βασικούς λόγους που οι γιορτές προκαλούν ένταση είναι ότι ξαφνικά και μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα ανακύπτει ένα πλήθος υποχρεώσεων. Ακόμα και όταν οι δραστηριότητες είναι κατά βάση ευχάριστες, δεν παύουν να αποτελούν μια αλλαγή από την καθημερινή ρουτίνα του ατόμου. Τα ψώνια, η επιλογή του κατάλληλου δώρου, η προετοιμασία του γιορτινού τραπεζιού και των γλυκών αυξάνουν το στρες και τα επίπεδα κόπωσης. Ας μην αναφέρουμε την απογοήτευση που έρχεται να προστεθεί από τη διαπίστωση της αύξησης του βάρους λόγω των λαχταριστών εδεσμάτων, τη στιγμή ακριβώς που επιδιώκουμε να αδυνατίσουμε!
5. Μοναξιά. Η μοναξιά αποτελεί για πολλούς ανθρώπους και ειδικότερα για τους ηλικιωμένους πραγματικό πρόβλημα κατά την περίοδο των εορτών. Όταν δεν έχεις κάποιον προκειμένου να μοιραστείς το εορταστικό τραπέζι ή ακόμα και για να ανταλλάξεις δυο κουβέντες, η καταθλιπτική διάθεση δεν αργεί να σου χτυπήσει την πόρτα.
6. Εποχιακή συναισθηματική διαταραχή. Πρόκειται για ένα είδος διαταραχής που δύσκολα γίνεται αντιληπτό. Προκύπτει όταν το φθινόπωρο δίνει τη θέση του στον χειμώνα. Καθώς η μέρα μικραίνει και το άτομο περνάει περισσότερο χρόνο μέσα στο σπίτι, επηρεάζεται από μια ήπια μορφή κατάθλιψης που συνήθως είναι ενοχλητική, ενώ ταυτόχρονα αποτελεί πηγή άγχους και ανησυχίας καθώς η γενική πεποίθηση για τη δεδομένη περίοδο του χρόνου είναι ότι όλοι θα πρέπει να νιώθουμε χαρούμενοι και ευτυχισμένοι.
Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να εντοπίζουμε τους παράγοντες που μπορεί να μας προκαλούν στρες ή καταθλιπτικό συναίσθημα κατά τη διάρκεια των εορτών, καθώς έτσι θα οπλιστούμε με τα πιο αποτελεσματικά μέσα για την αντιμετώπισή τους.
Να θυμάστε ότι:
• Η ύπαρξη πραγματικών φίλων κάνει τις ημέρες των εορτών πιο όμορφες και δημιουργικές παρ’ όλες τις οικονομικές δυσκολίες
• Η πραγματική ευτυχία και διασκέδαση δεν βρίσκονται απαραίτητα στα ακριβά πράγματα. Μια βραδιά με επιτραπέζια στο σπίτι και καλή παρέα, μπορεί να είναι αρκετή
• Πολλές φορές χρειάζεται να λέμε ΟΧΙ και να κάνουμε πράγματα που πραγματικά επιθυμούμε
• Όταν νιώθουμε κουρασμένοι, καλό είναι να αναθέτουμε αρμοδιότητες και σε άλλους ώστε να μοιραζόμαστε τις ευθύνες και να ασχολούμαστε με ότι είναι πιο κοντά σε εμάς
• Η ζωή, τις περισσότερες φορές, δεν είναι τόσο τέλεια και όμορφη όπως στις ταινίες. Συχνά είναι απρόβλεπτη και γι’ αυτό καλό είναι να επικεντρωνόμαστε σε πράγματα που μας κάνουν ευτυχισμένους
• Προσπαθήστε να σκέφτεστε θετικά για το μέλλον γιατί ο τρόπος με τον οποίο σκεφτόμαστε επηρεάζει και το πώς νιώθουμε
Συμπερασματικά, το στρες μπορεί να εκδηλωθεί ακόμα και σε στιγμές που δεν το περιμένουμε. Προετοιμαστείτε προκαταβολικά γι’ αυτό κάνοντας λίστες που θα σας βοηθήσουν να οργανώσετε καλύτερα τις υποχρεώσεις σας, αλλά και που θα σας θυμίσουν τα «ΘΕΛΩ» σας… ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ!!!
Ελπίδα Μ. Παναγιωτουνάκου
Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια
Ειδ. Αιγινήτειο Παν/κο νοσ.
Diploma in Dyslexia
Msc Έλεγχος του Στρες και Προαγωγή της Υγείας
Ιατρική Αθηνών
Τηλ.: 210 81 41 570, Κιν.: 697 40 12 477
Ανοίξεως – Σταμάτας 2, Άνοιξη
Web page: http://www.wix.com/elpidapan/panagiotounakou
Κυριακή 14 Νοεμβρίου 2010
ΠΛΑΣΤΕ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΑΣ ΚΑΛΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΑΚΟΜΑ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ ΤΟΥ…
Η Προγεννητική Επιστήμη επιβεβαιώνει πως το κάθε νεογέννητο, από τις πρώτες κιόλας αντιδράσεις του, διαφέρει από τ’ άλλα παιδιά, έχει το δικό του διαφορετικό, μοναδικό χαρακτήρα. Μάλιστα, φαίνεται ότι ο χαρακτήρας του ατόμου αρχίζει να σχηματίζεται από την προγεννητική περίοδο, κατά τη διάρκεια δηλαδή της σύλληψης και της εγκυμοσύνης!
Είναι γεγονός ότι η έγκυος γυναίκα επηρεάζει το έμβρυο όχι μόνο με το φυσικό υλικό που του στέλνει ώστε να αναπτυχθούν αποτελεσματικά τα όργανά του, αλλά και με το ψυχοπνευματικό υλικό, μέσα δηλαδή από τις σκέψεις και τα συναισθήματά της. Αυτό θα λέγαμε πως είναι και κάπως αναμενόμενο, καθώς η εκάστοτε ψυχική κατάσταση της μητέρας επηρεάζει την έγχυση στο αίμα του εμβρύου διαφορετικών ορμονών. Παραδείγματος χάριν, μια έγκυος γεμάτη χαρά, ικανοποίηση και αγάπη μεταφέρει στο έμβρυο ενδορφίνες που είναι οι ορμόνες της καλής διάθεσης και χημικής ισορροπίας του αίματος.
Επιπρόσθετα, είναι γνωστό ότι κατά τη διάρκεια ενός δυνατού άγχους ή μεγάλης στεναχώριας, ο οργανισμός μας καταναλώνει μεγάλες ποσότητες βιταμινών, μεταλλικών αλάτων και γενικά συστατικών του αίματός μας. Έτσι, μια μεγάλη ψυχική ένταση είναι ικανή να αποδυναμώσει το ανοσοποιητικό σύστημα και το σώμα μας.
Η μέλλουσα μητέρα είναι σημαντικό να καταλάβει ότι όλες τις σκέψεις και εμπειρίες της, το έμβρυο τις δέχεται σαν δικές του. Οι σκέψεις και τα βιώματά της αποτελούν εγγραφές στη φαιά ουσία του εγκεφάλου του και τελικά διαμορφώνουν το νευρικό του σύστημα και τον χαρακτήρα του.
Η μέλλουσα μητέρα:
• Καθ’ όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ας κάνει μια αληθινή προσπάθεια θετικοποίησής της. Μην ξεχνάτε να βλέπετε τα θετικά στον σύντροφό σας και κρατήστε μακριά σας όλους αυτούς με τους οποίους δεν έχετε ουσιαστικές και καλές σχέσεις.
• Ας οραματίζεται τις αρετές που επιθυμεί για το παιδί της. Εάν θαυμάζετε εκ των προτέρων το μωρό σας το βοηθάτε να αναπτύξει τόσο μια καλή μελλοντική σχέση μαζί σας, όσο και έναν εξαιρετικό χαρακτήρα.
• Ας σκέφτεται με γνώμονα την αγάπη. Τα θετικά ψυχικά κύματα που στέλνετε στο έμβρυο, επηρεάζουν την πνευματική δομή που θα αναπτύξει.
Έτσι λοιπόν, σήμερα γνωρίζουμε ότι τα παιδιά εκπαιδεύονται σε διάφορες συμπεριφορές πολύ πριν τη γέννησή τους. Αν η έγκυος γυναίκα ζει μια αρμονική ζωή, αυτό περνά μέσω ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων και στα κύτταρα του μωρού της με αποτέλεσμα να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη μετέπειτα ανάπτυξη του χαρακτήρα του.
Ελπίδα Μ. Παναγιωτουνάκου
Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια
Ειδ. Αιγινήτειο Παν/κο νοσ.
Diploma in Dyslexia
Msc Έλεγχος του Στρες και Προαγωγή της Υγείας
Ιατρική Αθηνών
Τηλ.: 210 81 41 570, Κιν.: 697 40 12 477
Ανοίξεως – Σταμάτας 2, Άνοιξη
Web page: http://www.wix.com/elpidapan/panagiotounakou
Είναι γεγονός ότι η έγκυος γυναίκα επηρεάζει το έμβρυο όχι μόνο με το φυσικό υλικό που του στέλνει ώστε να αναπτυχθούν αποτελεσματικά τα όργανά του, αλλά και με το ψυχοπνευματικό υλικό, μέσα δηλαδή από τις σκέψεις και τα συναισθήματά της. Αυτό θα λέγαμε πως είναι και κάπως αναμενόμενο, καθώς η εκάστοτε ψυχική κατάσταση της μητέρας επηρεάζει την έγχυση στο αίμα του εμβρύου διαφορετικών ορμονών. Παραδείγματος χάριν, μια έγκυος γεμάτη χαρά, ικανοποίηση και αγάπη μεταφέρει στο έμβρυο ενδορφίνες που είναι οι ορμόνες της καλής διάθεσης και χημικής ισορροπίας του αίματος.
Επιπρόσθετα, είναι γνωστό ότι κατά τη διάρκεια ενός δυνατού άγχους ή μεγάλης στεναχώριας, ο οργανισμός μας καταναλώνει μεγάλες ποσότητες βιταμινών, μεταλλικών αλάτων και γενικά συστατικών του αίματός μας. Έτσι, μια μεγάλη ψυχική ένταση είναι ικανή να αποδυναμώσει το ανοσοποιητικό σύστημα και το σώμα μας.
Η μέλλουσα μητέρα είναι σημαντικό να καταλάβει ότι όλες τις σκέψεις και εμπειρίες της, το έμβρυο τις δέχεται σαν δικές του. Οι σκέψεις και τα βιώματά της αποτελούν εγγραφές στη φαιά ουσία του εγκεφάλου του και τελικά διαμορφώνουν το νευρικό του σύστημα και τον χαρακτήρα του.
Η μέλλουσα μητέρα:
• Καθ’ όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ας κάνει μια αληθινή προσπάθεια θετικοποίησής της. Μην ξεχνάτε να βλέπετε τα θετικά στον σύντροφό σας και κρατήστε μακριά σας όλους αυτούς με τους οποίους δεν έχετε ουσιαστικές και καλές σχέσεις.
• Ας οραματίζεται τις αρετές που επιθυμεί για το παιδί της. Εάν θαυμάζετε εκ των προτέρων το μωρό σας το βοηθάτε να αναπτύξει τόσο μια καλή μελλοντική σχέση μαζί σας, όσο και έναν εξαιρετικό χαρακτήρα.
• Ας σκέφτεται με γνώμονα την αγάπη. Τα θετικά ψυχικά κύματα που στέλνετε στο έμβρυο, επηρεάζουν την πνευματική δομή που θα αναπτύξει.
Έτσι λοιπόν, σήμερα γνωρίζουμε ότι τα παιδιά εκπαιδεύονται σε διάφορες συμπεριφορές πολύ πριν τη γέννησή τους. Αν η έγκυος γυναίκα ζει μια αρμονική ζωή, αυτό περνά μέσω ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων και στα κύτταρα του μωρού της με αποτέλεσμα να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη μετέπειτα ανάπτυξη του χαρακτήρα του.
Ελπίδα Μ. Παναγιωτουνάκου
Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια
Ειδ. Αιγινήτειο Παν/κο νοσ.
Diploma in Dyslexia
Msc Έλεγχος του Στρες και Προαγωγή της Υγείας
Ιατρική Αθηνών
Τηλ.: 210 81 41 570, Κιν.: 697 40 12 477
Ανοίξεως – Σταμάτας 2, Άνοιξη
Web page: http://www.wix.com/elpidapan/panagiotounakou
Τρίτη 2 Νοεμβρίου 2010
ΜΑΜΑ ΠΩΣ ΓΕΝΝΙΟΥΝΤΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ;
Μαμά πώς γεννιούνται τα παιδιά; Η ερώτηση που κάθε γονιός τρέμει να ακούσει από το στόμα του παιδιού του!
Είναι γεγονός ότι πολλοί γονείς θα εύχονταν οι ερωτικές ανησυχίες του παιδιού τους να άρχιζαν όταν οι ίδιοι θα το έκριναν αρκετά ώριμο για τέτοια ερωτήματα. Η ανάγκη τους, λοιπόν, να παρατείνουν την αθωότητα και παιδικότητα του αγοριού ή του κοριτσιού τους είναι κατανοητή. Ωστόσο, ο ρόλος τους, αναφορικά με τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση του παιδιού τους, είναι ουσιαστικός και καθοριστικός.
Αντίθετα με τη γενική αντίληψη ότι τα θέματα που αφορούν στην ανθρώπινη σεξουαλικότητα θα πρέπει να συζητούνται από την έναρξη της εφηβείας και μετά, η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση καλό είναι να ξεκινάει από νωρίς. Έτσι, τα παιδιά θα έχουν την ευκαιρία να προετοιμάζονται επαρκώς για τις αποφάσεις που θα πάρουν μελλοντικά σχετικά με τη σεξουαλικότητά τους, καθώς αυτή προσδιορίζει το ίδιο το άτομο, αλλά και τη ζωή του.
Μερικές χρήσιμες συμβουλές:
1. Ακούστε τα παιδιά σας από μικρή ηλικία. Προσπαθήστε να μην «αναβάλετε για αργότερα» τη συζήτηση για θέματα που θέτει το παιδί σας σχετικά με το σώμα και την αναπαραγωγική διαδικασία.
2. Δημιουργήστε κλίμα ασφάλειας. Είναι σημαντικό να δώσετε στο παιδί σας να καταλάβει πως μπορεί να έρθει σε εσάς, για όποιες απορίες μπορεί να έχει, δίχως να ντρέπεται ή να φοβάται πως κάνει κάτι κακό.
3. Γίνετε οι «σεξουαλικοί» δάσκαλοι των παιδιών σας. Φροντίστε να είστε οι πρώτοι που θα προσφέρετε την απαραίτητη πληροφόρηση στο παιδί σας όσον αφορά σε θέματα της σεξουαλικότητας. Η ενημέρωση από άλλες πηγές (π.χ. διαδίκτυο, φίλοι, περιοδικά) μπορεί να είναι παραπλανητική και τρομακτική.
4. Αφήστε την αμηχανία στην άκρη! Είναι λογικό να ανησυχείτε για την αντίδρασή σας μπροστά σε μια «πικάντικη» ή «πονηρή» ερώτηση του παιδιού σας ή ακόμα για το εάν θα ξέρετε ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος για να του μιλήσετε. Εξοικειωθείτε στο να κάνετε διάλογο με το παιδί σας για τα σημαντικά θέματα στη ζωή του και μιλήστε του για τον έρωτα φυσικά, όπως για οποιαδήποτε άλλο θέμα, δίχως να δείχνετε αμήχανοι ή σαστισμένοι.
5. Δώστε το καλό παράδειγμα! Ο καλύτερος τρόπος για να βοηθήσετε το παιδί σας στη διαμόρφωση υγειών σχέσεων είναι να γίνετε οι ίδιοι παράδειγμα προς μίμηση μέσω της σχέσης σας με τον σύντροφό σας. Τα παιδιά βλέπουν συμπεριφορές και τις αναπαράγουν.
Το να είναι κανείς γονιός μιας μικρής ύπαρξης που συνεχώς αναπτύσσεται και είναι γεμάτη απορίες σίγουρα δεν είναι εύκολη υπόθεση! Ωστόσο, τα παιδιά καλό είναι να εξοικειώνονται σταδιακά με το φύλο και το σώμα τους, καθώς αυτά αποτελούν βασικό κομμάτι της ταυτότητάς τους. Εξίσου όμως σημαντικό είναι να εξοικειώνονται και με το άλλο φύλο, καθώς μελλοντικά θα αναδειχτεί στο σημαντικότερο ίσως κομμάτι της ζωής τους!
Ελπίδα Μ. Παναγιωτουνάκου
Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια
Ειδ. Αιγινήτειο Παν/κο νοσ.
Diploma in Dyslexia
Msc Έλεγχος του Στρες και Προαγωγή της Υγείας
Ιατρική Αθηνών
Τηλ.: 210 81 41 570, Κιν.: 697 40 12 477
Ανοίξεως – Σταμάτας 2, Άνοιξη
Web page: http://www.wix.com/elpidapan/panagiotounakou
Είναι γεγονός ότι πολλοί γονείς θα εύχονταν οι ερωτικές ανησυχίες του παιδιού τους να άρχιζαν όταν οι ίδιοι θα το έκριναν αρκετά ώριμο για τέτοια ερωτήματα. Η ανάγκη τους, λοιπόν, να παρατείνουν την αθωότητα και παιδικότητα του αγοριού ή του κοριτσιού τους είναι κατανοητή. Ωστόσο, ο ρόλος τους, αναφορικά με τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση του παιδιού τους, είναι ουσιαστικός και καθοριστικός.
Αντίθετα με τη γενική αντίληψη ότι τα θέματα που αφορούν στην ανθρώπινη σεξουαλικότητα θα πρέπει να συζητούνται από την έναρξη της εφηβείας και μετά, η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση καλό είναι να ξεκινάει από νωρίς. Έτσι, τα παιδιά θα έχουν την ευκαιρία να προετοιμάζονται επαρκώς για τις αποφάσεις που θα πάρουν μελλοντικά σχετικά με τη σεξουαλικότητά τους, καθώς αυτή προσδιορίζει το ίδιο το άτομο, αλλά και τη ζωή του.
Μερικές χρήσιμες συμβουλές:
1. Ακούστε τα παιδιά σας από μικρή ηλικία. Προσπαθήστε να μην «αναβάλετε για αργότερα» τη συζήτηση για θέματα που θέτει το παιδί σας σχετικά με το σώμα και την αναπαραγωγική διαδικασία.
2. Δημιουργήστε κλίμα ασφάλειας. Είναι σημαντικό να δώσετε στο παιδί σας να καταλάβει πως μπορεί να έρθει σε εσάς, για όποιες απορίες μπορεί να έχει, δίχως να ντρέπεται ή να φοβάται πως κάνει κάτι κακό.
3. Γίνετε οι «σεξουαλικοί» δάσκαλοι των παιδιών σας. Φροντίστε να είστε οι πρώτοι που θα προσφέρετε την απαραίτητη πληροφόρηση στο παιδί σας όσον αφορά σε θέματα της σεξουαλικότητας. Η ενημέρωση από άλλες πηγές (π.χ. διαδίκτυο, φίλοι, περιοδικά) μπορεί να είναι παραπλανητική και τρομακτική.
4. Αφήστε την αμηχανία στην άκρη! Είναι λογικό να ανησυχείτε για την αντίδρασή σας μπροστά σε μια «πικάντικη» ή «πονηρή» ερώτηση του παιδιού σας ή ακόμα για το εάν θα ξέρετε ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος για να του μιλήσετε. Εξοικειωθείτε στο να κάνετε διάλογο με το παιδί σας για τα σημαντικά θέματα στη ζωή του και μιλήστε του για τον έρωτα φυσικά, όπως για οποιαδήποτε άλλο θέμα, δίχως να δείχνετε αμήχανοι ή σαστισμένοι.
5. Δώστε το καλό παράδειγμα! Ο καλύτερος τρόπος για να βοηθήσετε το παιδί σας στη διαμόρφωση υγειών σχέσεων είναι να γίνετε οι ίδιοι παράδειγμα προς μίμηση μέσω της σχέσης σας με τον σύντροφό σας. Τα παιδιά βλέπουν συμπεριφορές και τις αναπαράγουν.
Το να είναι κανείς γονιός μιας μικρής ύπαρξης που συνεχώς αναπτύσσεται και είναι γεμάτη απορίες σίγουρα δεν είναι εύκολη υπόθεση! Ωστόσο, τα παιδιά καλό είναι να εξοικειώνονται σταδιακά με το φύλο και το σώμα τους, καθώς αυτά αποτελούν βασικό κομμάτι της ταυτότητάς τους. Εξίσου όμως σημαντικό είναι να εξοικειώνονται και με το άλλο φύλο, καθώς μελλοντικά θα αναδειχτεί στο σημαντικότερο ίσως κομμάτι της ζωής τους!
Ελπίδα Μ. Παναγιωτουνάκου
Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια
Ειδ. Αιγινήτειο Παν/κο νοσ.
Diploma in Dyslexia
Msc Έλεγχος του Στρες και Προαγωγή της Υγείας
Ιατρική Αθηνών
Τηλ.: 210 81 41 570, Κιν.: 697 40 12 477
Ανοίξεως – Σταμάτας 2, Άνοιξη
Web page: http://www.wix.com/elpidapan/panagiotounakou
Δευτέρα 25 Οκτωβρίου 2010
ΒΑΔΙΣΜΑ ΚΑΙ ΝΗΠΙΑΚΗ ΗΛΙΚΙΑ
Το βάδισμα αποτελεί μια μεγάλη κατάκτηση για τον άνθρωπο, καθώς έτσι αποκτά την ευκαιρία να έρθει σε ενεργή επαφή με το περιβάλλον του γνωρίζοντάς το καλύτερα και ουσιαστικότερα.
Συνήθως, το παιδί κάνει τα πρώτα του βήματα στην ηλικία των 11-12 μηνών. Εάν το παιδάκι σας αργήσει λίγο παραπάνω, αυτό δεν θα πρέπει απαραίτητα να σας ανησυχήσει, εκτός βέβαια εάν συντρέχουν και άλλοι λόγοι. Σε κάθε περίπτωση είναι σημαντικό για το γονιό να θυμάται πως το βάδισμα δεν είναι αποτέλεσμα άσκησης, αλλά ωρίμανσης του νευρικού συστήματος. Βοηθήστε το παιδί όταν το χρειάζεται, αλλά μην το πιέσετε να περπατήσει!
Όταν το παιδί θα αρχίσει να κινείται μόνο του θα θέλει να πιάσει το καθετί, να το δει, να το περιεργαστεί με την ησυχία του. Συχνά κάτι τέτοιο ανησυχεί τους γονείς, καθώς φοβούνται πως το νήπιο μπορεί να τραυματιστεί. Άλλοτε πάλι, οδηγεί σε εκνευρισμό, καθώς όλη τη μέρα υποχρεώνονται να τρέχουν πίσω από τον «μικρό, ακούραστο εξερευνητή».
Μερικές χρήσιμες συμβουλές:
• Κατανοήστε την ανάγκη του παιδιού σας να γνωρίσει τον κόσμο γύρω του, μέσω κυρίως της αφής, και διευκολύνετέ το.
• Αφήστε το να κινηθεί ελεύθερα στο χώρο, υπό τις κατάλληλες βέβαια προϋποθέσεις.
• Αλλάξτε τη διαρρύθμιση στο σπίτι σας για όσο διάστημα χρειάζεται. Βγάλτε τα κρυστάλλινα αντικείμενα και καλύψτε τις επικίνδυνες γωνίες από διάφορα μικροέπιπλα. Προσοχή! Αυτό δε σημαίνει πως το σπίτι θα πρέπει να μείνει άδειο. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό για το παιδί να μπορεί να έρχεται σε επαφή με αντικείμενα ώστε να παίρνει τα κατάλληλα ερεθίσματα για τη γνωστική του ανάπτυξη!
• Στρώστε μια μοκέτα ακόμα και κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, γιατί το παιδί πέφτει και σηκώνεται συνεχώς. Έτσι, θα μειώσετε την αγωνία σας μη χτυπήσει.
• Φροντίστε να έρθει σε επαφή με αντικείμενα που δεν φτάνει από μόνο του, φέρνοντάς τα εσείς κοντά του και εξηγώντας του τη χρηστική τους αξία.
Το παιδί για να μάθει χρειάζεται χρόνο. Όταν αφεθεί ελεύθερο να εξερευνήσει, ενώ παράλληλα ο γονιός θα είναι διαθέσιμος να απαντήσει στις απορίες του, τότε μέσα σε σχετικά μικρό διάστημα θα σταματήσει η περιέργειά του. Προετοιμάστε κατάλληλα το έδαφος και τότε ούτε τα πράγματα μέσα στο σπίτι θα σπάσουνε, ούτε το παιδί θα νιώθει ότι συνεχώς εμποδίζεται και καταπιέζεται. Θυμηθείτε πως το παιδί χρειάζεται ενθάρρυνση στην πρώτη του προσπάθεια να ανακαλύψει τον κόσμο και όχι συνεχείς απαγορεύσεις!
Ελπίδα Μ. Παναγιωτουνάκου
Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια
Ειδ. Αιγινήτειο Παν/κο νοσ.
Diploma in Dyslexia
Msc Έλεγχος του Στρες και Προαγωγή της Υγείας
Ιατρική Αθηνών
Τηλ.: 210 81 41 570, Κιν.: 697 40 12 477
Ανοίξεως – Σταμάτας 2, Άνοιξη
Web page: http://www.wix.com/elpidapan/panagiotounakou
Συνήθως, το παιδί κάνει τα πρώτα του βήματα στην ηλικία των 11-12 μηνών. Εάν το παιδάκι σας αργήσει λίγο παραπάνω, αυτό δεν θα πρέπει απαραίτητα να σας ανησυχήσει, εκτός βέβαια εάν συντρέχουν και άλλοι λόγοι. Σε κάθε περίπτωση είναι σημαντικό για το γονιό να θυμάται πως το βάδισμα δεν είναι αποτέλεσμα άσκησης, αλλά ωρίμανσης του νευρικού συστήματος. Βοηθήστε το παιδί όταν το χρειάζεται, αλλά μην το πιέσετε να περπατήσει!
Όταν το παιδί θα αρχίσει να κινείται μόνο του θα θέλει να πιάσει το καθετί, να το δει, να το περιεργαστεί με την ησυχία του. Συχνά κάτι τέτοιο ανησυχεί τους γονείς, καθώς φοβούνται πως το νήπιο μπορεί να τραυματιστεί. Άλλοτε πάλι, οδηγεί σε εκνευρισμό, καθώς όλη τη μέρα υποχρεώνονται να τρέχουν πίσω από τον «μικρό, ακούραστο εξερευνητή».
Μερικές χρήσιμες συμβουλές:
• Κατανοήστε την ανάγκη του παιδιού σας να γνωρίσει τον κόσμο γύρω του, μέσω κυρίως της αφής, και διευκολύνετέ το.
• Αφήστε το να κινηθεί ελεύθερα στο χώρο, υπό τις κατάλληλες βέβαια προϋποθέσεις.
• Αλλάξτε τη διαρρύθμιση στο σπίτι σας για όσο διάστημα χρειάζεται. Βγάλτε τα κρυστάλλινα αντικείμενα και καλύψτε τις επικίνδυνες γωνίες από διάφορα μικροέπιπλα. Προσοχή! Αυτό δε σημαίνει πως το σπίτι θα πρέπει να μείνει άδειο. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό για το παιδί να μπορεί να έρχεται σε επαφή με αντικείμενα ώστε να παίρνει τα κατάλληλα ερεθίσματα για τη γνωστική του ανάπτυξη!
• Στρώστε μια μοκέτα ακόμα και κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, γιατί το παιδί πέφτει και σηκώνεται συνεχώς. Έτσι, θα μειώσετε την αγωνία σας μη χτυπήσει.
• Φροντίστε να έρθει σε επαφή με αντικείμενα που δεν φτάνει από μόνο του, φέρνοντάς τα εσείς κοντά του και εξηγώντας του τη χρηστική τους αξία.
Το παιδί για να μάθει χρειάζεται χρόνο. Όταν αφεθεί ελεύθερο να εξερευνήσει, ενώ παράλληλα ο γονιός θα είναι διαθέσιμος να απαντήσει στις απορίες του, τότε μέσα σε σχετικά μικρό διάστημα θα σταματήσει η περιέργειά του. Προετοιμάστε κατάλληλα το έδαφος και τότε ούτε τα πράγματα μέσα στο σπίτι θα σπάσουνε, ούτε το παιδί θα νιώθει ότι συνεχώς εμποδίζεται και καταπιέζεται. Θυμηθείτε πως το παιδί χρειάζεται ενθάρρυνση στην πρώτη του προσπάθεια να ανακαλύψει τον κόσμο και όχι συνεχείς απαγορεύσεις!
Ελπίδα Μ. Παναγιωτουνάκου
Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια
Ειδ. Αιγινήτειο Παν/κο νοσ.
Diploma in Dyslexia
Msc Έλεγχος του Στρες και Προαγωγή της Υγείας
Ιατρική Αθηνών
Τηλ.: 210 81 41 570, Κιν.: 697 40 12 477
Ανοίξεως – Σταμάτας 2, Άνοιξη
Web page: http://www.wix.com/elpidapan/panagiotounakou
Τετάρτη 6 Οκτωβρίου 2010
Η ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟ: ΜΙΑ ΝΕΑ ΠΡΟΚΛΗΣΗ
Μερικά παιδιά αισθάνονται έντονο άγχος και φόβο όταν πηγαίνουν για πρώτη φορά σχολείο ή αρχίζει η νέα σχολική χρονιά μετά από τις καλοκαιρινές διακοπές.
Οι γονείς, μέσα στα πλαίσια του ρόλου τους, οφείλουν να βοηθήσουν το παιδί ώστε να ξεπεράσει τα άγχη και τις φοβίες του σχετικά με το σχολείο, προκειμένου να προσαρμοστεί και να αποδώσει καλύτερα. Όταν, μάλιστα, το παιδί έχει αναπτύξει δεξιότητες που είναι χρήσιμες και απαραίτητες κατά τη μαθησιακή διαδικασία, οι πιθανότητες να παρουσιαστούν προβλήματα στο σχολείο ελαχιστοποιούνται.
Σίγουρα η μεγαλύτερη ανησυχία σημειώνεται στους γονείς των οποίων το παιδί θα πάει για πρώτη φορά στην Α΄ Δημοτικού. Ωστόσο, δεν θα πρέπει να παραγνωρίζεται και το πόσο δύσκολη καθίσταται συχνά η μετάβαση από την ΣΤ΄ Δημοτικού στην Α΄ Γυμνασίου. Η κατάσταση δυσχεραίνεται ειδικά όταν απαιτείται η αλλαγή σχολείου και κατ’ επέκταση η απομάκρυνση από τους παλιούς και γνώριμους φίλους και συμμαθητές. Το παιδί, λοιπόν, έρχεται αντιμέτωπο με μια σειρά αλλαγών, οι οποίες σε συνδυασμό με τις σωματικές μεταβολές κι την προσπάθεια εύρεσης της προσωπικής του ταυτότητας, καθώς η περίοδος αυτή συμπίπτει με την έναρξη της εφηβείας, είναι δυνατόν να διαταράξουν τις ισορροπίες του και να προκαλέσουν σύγχυση.
Πιο συγκεκριμένα, ο νεαρός έφηβος έρχεται αντιμέτωπος με το ότι:
•Ενώ είχε καταφέρει να κατακτήσει το ρόλο του «μεγάλου» ως «εκτάκι», που κατευθύνει τα μικρότερα παιδιά, τώρα ξαναγίνεται ο «μικρότερος» του σχολείου, τον οποίο συχνά κοροϊδεύουν και δεν υπολογίζουν
•Εισέρχεται εκ νέου σε ένα άγνωστο περιβάλλον, όπου δεν τον γνωρίζουν οι καθηγητές του και συχνά ούτε και οι συμμαθητές του
•Συχνά είναι δύσκολο να κερδίσει την προσοχή των καθηγητών του, καθώς αυτοί εναλλάσσονται διαρκώς και οι διδακτικές ώρες μαζί τους είναι περιορισμένες
•Πλέον απαιτείται διαφορετικός τρόπος σκέψης, συμπεριφοράς στην τάξη και μελέτης
•Οι ανταγωνισμοί εντείνονται λόγω της ηλικίας των παιδιών
•Η αντιδραστικότητα σε ζητήματα πειθαρχίας αυξάνει, λόγω της τάσης για αυτονομία που χαρακτηρίζει τη συγκεκριμένη ηλικία, με αποτέλεσμα τις συχνές εντάσεις με τους καθηγητές
Η συμπεριφορά του γονέα κρίνεται για άλλη μια φορά καθοριστική:
•Είναι σημαντικό να ενθαρρύνετε και να ενδυναμώνετε το παιδί σας, ώστε να αντιμετωπίζει τις νέες καταστάσεις ως πρόκληση και όχι ως δυσεπίλυτο πρόβλημα
•Σε κάθε περίπτωση μην ξεχνάτε να τονίζετε τη θετική όψη της μετάβασής του στη νέα αυτή εκπαιδευτική βαθμίδα
•Ενημερώστε το παιδί σας για τη ζωή στο γυμνάσιο, αλλά προσέξτε να μην το τρομοκρατήσετε εν όψει των νέων του υποχρεώσεων
•Δώστε ιδιαίτερη προσοχή στα πιο μικροκαμωμένα παιδιά, καθώς για αυτά η προσαρμογή συνήθως είναι δυσκολότερη, λόγω της ανομοιογένειας συγκριτικά με τους συμμαθητές τους, ενώ συχνά χαρακτηρίζονται και από χαμηλή αυτοπεποίθηση
•Ενισχύστε την επικοινωνία του παιδιού σας με αγαπημένους φίλους και συμμαθητές, ώστε να νιώθει ότι ανήκει σε μια ομάδα όπου είναι αποδεκτό
•Προσπαθήστε η αλλαγή αυτή στην εκπαιδευτική βαθμίδα να μην συνοδεύεται από επιπρόσθετες αλλαγές στα πλαίσια της οικογένειας
Το θετικό είναι πως τα περισσότερα παιδιά προσαρμόζονται αποτελεσματικά τόσο στο γυμνάσιο, όσο και στο σχολείο γενικότερα, μετά από τους πρώτους δυο – τρεις μήνες. Ωστόσο, σε κάθε περίπτωση είναι ιδιαίτερα βοηθητικό για το παιδί όταν ενθαρρύνεται να μιλήσει ανοιχτά για τους φόβους και τα άγχη του και όταν ξέρει πως οι γονείς του είναι δίπλα του προκειμένου να το βοηθήσουν να ξεπεράσει την όποια δύσκολη κατάσταση.
Ελπίδα Μ. Παναγιωτουνάκου
Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια
Ειδ. Αιγινήτειο Παν/κο νοσ.
Diploma in Dyslexia
Msc Έλεγχος του Στρες και Προαγωγή της Υγείας
Ιατρική Αθηνών
Τηλ.: 210 81 41 570, Κιν.: 697 40 12 477
Ανοίξεως – Σταμάτας 2, Άνοιξη
Web page: http://www.wix.com/elpidapan/panagiotounakou
Οι γονείς, μέσα στα πλαίσια του ρόλου τους, οφείλουν να βοηθήσουν το παιδί ώστε να ξεπεράσει τα άγχη και τις φοβίες του σχετικά με το σχολείο, προκειμένου να προσαρμοστεί και να αποδώσει καλύτερα. Όταν, μάλιστα, το παιδί έχει αναπτύξει δεξιότητες που είναι χρήσιμες και απαραίτητες κατά τη μαθησιακή διαδικασία, οι πιθανότητες να παρουσιαστούν προβλήματα στο σχολείο ελαχιστοποιούνται.
Σίγουρα η μεγαλύτερη ανησυχία σημειώνεται στους γονείς των οποίων το παιδί θα πάει για πρώτη φορά στην Α΄ Δημοτικού. Ωστόσο, δεν θα πρέπει να παραγνωρίζεται και το πόσο δύσκολη καθίσταται συχνά η μετάβαση από την ΣΤ΄ Δημοτικού στην Α΄ Γυμνασίου. Η κατάσταση δυσχεραίνεται ειδικά όταν απαιτείται η αλλαγή σχολείου και κατ’ επέκταση η απομάκρυνση από τους παλιούς και γνώριμους φίλους και συμμαθητές. Το παιδί, λοιπόν, έρχεται αντιμέτωπο με μια σειρά αλλαγών, οι οποίες σε συνδυασμό με τις σωματικές μεταβολές κι την προσπάθεια εύρεσης της προσωπικής του ταυτότητας, καθώς η περίοδος αυτή συμπίπτει με την έναρξη της εφηβείας, είναι δυνατόν να διαταράξουν τις ισορροπίες του και να προκαλέσουν σύγχυση.
Πιο συγκεκριμένα, ο νεαρός έφηβος έρχεται αντιμέτωπος με το ότι:
•Ενώ είχε καταφέρει να κατακτήσει το ρόλο του «μεγάλου» ως «εκτάκι», που κατευθύνει τα μικρότερα παιδιά, τώρα ξαναγίνεται ο «μικρότερος» του σχολείου, τον οποίο συχνά κοροϊδεύουν και δεν υπολογίζουν
•Εισέρχεται εκ νέου σε ένα άγνωστο περιβάλλον, όπου δεν τον γνωρίζουν οι καθηγητές του και συχνά ούτε και οι συμμαθητές του
•Συχνά είναι δύσκολο να κερδίσει την προσοχή των καθηγητών του, καθώς αυτοί εναλλάσσονται διαρκώς και οι διδακτικές ώρες μαζί τους είναι περιορισμένες
•Πλέον απαιτείται διαφορετικός τρόπος σκέψης, συμπεριφοράς στην τάξη και μελέτης
•Οι ανταγωνισμοί εντείνονται λόγω της ηλικίας των παιδιών
•Η αντιδραστικότητα σε ζητήματα πειθαρχίας αυξάνει, λόγω της τάσης για αυτονομία που χαρακτηρίζει τη συγκεκριμένη ηλικία, με αποτέλεσμα τις συχνές εντάσεις με τους καθηγητές
Η συμπεριφορά του γονέα κρίνεται για άλλη μια φορά καθοριστική:
•Είναι σημαντικό να ενθαρρύνετε και να ενδυναμώνετε το παιδί σας, ώστε να αντιμετωπίζει τις νέες καταστάσεις ως πρόκληση και όχι ως δυσεπίλυτο πρόβλημα
•Σε κάθε περίπτωση μην ξεχνάτε να τονίζετε τη θετική όψη της μετάβασής του στη νέα αυτή εκπαιδευτική βαθμίδα
•Ενημερώστε το παιδί σας για τη ζωή στο γυμνάσιο, αλλά προσέξτε να μην το τρομοκρατήσετε εν όψει των νέων του υποχρεώσεων
•Δώστε ιδιαίτερη προσοχή στα πιο μικροκαμωμένα παιδιά, καθώς για αυτά η προσαρμογή συνήθως είναι δυσκολότερη, λόγω της ανομοιογένειας συγκριτικά με τους συμμαθητές τους, ενώ συχνά χαρακτηρίζονται και από χαμηλή αυτοπεποίθηση
•Ενισχύστε την επικοινωνία του παιδιού σας με αγαπημένους φίλους και συμμαθητές, ώστε να νιώθει ότι ανήκει σε μια ομάδα όπου είναι αποδεκτό
•Προσπαθήστε η αλλαγή αυτή στην εκπαιδευτική βαθμίδα να μην συνοδεύεται από επιπρόσθετες αλλαγές στα πλαίσια της οικογένειας
Το θετικό είναι πως τα περισσότερα παιδιά προσαρμόζονται αποτελεσματικά τόσο στο γυμνάσιο, όσο και στο σχολείο γενικότερα, μετά από τους πρώτους δυο – τρεις μήνες. Ωστόσο, σε κάθε περίπτωση είναι ιδιαίτερα βοηθητικό για το παιδί όταν ενθαρρύνεται να μιλήσει ανοιχτά για τους φόβους και τα άγχη του και όταν ξέρει πως οι γονείς του είναι δίπλα του προκειμένου να το βοηθήσουν να ξεπεράσει την όποια δύσκολη κατάσταση.
Ελπίδα Μ. Παναγιωτουνάκου
Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια
Ειδ. Αιγινήτειο Παν/κο νοσ.
Diploma in Dyslexia
Msc Έλεγχος του Στρες και Προαγωγή της Υγείας
Ιατρική Αθηνών
Τηλ.: 210 81 41 570, Κιν.: 697 40 12 477
Ανοίξεως – Σταμάτας 2, Άνοιξη
Web page: http://www.wix.com/elpidapan/panagiotounakou
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)