ΠΩΣ ΝΑ ΓΙΝΕΙΣ Η ΜΗΤΕΡΑ ΠΟΥ ΕΠΙΘΥΜΕΙΣ

Όταν σκέφτομαι τον μητρικό ρόλο, μου έρχονται στο μυαλό οι στίχοι του Οδυσσέα Ελύτη: «Κι ένα τέταρτο μητέρας αρκεί για δέκα ζωές, και πάλι κάτι θα περισσέψει που να το ανακράξεις σε στιγμή μεγάλου κινδύνου»…

Η μητέρα είναι αυτή που χαρίζει τη ζωή και στη συνέχεια φροντίζει για τη διασφάλισή της. Ο δεσμός με το παιδί είναι κάτι που χτίζεται από την ενδομήτριο κιόλας περίοδο, ενώ τη στιγμή που γεννιέται το παιδί, γεννιέται μαζί του και η μητέρα. Η γυναίκα μπορεί να προϋπήρχε, όχι όμως και η μητέρα. 

Η ευθύνη της ανατροφής ενός παιδιού, είναι πραγματικά μεγάλη και σε καμία περίπτωση δε θα μπορούσε να θεωρηθεί εύκολη υπόθεση. Ωστόσο, το βασικό συστατικό για την επιτυχία αυτής της σχέσης είναι η αγάπη και το βαθύ νοιάξιμο! Βέβαια, εάν νιώθεις πως επιθυμείς να γίνεις καλύτερη μητέρα για το παιδί σου, θα μπορούσες να λάβεις υπ’ όψιν σου τα παρακάτω:

1.    Να ενθαρρύνεις και να επιδοκιμάζεις τις προσπάθειες του παιδιού σου. Ακόμα και αν βρίσκεις ανόητα και περιττά τα ενδιαφέροντα και τις επιλογές του παιδιού σου, προσπάθησε να κατανοήσεις τι του προσφέρουν και για ποιο λόγο τα έχει ανάγκη. Πολλές φορές το παιδί επιθυμεί να πειραματιστεί και πραγματικά είναι καλύτερο να εκτονώνει σταδιακά την περιέργειά του, αναζητώντας τον εαυτό του, παρά να καταπιέζει πράγματα μέσα του, προβάλλοντας την εικόνα του ήπιου και υπάκουου παιδιού. Αναρωτήσου εάν οι επιλογές του ανταποκρίνονται στα «θέλω» του ή εάν γίνονται είτε από την αγωνία του να μην σε απογοητεύσει, είτε από αντίδραση προς εσένα! Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα για ένα παιδί από το να πιστεύει πως δεν μπορεί να «φτάσει» τον γονιό του 

2.     Αποδέξου πως μπορεί να σκέφτεται διαφορετικά από σένα. Σε καμία περίπτωση αυτό δε σημαίνει πως δε σε εκτιμά ή δε σε αγαπάει. Μερικές φορές μπορούμε να καταλήξουμε στο ίδιο αποτέλεσμα ακολουθώντας διαφορετική διαδρομή και αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό. Άλλωστε, το παιδί που δε φοβάται να εκφράσει τη γνώμη του δείχνει πως έχει μεγαλώσει μέσα σε ένα πλαίσιο ασφάλειας και αποδοχής της διαφορετικότητας

3.   Προσπάθησε να είσαι υπομονετική. Το να είσαι μητέρα, αποτελεί πραγματικά μια μεγάλη πρόκληση. Όταν έρχεσαι αντιμέτωπη με μια προβληματική συμπεριφορά του παιδιού σου, καλό είναι να διατηρείς, όσο μπορείς, την ψυχραιμία σου και να του εξηγείς με πρακτικά παραδείγματα για ποιο λόγο δε θέλεις να συμπεριφέρεται με τον συγκεκριμένο τρόπο. Εάν δεν μπορείς να του το εξηγήσεις, τότε αναρωτήσου μήπως είσαι υπερβολική και άδικη στις απαιτήσεις σου

4.     Ενημερώσου για τα ενδιαφέροντα του παιδιού σου. Προτού απορρίψεις την επιλογή του σε κάποια δραστηριότητα, στην μουσική, στην εμφάνιση ή σε κάποιο ηλεκτρονικό παιχνίδι, μάθε περί τίνος πρόκειται! Μη διστάσεις να ρωτήσεις: «Ποιο είναι το αγαπημένο σου τραγούδι;», «Για ποιο λόγο σου αρέσουν οι στίχοι αυτού του τραγουδιού;», «Τι σημαίνει για σένα να έχεις έτσι χτενισμένα τα μαλλιά σου;», «Πόσο σημαντικό είναι να ακολουθείς τη συγκεκριμένη μόδα στο σχολείο;», «Ποιο είναι το θέμα και ο στόχος αυτού του παιχνιδιού;»…

5.    Να είσαι προσιτή. Προσπάθησε να ακούς περισσότερο και να συμβουλεύεις λιγότερο. Συνήθως το παιδί έχει ανάγκη από έναν καλό ακροατή που θα του δείξει πως το καταλαβαίνει και που θα το πάρει μια μεγάλη αγκαλιά. Είναι σπουδαίο για το παιδί να ξέρει πως μπορεί να μοιράζεται τους φόβους, τις ανησυχίες, αλλά και τις χαρές του μαζί σου! Στην αντίθετη περίπτωση, είναι πιθανό είτε να κλειστεί στον εαυτό του, αναπτύσσοντας σταδιακά ακόμα και αυτοκαταστροφικές συμπεριφορές, είτε να στραφεί σε πρόσωπα τα οποία δεν είναι πάντα η καλύτερη επιρροή

6.   Μη διστάζεις να παραδεχτείς πως έκανες λάθος. Μπορεί να είναι δύσκολο, αλλά σίγουρα αποβαίνει καλύτερο για όλους εάν αποδεχτείς πως κάποια απόφασή σου αποδείχτηκε τελικά λανθασμένη. Με τον τρόπο αυτό σου δίνεται η ευκαιρία να δώσεις ένα σπουδαίο μάθημα στο παιδί σου: «Δεν πειράζει κι αν κάνουμε λάθος. Σημασία έχει να το αναγνωρίζουμε και να προσπαθούμε να το διορθώσουμε»

7.     Κάνε το παιδί σου να νιώθει ξεχωριστό. Χάρισέ του απλόχερα την αγκαλιά και το φιλί σου, δώσε του ένα υποκοριστικό που το μοιράζεστε μόνο οι δυο σας, υπενθύμιζέ του όλα όσα αγαπάς σε εκείνο!

Ποτέ δεν είναι αργά για να αλλάξεις ή να βελτιώσεις ότι δε σου αρέσει σε σχέση με τον γονεϊκό σου ρόλο. Άλλωστε, «η ζωή δεν έχει να κάνει τόσο με το να βρεις τον εαυτό σου, αλλά με το να τον δημιουργήσεις…»

Ελπίδα Μ. Παναγιωτουνάκου

Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια, Msc

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙ: ΠΟΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΧΡΟΝΟ ΤΟΥ;

Τα σχολεία κλείνουν και ξεκινούν οι πολυπόθητες καλοκαιρινές διακοπές! Κάποια παιδιά θα έχουν την ευκαιρία για ατελείωτες ώρες παιχνιδιού, για εξορμήσεις στη θάλασσα, για ένα χαλαρό πρόγραμμα δίχως πρωινό ξύπνημα και εξωσχολικές δραστηριότητες. Ωστόσο, για πολλά παιδιά οι καλοκαιρινές διακοπές σηματοδοτούν μια νέα περίοδο προγραμματισμένων δραστηριοτήτων και προπαρασκευαστικών μαθημάτων για την επόμενη σχολική τάξη. Τι είναι τελικά πιο ωφέλιμο για το παιδί μου;

Η ΑΞΙΑ ΤΟΥ ΠΑΙΧΝΙΔΙΟΥ

Τα παιδιά, περισσότερο ίσως από ποτέ άλλοτε, κατά τη διάρκεια του χειμώνα έρχονται αντιμέτωπα με ένα ιδιαίτερα απαιτητικό και συνήθως ανελαστικό πρόγραμμα. Η καθημερινότητά τους χαρακτηρίζεται από την πίεση του χρόνου και το έντονο στρες. Οι καλοκαιρινές διακοπές, λοιπόν, αποτελούν μια πολύ καλή ευκαιρία να ξανάρθει το παιδί σε επαφή με το ελεύθερο παιχνίδι, να ξεκουραστεί σωματικά, αλλά και να αποφορτιστεί συναισθηματικά από το άγχος της ακαδημαϊκής επίτευξης.

Το ελεύθερο παιχνίδι, αν και πολλές φορές λανθασμένα αξιολογείται ως "χαμένος χρόνος", προσφέρει σημαντικές ευκαιρίες για μάθηση. Μέσω αυτού το παιδί μαθαίνει να μοιράζεται, να αναπτύσσει κοινωνικές δεξιότητες, να ωριμάζει συναισθηματικά, να αναπτύσσει τις γνωστικές του δεξιότητες, αλλά και να προάγει τη φυσική του κατάσταση. 

ΜΕΡΙΚΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ

1. Παιχνίδια στην αυλή ή το πάρκο. Μέσω της μπάλας, του κυνηγητού, του ποδήλατου με φίλους κλπ, το παιδί μαθαίνει να συνεργάζεται και να ακολουθεί κανόνες, ενώ παράλληλα διασκεδάζει. Ειδικά για τα παιδιά που χαρακτηρίζονται από υπερκινητικότητα, τα παιχνίδια με έντονη σωματική δραστηριότητα βοηθούν στην εκτόνωση της έντασης που βιώνουν, με αποτέλεσμα να γυρίζουν στο σπίτι πιο ήρεμα και να είναι πιο συνεργάσιμα
2. Κατασκευές. Αποτελούν μια εξαιρετική ευκαιρία για ανάπτυξη των πνευματικών και δημιουργικών δεξιοτήτων του παιδιού. Συμβάλουν στην βελτίωση της λεπτής κινητικότητας, ενώ ιδανικά, σε περίπτωση που γίνονται μαζί με τους γονείς συμβάλλουν στην ανάπτυξη ισχυρών συναισθηματικών δεσμών μέσα στην οικογένεια
3. Παιχνίδια στη θάλασσα. Δίνουν την ευκαιρία στο παιδί να εξερευνήσει και να παρατηρήσει τη φύση γύρω του. Το βοηθούν να δράσει πιο απελευθερωμένα και ανέμελα, απαλλαγμένο από τα πολλά ρούχα, ενεργοποιώντας έτσι όλες τις αισθήσεις του. Αυξάνουν τη δημιουργικότητα και την κριτική του σκέψη, καθώς θα πρέπει να σκεφτεί πως θα "επιβιώσουν" τα κάστρα του στην άμμο και ποια θα είναι τα καταλληλότερα υλικά για αυτά. Το παιδί, λοιπόν, όχι μόνο ανακαλύπτει νέους τρόπους έκφρασης, αλλά παράλληλα επιστρέφει στο σπίτι νιώθοντας ψυχική ηρεμία και ισορροπία, αφού τόσο το κολύμπι, όσο και η απλή θέα της θάλασσας προάγουν το συναίσθημα της ηρεμίας
4. Μικροδουλειές μέσα στο σπίτι. Οι καλοκαιρινές διακοπές μπορεί να αποτελέσουν μια καλή ευκαιρία προκειμένου το παιδί να εμπλακεί περισσότερο με δουλειές μέσα στο σπίτι, που θα το βοηθήσουν να γίνεται ολοένα και πιο υπεύθυνο. Μπορείτε να του αναθέσετε να τακτοποιήσει, για παράδειγμα, την αποθήκη του σπιτιού, να βάψει τα πεζούλια της αυλής ή να αναλάβει την ανακύκλωση. Σε περίπτωση που στο σπίτι υπάρχει κήπος, θα ήταν αρκετά ενδιαφέρον να στήσετε τον δικό σας λαχανόκηπο μαζί με το παιδί σας. Τέτοιου είδους δραστηριότητες οδηγούν το παιδί στη βίωση ικανοποίησης, ενώ παράλληλα το κάνουν να νιώθει περήφανο για τον εαυτό του

ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΜΕ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

Συχνά οι γονείς αναφέρουν ότι το παιδί "βαριέται" και αρνείται να κάνει οτιδήποτε άλλο εκτός από το να βλέπει τηλεόραση, να ασχολείται με κάποιο ηλεκτρονικό παιχνίδι, το tablet ή τον υπολογιστή. Το γεγονός αυτό αποτελεί μια πραγματικότητα! Το καλοκαίρι τα παιδιά έχουν άπλετο ελεύθερο χρόνο και είναι φυσικό να βαριούνται σε περίπτωση που δεν έχουν τίποτα άλλο να κάνουν. 

Δώστε τους εναλλακτικές, όπως: ένας αγώνας ποδοσφαίρου μεταξύ μπαμπάδων και γιών, μια βόλτα για παιχνίδι στις κούνιες, μια επίσκεψη σε κάποιο θέατρο, λούνα παρκ ή θεματικό πάρκο. Μερικές φορές, βέβαια, το παιδί μπορεί να έχει ανάγκη απλά να κάτσει, δίχως να κάνει τίποτα. Ακόμα κι αυτό χρειάζεται! Στην περίπτωση, ωστόσο, της τηλεόρασης και του υπολογιστή ΒΑΛΤΕ ΟΡΙΑ! Φαίνεται πως μια τέτοιου είδους απασχόληση φέρει πρόσκαιρα και μόνο αποτελέσματα ικανοποίησης στο παιδί, το οποίο με το που θα σταματήσει να ασχολείται με το ηλεκτρονικό παιχνίδι θα βιώσει αισθήματα δυσφορίας, βαρεμάρας και εκνευρισμού. Οργανώστε, λοιπόν, τον χρόνο που το παιδί θα απασχοληθεί με οποιουδήποτε είδους ηλεκτρονικό παιχνίδι ή dvd, ενώ ταυτόχρονα παρακινείστε το να ασχοληθεί με άλλες δραστηριότητες τις οποίες θα είστε πρόθυμοι και διαθέσιμοι να του τις προσφέρετε.

Μη διστάζεις! Άσε το παιδί σου να παίξει και γίνε κι εσύ μαζί του παιδί . Ταξιδέψτε στη χώρα των δράκων, στα βασίλεια του βυθού, περπατήστε πλάι στους πρίγκιπες και τις πριγκίπισσες των παραμυθιών..Ονειρευτείτε και δημιουργείστε..

ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!!!

Ελπίδα Μ. Παναγιωτουνάκου

Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια

Ειδ. Αιγινήτειο Παν/κο νοσ.

Diploma in Dyslexia

Msc Έλεγχος του Στρες και Προαγωγή της Υγείας

Ιατρική Αθηνών

Τηλ.: 210 81 41 570, Κιν.: 697 40 12 477

Ανοίξεως – Σταμάτας 2, Άνοιξη

Web page: http://www.wix.com/elpidapan/panagiotounakou

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ…

Συχνά τα παιδιά αρνούνται πεισματικά να διαβάσουν εξωσχολικά βιβλία παρ’ όλες τις φιλότιμες προσπάθειες του γονιού. Αυτό μπορεί να έχει να κάνει με την ιδιοσυγκρασία και τα ενδιαφέροντα του κάθε παιδιού, τα περιορισμένα ερεθίσματα από το περιβάλλον του, την περίοδο που διανύει το παιδί ή ακόμα η άρνησή του αυτή να αποτελεί ένα είδος αντίδρασης στις συνεχείς πιέσεις της οικογένειας για ενασχόληση με την ανάγνωση εξωσχολικών βιβλίων. 

ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ:

Ø  Προσπάθησε να διαβάζεις στο παιδί σου σχεδόν καθημερινά και σε μία σταθερή ώρα

Ø  Φρόντισε εκείνη την ώρα τόσο εσύ, όσο και το παιδί να είστε χαλαροί και ήρεμοι

Ø  Δείξε στο παιδί το εξώφυλλο του βιβλίου ή διάβασέ του τον τίτλο και ρώτησέ το σε τι πιστεύει ότι θα αναφέρεται η ιστορία και ποια θα είναι η ενδεχόμενη πλοκή της

Ø  Βάλε το παιδί σε ρόλο βοηθού (π.χ. μπορεί να επιλέγει εκείνο κάθε φορά το προς ανάγνωση βιβλίο, να γυρίζει μόνο του τις σελίδες, κ.λπ)

Ø  Κάνε μικρές παύσεις από την ανάγνωση προκειμένου να εντοπίζετε μαζί με το παιδί τις αντίστοιχες εικόνες της ιστορίας

Ø  Άφησε ημιτελή την ιστορία και δώσε την ευκαιρία στο παιδί να ορίσει το δικό του τέλος

Ø  Αφηγήσου μια γνωστή στο παιδί ιστορία, παραλείποντας ενδιάμεσα κάποιες φράσεις και άσε το παιδί να τις συμπληρώσει με όσες περισσότερες λεπτομέρειες μπορεί να ανακαλέσει

Σε κάθε περίπτωση, είναι ιδιαίτερα βοηθητικό ο γονιός να είναι πρότυπο φιλαναγνωσίας για το παιδί. Όταν το παιδί βλέπει το γονιό με ένα βιβλίο στο χέρι στις διακοπές, λίγο πριν τον βραδινό ύπνο, συντροφιά στον καναπέ αντί της τηλεόρασης, είναι πιθανότερο να θελήσει να τον μιμηθεί.

ΜΕΡΙΚΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΑΚΟΜΑ:

Ø  Φρόντισε στο σπίτι να υπάρχει τουλάχιστον μία καλά οργανωμένη βιβλιοθήκη

Ø  Άφηνε στο κομοδίνο του παιδιού 2-3 βιβλία που σε γενικές γραμμές άπτονται των ενδιαφερόντων του. Όσο πιο προσβάσιμα είναι σε αυτό, τόσο αυξάνονται οι πιθανότητες να τα περιεργαστεί και τελικά να τα διαβάσει

Ø  Όταν βρίσκεσαι σε ένα βιβλιοπωλείο μαζί με το παιδί σου, άφησέ το να περάσει χρόνο στον τομέα με τα βιβλία της ηλικίας του. Κάποιο από αυτά μπορεί να του κεντρίσει το ενδιαφέρον

Ø  Παρακίνησε κάποιο πρόσωπο που θαυμάζει ιδιαίτερα το παιδί να του προτείνει ένα συγκεκριμένο βιβλίο προς ανάγνωση

Ø  Σεβάσου την επιθυμία του παιδιού σου. Άστο να αγοράσει ακόμα και κάποιο βιβλίο που θεωρείς ανούσιο ή μη ιδιαίτερα εκπαιδευτικό (πάντα, βέβαια, με γνώμονα την ηλικία του)

Ø  Διάλεξε μαζί με το παιδί εικονογραφημένα βιβλία τα οποία είναι πιο ελκυστικά

Κάθε παιδί έχει τους δικούς του ρυθμούς και τις δικές του ατομικές προτιμήσεις. Προσπάθησε να το βοηθήσεις να αγαπήσει το βιβλίο και όχι να το συνδέσει με μια «υποχρέωση» ή με ένα «καταναγκαστικό έργο». Αυτό γιατί η αξία του βιβλίου είναι πολύτιμη όχι μόνο για τη γνωστική, αλλά και για τη συναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού. Άλλωστε, όπως λέει και μια αραβική παροιμία, «ένα βιβλίο είναι ένας κήπος που μπορείς να κουβαλήσεις στην τσέπη σου..»