ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙ: ΠΟΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΧΡΟΝΟ ΤΟΥ;

Τα σχολεία κλείνουν και ξεκινούν οι πολυπόθητες καλοκαιρινές διακοπές! Κάποια παιδιά θα έχουν την ευκαιρία για ατελείωτες ώρες παιχνιδιού, για εξορμήσεις στη θάλασσα, για ένα χαλαρό πρόγραμμα δίχως πρωινό ξύπνημα και εξωσχολικές δραστηριότητες. Ωστόσο, για πολλά παιδιά οι καλοκαιρινές διακοπές σηματοδοτούν μια νέα περίοδο προγραμματισμένων δραστηριοτήτων και προπαρασκευαστικών μαθημάτων για την επόμενη σχολική τάξη. Τι είναι τελικά πιο ωφέλιμο για το παιδί μου;

Η ΑΞΙΑ ΤΟΥ ΠΑΙΧΝΙΔΙΟΥ

Τα παιδιά, περισσότερο ίσως από ποτέ άλλοτε, κατά τη διάρκεια του χειμώνα έρχονται αντιμέτωπα με ένα ιδιαίτερα απαιτητικό και συνήθως ανελαστικό πρόγραμμα. Η καθημερινότητά τους χαρακτηρίζεται από την πίεση του χρόνου και το έντονο στρες. Οι καλοκαιρινές διακοπές, λοιπόν, αποτελούν μια πολύ καλή ευκαιρία να ξανάρθει το παιδί σε επαφή με το ελεύθερο παιχνίδι, να ξεκουραστεί σωματικά, αλλά και να αποφορτιστεί συναισθηματικά από το άγχος της ακαδημαϊκής επίτευξης.

Το ελεύθερο παιχνίδι, αν και πολλές φορές λανθασμένα αξιολογείται ως "χαμένος χρόνος", προσφέρει σημαντικές ευκαιρίες για μάθηση. Μέσω αυτού το παιδί μαθαίνει να μοιράζεται, να αναπτύσσει κοινωνικές δεξιότητες, να ωριμάζει συναισθηματικά, να αναπτύσσει τις γνωστικές του δεξιότητες, αλλά και να προάγει τη φυσική του κατάσταση. 

ΜΕΡΙΚΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ

1. Παιχνίδια στην αυλή ή το πάρκο. Μέσω της μπάλας, του κυνηγητού, του ποδήλατου με φίλους κλπ, το παιδί μαθαίνει να συνεργάζεται και να ακολουθεί κανόνες, ενώ παράλληλα διασκεδάζει. Ειδικά για τα παιδιά που χαρακτηρίζονται από υπερκινητικότητα, τα παιχνίδια με έντονη σωματική δραστηριότητα βοηθούν στην εκτόνωση της έντασης που βιώνουν, με αποτέλεσμα να γυρίζουν στο σπίτι πιο ήρεμα και να είναι πιο συνεργάσιμα
2. Κατασκευές. Αποτελούν μια εξαιρετική ευκαιρία για ανάπτυξη των πνευματικών και δημιουργικών δεξιοτήτων του παιδιού. Συμβάλουν στην βελτίωση της λεπτής κινητικότητας, ενώ ιδανικά, σε περίπτωση που γίνονται μαζί με τους γονείς συμβάλλουν στην ανάπτυξη ισχυρών συναισθηματικών δεσμών μέσα στην οικογένεια
3. Παιχνίδια στη θάλασσα. Δίνουν την ευκαιρία στο παιδί να εξερευνήσει και να παρατηρήσει τη φύση γύρω του. Το βοηθούν να δράσει πιο απελευθερωμένα και ανέμελα, απαλλαγμένο από τα πολλά ρούχα, ενεργοποιώντας έτσι όλες τις αισθήσεις του. Αυξάνουν τη δημιουργικότητα και την κριτική του σκέψη, καθώς θα πρέπει να σκεφτεί πως θα "επιβιώσουν" τα κάστρα του στην άμμο και ποια θα είναι τα καταλληλότερα υλικά για αυτά. Το παιδί, λοιπόν, όχι μόνο ανακαλύπτει νέους τρόπους έκφρασης, αλλά παράλληλα επιστρέφει στο σπίτι νιώθοντας ψυχική ηρεμία και ισορροπία, αφού τόσο το κολύμπι, όσο και η απλή θέα της θάλασσας προάγουν το συναίσθημα της ηρεμίας
4. Μικροδουλειές μέσα στο σπίτι. Οι καλοκαιρινές διακοπές μπορεί να αποτελέσουν μια καλή ευκαιρία προκειμένου το παιδί να εμπλακεί περισσότερο με δουλειές μέσα στο σπίτι, που θα το βοηθήσουν να γίνεται ολοένα και πιο υπεύθυνο. Μπορείτε να του αναθέσετε να τακτοποιήσει, για παράδειγμα, την αποθήκη του σπιτιού, να βάψει τα πεζούλια της αυλής ή να αναλάβει την ανακύκλωση. Σε περίπτωση που στο σπίτι υπάρχει κήπος, θα ήταν αρκετά ενδιαφέρον να στήσετε τον δικό σας λαχανόκηπο μαζί με το παιδί σας. Τέτοιου είδους δραστηριότητες οδηγούν το παιδί στη βίωση ικανοποίησης, ενώ παράλληλα το κάνουν να νιώθει περήφανο για τον εαυτό του

ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΜΕ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

Συχνά οι γονείς αναφέρουν ότι το παιδί "βαριέται" και αρνείται να κάνει οτιδήποτε άλλο εκτός από το να βλέπει τηλεόραση, να ασχολείται με κάποιο ηλεκτρονικό παιχνίδι, το tablet ή τον υπολογιστή. Το γεγονός αυτό αποτελεί μια πραγματικότητα! Το καλοκαίρι τα παιδιά έχουν άπλετο ελεύθερο χρόνο και είναι φυσικό να βαριούνται σε περίπτωση που δεν έχουν τίποτα άλλο να κάνουν. 

Δώστε τους εναλλακτικές, όπως: ένας αγώνας ποδοσφαίρου μεταξύ μπαμπάδων και γιών, μια βόλτα για παιχνίδι στις κούνιες, μια επίσκεψη σε κάποιο θέατρο, λούνα παρκ ή θεματικό πάρκο. Μερικές φορές, βέβαια, το παιδί μπορεί να έχει ανάγκη απλά να κάτσει, δίχως να κάνει τίποτα. Ακόμα κι αυτό χρειάζεται! Στην περίπτωση, ωστόσο, της τηλεόρασης και του υπολογιστή ΒΑΛΤΕ ΟΡΙΑ! Φαίνεται πως μια τέτοιου είδους απασχόληση φέρει πρόσκαιρα και μόνο αποτελέσματα ικανοποίησης στο παιδί, το οποίο με το που θα σταματήσει να ασχολείται με το ηλεκτρονικό παιχνίδι θα βιώσει αισθήματα δυσφορίας, βαρεμάρας και εκνευρισμού. Οργανώστε, λοιπόν, τον χρόνο που το παιδί θα απασχοληθεί με οποιουδήποτε είδους ηλεκτρονικό παιχνίδι ή dvd, ενώ ταυτόχρονα παρακινείστε το να ασχοληθεί με άλλες δραστηριότητες τις οποίες θα είστε πρόθυμοι και διαθέσιμοι να του τις προσφέρετε.

Μη διστάζεις! Άσε το παιδί σου να παίξει και γίνε κι εσύ μαζί του παιδί . Ταξιδέψτε στη χώρα των δράκων, στα βασίλεια του βυθού, περπατήστε πλάι στους πρίγκιπες και τις πριγκίπισσες των παραμυθιών..Ονειρευτείτε και δημιουργείστε..

ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!!!

Ελπίδα Μ. Παναγιωτουνάκου

Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια

Ειδ. Αιγινήτειο Παν/κο νοσ.

Diploma in Dyslexia

Msc Έλεγχος του Στρες και Προαγωγή της Υγείας

Ιατρική Αθηνών

Τηλ.: 210 81 41 570, Κιν.: 697 40 12 477

Ανοίξεως – Σταμάτας 2, Άνοιξη

Web page: http://www.wix.com/elpidapan/panagiotounakou

ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΣΤΡΕΣ: Οι κυριότερες πηγές στρες στα παιδιά

Είναι γενικά αποδεκτό ότι σε μια εποχή όπου οι αλλαγές είναι ραγδαίες, τόσο σε οικονομικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο, τα επίπεδα του στρες ολοένα και αυξάνουν. Δυστυχώς, από μια τέτοια κατάσταση δεν θα μπορούσαν να μείνουν ανεπηρέαστα και τα παιδιά, τα οποία φαίνεται να αποτελούν μία ομάδα ιδιαίτερα ευπαθή και ευαίσθητη στο να εμφανίσει τις αρνητικές επιπτώσεις του στρες.

Τι ακριβώς όμως είναι το στρες; Η αλήθεια είναι πως ένας και μόνο ορισμός θα ήταν δύσκολος καθώς το στρες περιλαμβάνει μια μεγάλη σειρά από αντιδράσεις του οργανισμού τόσο σε σωματικό όσο και σε ψυχολογικό επίπεδο. Ωστόσο, ο πιο συχνά χρησιμοποιούμενος ορισμός του στρες είναι αυτός που έχει διατυπωθεί από τον Lazarus και τους συνεργάτες του και αναφέρει ότι το στρες προκαλείται μέσω των διαδικασιών αλληλεπίδρασης μεταξύ των ατόμων και του περιβάλλοντός του. Κατ’ επέκταση, όταν το άτομο νιώθει ότι οι διαθέσιμοι πόροι του δεν επαρκούν προκειμένου να αντεπεξέλθει στις εκάστοτε απαιτήσεις του περιβάλλοντός του, αρχίζει να βιώνει έντονο στρες.

Φαίνεται πως τα παιδιά κάθε ηλικίας είναι δυνατόν να βιώσουν στρες, αλλά ο τρόπος με τον οποίο αντιδρούν σε αυτό έχει να κάνει με την ηλικία, την ιδιοσυγκρασία τους, καθώς και με το οικογενειακό περιβάλλον στο οποίο μεγαλώνουν.

Τα αίτια, λοιπόν, του παιδικού στρες θα μπορούσαμε να τα χωρίσουμε σε δύο μεγάλες κατηγορίες. Η πρώτη, έχει να κάνει με το στρες που προκύπτει λόγω της μετάβασης του παιδιού σε ένα επόμενο στάδιο ανάπτυξης. Το βάδισμα, η εκπαίδευση στη χρήση της τουαλέτας, η κοινωνικοποίηση στα πλαίσια του σχολείου είναι μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα πηγών άγχους. Ωστόσο, σε αυτή την περίπτωση μιλάμε για το παραγωγικό στρες που βοηθά το παιδί να προχωρήσει προς τον δρόμο της αυτονομίας και της ανεξαρτητοποίησης. Η δεύτερη κατηγορία αναφέρεται περισσότερο στο στρες που προκαλείται από διάφορα γεγονότα ζωής τα οποία αποσυντονίζουν το παιδί, όπως:

• Διαζύγιο. Όταν οι γονείς χωρίζουν ή ακόμα και όταν οι διαμάχες ανάμεσα στο ζευγάρι είναι καθημερινή υπόθεση, το παιδί παύει να νιώθει ασφάλεια, με αποτέλεσμα να κυριαρχούν το αίσθημα του φόβου και ο κίνδυνος της μοναξιάς
• Μετακόμιση. Τα παιδιά τα οποία χρειάζεται να απομακρυνθούν από τη γειτονιά τους, το σχολείο τους ή γενικότερα από κάποια ομάδα φίλων συχνά βιώνουν έντονη ανασφάλεια, σύγχυση, αλλά και φόβο
• Πένθος. Τις περισσότερες φορές, τα παιδιά δυσκολεύονται να διαχειριστούν την απώλεια είτε αυτή έχει να κάνει με κάποιο μέλος της οικογένειας, είτε με κάποιο φιλικό πρόσωπο, είτε ακόμα και με ένα αγαπημένο κατοικίδιο. Είναι πιθανό να δημιουργηθεί η πεποίθηση στο παιδί ότι με κάποιο τρόπο ευθύνεται το ίδιο για τον θάνατο του αγαπημένου του προσώπου, με αποτέλεσμα να διακατέχεται από ενοχές και έντονο στρες
• Πιεσμένο πρόγραμμα δραστηριοτήτων. Όταν το παιδί νιώθει ότι έχει μόνο υποχρεώσεις και τρέχει κυριολεκτικά από το σχολείο στο φροντιστήριο, από το φροντιστήριο στο κολυμβητήριο, στο ωδείο, στις ξένες γλώσσες κτλ, δίχως να έχει χρόνο για ξεκούραση και παιχνίδι, τότε είναι πιθανό να κάνουν την εμφάνισή τους συναισθήματα άγχους και υπερέντασης
• Πίεση από την ομάδα των συνομηλίκων. Τα παιδιά έχουν την τάση να επηρεάζονται από τις συμπεριφορές των συνομηλίκων τους και να κάνουν τα πάντα προκειμένου να μοιάσουν όλο και περισσότερο σε αυτούς. Όταν βλέπουν ότι δεν τα καταφέρνουν, αγχώνονται και βιώνουν μεγάλη πίεση και απογοήτευση

Ιδιαίτερα σημαντικός κρίνεται και ο ρόλος των γονέων. Φαίνεται πως όταν οι γονείς θέτουν υπερβολικά υψηλούς στόχους στο παιδί, του προκαλούν έντονο στρες και αγωνία, καθώς φοβάται μια πιθανή απόρριψη εκ μέρους τους στην περίπτωση που δεν τα καταφέρει να ανταποκριθεί επάξια στις προσδοκίες τους. Επιπλέον, ειδικά στις μέρες μας με το σύννεφο της οικονομικής αστάθειας να μαυρίζει τη ζωή μας, οι γονείς καλό θα ήταν να είναι ιδιαίτερα προσεχτικοί στον τρόπο με τον οποίο συζητούν τέτοια θέματα όταν τα παιδιά είναι κοντά, γιατί είναι πιθανό να τους ‘φορτώσουν’ τελικά τις ανησυχίες τους, με αποτέλεσμα να τους προκαλέσουν άγχος για τα δικά τους προβλήματα.

Συμπερασματικά, αν και τείνουμε να πιστεύουμε ότι τα παιδιά απολαμβάνουν ανέμελα την παιδικότητά τους, δίχως έγνοιες και στενoχώριες, δυστυχώς φαίνεται ότι συχνά συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Τα παιδιά αισθάνονται άγχος, ανασφάλεια και ανησυχούν για πολλούς λόγους καθώς αντιλαμβάνονται πολύ καλά τα όσα συμβαίνουν γύρω τους.

Ελπίδα Μ. Παναγιωτουνάκου

Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια

Ειδ. Αιγινήτειο Παν/κο νοσ.

Diploma in Dyslexia

Msc Έλεγχος του Στρες και Προαγωγή της Υγείας

Ιατρική Αθηνών

Ανοίξεως – Σταμάτας 2, Άνοιξη

Web page: http://www.wix.com/elpidapan/panagiotounakou

ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΚΑΙ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΗΣ ΠΑΙΔΙΚΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑΣ

Συχνά, η έννοια του παιχνιδιού γίνεται αντιληπτή με διαφορετικό τρόπο ανάλογα με το εάν κανείς είναι γονιός, εκπαιδευτικός, επαγγελματίας ψυχικής υγείας ή παιδί. Στις μέρες μας, όπου οι πολλαπλές υποχρεώσεις και απαιτήσεις πιέζουν τη σύγχρονη οικογένεια, δεν είναι λίγες οι φορές που η αξία του παιχνιδιού υποτιμάται. Δημιουργείται, δηλαδή, η εντύπωση πως το παιχνίδι δεν είναι παρά ένας τρόπος διασκέδασης, ακόμα και αιτία για να χαθεί πολύτιμος χρόνος από τη μελέτη του παιδιού για το σχολείο.

Ωστόσο, το παιχνίδι αποτελεί βασικό στοιχείο για την ολόπλευρη ανάπτυξη του παιδιού καθώς συμβάλει στη γνωστική, σωματική και κοινωνική του εξέλιξη. Μέσα από αυτό, το παιδί - από μικρή κιόλας ηλικία - μαθαίνει να αλληλεπιδρά με τον κόσμο γύρω του, αναπτύσσει τρόπους επίλυσης προβλημάτων, έρχεται αντιμέτωπο με τους φόβους του και κοινωνικοποιείται καθώς μαθαίνει να συνυπάρχει και να συνεργάζεται με άλλα άτομα. Εκτός αυτού, το παιχνίδι συμβάλλει στην οριοθέτηση του παιδιού καθώς το διδάσκει την έννοια των κανόνων, αλλά και τη σημασία του να περιμένει κανείς τη σειρά του. Γενικότερα, το παιδί μαθαίνει να επικοινωνεί, να έρχεται σε επαφή με το συναίσθημά του, να αντιλαμβάνεται τους διαφορετικούς ρόλους που υπάρχουν στην κοινωνία και τελικά να ωριμάζει, γνωρίζοντας καλύτερα τις ικανότητές του και πιστεύοντας στον εαυτό του.

Αφήστε, λοιπόν, τα παιδιά σας να παίξουν και να χαρούν την παιδικότητά τους!!!

Ελπίδα Μ. Παναγιωτουνάκου

Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια

Ειδ. Αιγινήτειο Παν/κο νοσ.

Diploma in Dyslexia

Msc Έλεγχος του Στρες και Προαγωγή της Υγείας

Ιατρική Αθηνών

Τηλ.: 210 81 41 570, Κιν.: 697 40 12 477

Ανοίξεως – Σταμάτας 2, Άνοιξη

Web page: http://www.wix.com/elpidapan/panagiotounakou

ΕΘΙΣΜΟΣ ΣΤΟΥΣ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΥΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΕΣ: ΠΩΣ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΩ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ

Αδιαμφισβήτητα, οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές μπορούν να αποτελέσουν ένα εξαιρετικό εργαλείο στα χέρια τόσο των ενηλίκων, όσο και των παιδιών, προσφέροντας πρόσβαση όχι μόνο στην ψυχαγωγία, αλλά και στη γνώση. Ωστόσο, το τελευταίο διάστημα, παρατηρείται το φαινόμενο παιδιών που αρχίζουν να αντιμετωπίζουν προβλήματα, καθώς περνούν πολλές ώρες μπροστά στον υπολογιστή.

Τι μπορείτε να κάνετε:

1. Συζητήστε με το παιδί σας σχετικά με την κατάχρηση που κάνει στον υπολογιστή. Προσπαθήστε να διαπιστώσετε εάν υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος λόγος που το παιδί σας περνάει τόσο χρόνο μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή. Μήπως λειτουργεί γι’ αυτό ως μια απόδραση από την πραγματικότητα; Μήπως αποτελεί τη μόνη συντροφιά του; Μήπως νιώθει ότι επιτέλους ανήκει σε μια ομάδα; (π.χ. ως μέλος on line παιχνιδιών)
2. Τοποθετήστε τον ηλεκτρονικό υπολογιστή σε έναν κοινόχρηστο χώρο. Παίρνοντάς τον από το υπνοδωμάτιο του παιδιού, αποτρέπετε την υπερβολική χρήση του, ενώ ταυτόχρονα θα είναι πιο εύκολο για εσάς να ελέγχετε το είδος της χρήσης του από το παιδί σας
3. Ορίστε κωδικό ασφαλείας χρήστη. Έτσι, το παιδί θα χρειάζεται να ζητήσει την άδειά σας προτού χρησιμοποιήσει τον υπολογιστή
4. Προσπαθήστε να εξακριβώσετε τον βαθμό εξάρτησης του παιδιού σας από τον υπολογιστή, καθώς και από το τι ακριβώς είναι εξαρτημένο. Παραδείγματος χάριν, μένει προσηλωμένο με τις ώρες στον υπολογιστή παίζοντας ηλεκτρονικά παιχνίδια; Μπαίνει συνεχώς στο chat; Επισκέπτεται ιστοσελίδες ακατάλληλου περιεχομένου; Απλά σερφάρει στο διαδίκτυο;
5. Συμφωνήστε με το παιδί σας την επιτρεπόμενη ημερήσια χρήση του υπολογιστή και μείνετε σταθεροί στα χρονικά όρια που θα θέσετε.

v       Διερευνήστε εάν το παιδί σας τηρεί την συμφωνία σας από μόνο του (για να είμαστε ρεαλιστές, αυτό σπάνια θα συμβεί)

v       Εάν δεν μπορεί να ελέγξει τις ώρες που απασχολείται στον υπολογιστή, χρησιμοποιείστε ένα χρονόμετρο ή ξυπνητήρι

v       Προκειμένου να αποτελέσετε ένα θετικό πρότυπο για το παιδί σας, κάντε κάτι αντίστοιχο και με τον εαυτό σας. Εάν το παιδί σας δει πως οι κανόνες είναι για όλη την οικογένεια ( με κάποιες διαφοροποιήσεις ανάλογα με την ηλικία του κάθε μέλους), τότε είναι πιο πιθανό να συμμορφωθεί και το ίδιο

6. Ελέγξτε την χρήση του διαδικτύου. Παρακολουθήστε το «Ιστορικό» των ιστοσελίδων που έχει επισκεφτεί το παιδί σας ή εάν νιώθετε πως η κατάσταση έχει αρχίσει να ξεφεύγει εκτός ελέγχου σκεφτείτε την εγκατάσταση ενός keylogger (Τα keyloggers είναι επιβλαβή προγράμματα που εκτελούνται σχεδόν αόρατα, καταγράφουν όλες τις πληροφορίες που πληκτρολογείτε και στη συνέχεια, στέλνουν πληροφορίες σ’ αυτόν που σας έχει μολύνει με το keylogger). Ωστόσο, στην περίπτωση αυτή τίθενται θέματα δεοντολογίας, καθώς πρόκειται για παραβίαση προσωπικών δεδομένων
7. Εγκαταστήστε ένα πρόγραμμα «Γονικού Ελέγχου». Ωστόσο, αποφύγετε να του απαγορεύσετε εξ’ ολοκλήρου την χρήση του υπολογιστή, καθώς κάτι τέτοιο θα προκαλούσε την έντονη άρνησή του, με αποτέλεσμα να μην συνεργαστεί μαζί σας
8. Αντικαταστήστε μέρος του χρόνου απασχόλησης του παιδιού σας από τον υπολογιστή, με κάποια δραστηριότητα που θα μοιραστείτε από κοινού. Επιλέξτε εξωτερικές δραστηριότητες (μπάσκετ, ποδόσφαιρο, ποδήλατο), επιτραπέζια παιχνίδια, θέατρο – σινεμά. Επίσης, είναι σημαντικό να το φέρνετε σε εβδομαδιαία επαφή με τους φίλους του για παιχνίδι. Ο περιορισμένος ελεύθερος χρόνος του παιδιού, θα αποτελέσει ανασταλτικό παράγοντα στην υπερβολική χρήση του υπολογιστή
9. Θέστε συνέπειες. Στην περίπτωση που το παιδί σας δεν καταβάλει προσπάθεια να μειώσει τον χρόνο επαφής του με τον υπολογιστή, αναθέστε του δουλειές μέσα στο σπίτι ή αφαιρέστε του άλλα προνόμια που του παρέχετε μέχρι τώρα
10. Ευαισθητοποιείστε το παιδί σας στις αρνητικές συνέπειες της κατάχρησης του ηλεκτρονικού υπολογιστή για την υγεία του. Χρησιμοποιείστε εικόνες και ενημερωτικό υλικό από έγκυρες πηγές ή παροτρύνετέ το να συζητήσει με πρόσωπα που εμπιστεύεται

Η αλήθεια είναι πως οι υπολογιστές και πιο συγκεκριμένα το διαδίκτυο γίνονται η πλατεία της πόλης για το παγκόσμιο χωριό του αύριο. Μπορεί, όμως, να είμαστε πλούσιοι σε πληροφορία, αλλά φτωχοί σε χρόνο. Πρέπει να μάθουμε, λοιπόν, πώς να επιλέγουμε μόνο τα καλύτερα και τα πιο χρήσιμα για να τον αφιερώνουμε αποκλειστικά εκεί και βέβαια, το ίδιο να διδάξουμε και στα παιδιά μας!

Ελπίδα Μ. Παναγιωτουνάκου

Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια

Ειδ. Αιγινήτειο Παν/κο νοσ.

Diploma in Dyslexia

Msc Έλεγχος του Στρες και Προαγωγή της Υγείας

Ιατρική Αθηνών

Τηλ.: 210 81 41 570, Κιν.: 697 40 12 477

Ανοίξεως – Σταμάτας 2, Άνοιξη

Web page: http://www.wix.com/elpidapan/panagiotounakou