5 ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΩ

1.Δεν έχω εμπιστοσύνη στον εαυτό μου

Η αυτοεκτίμηση αναφέρεται στη συνολική άποψη που έχεις σχηματίσει για τον εαυτό σου και στην αξία που σου αποδίδεις ως άτομο. Βέβαια, οι περισσότεροι από εμάς έχουμε ανάμικτες απόψεις για τον εαυτό μας, αλλά εάν μέσα σου κυριαρχεί η αντίληψη πως αποτελείς ένα ανεπαρκές ή κατώτερο άτομο ή εάν αισθάνεσαι διαρκώς πως δεν αξίζεις πραγματικά, δεν είσαι σημαντική για τους γύρω σου και πως δε δικαιούσαι να σου συμβαίνουν καλά πράγματα στη ζωή, τότε αυτό σημαίνει πως η αυτοεκτίμησή σου βρίσκεται σε χαμηλά επίπεδα. Προσοχή, όμως! Η χαμηλή αυτοεκτίμηση μπορεί να έχει οδυνηρές, ακόμα και καταστροφικές επιπτώσεις στη ζωή σου.

Τι μπορείς να κάνεις:

1. Αναγνώρισε τα δυνατά σου σημεία. Μήπως επικεντρώνεσαι στα αρνητικά σου στοιχεία και παίρνεις ως δεδομένα και  αυτονόητα τα θετικά; Φτιάξε μια λίστα με τα 10 πιο σημαντικά πράγματα που έχεις πετύχει μέχρι τώρα στη ζωή σου και τοποθέτησέ την σε ένα εμφανές σημείο, ώστε ανά πάσα στιγμή να σου υπενθυμίζει τους τομείς στους οποίους έχεις επιτύχει. Αναζήτησε στοιχεία σε μικρές καθημερινές στιγμές και όχι απαραίτητα σε κάτι πολύ εξεζητημένο (π.χ. ότι σημείωσες τις υψηλότερες πωλήσεις του μήνα, ότι βοήθησες την ομάδα σου να κερδίσει τον αγώνα, ότι βοήθησες ένα αγαπημένο σου πρόσωπο σε μια δύσκολη στιγμή, κλπ)
2. Πες "Μπράβο" στον εαυτό σου και χάρισέ του μια ανταμοιβή (π.χ. μια βόλτα με το αυτοκίνητο, ένα ραντεβού στο κομμωτήριο, ένα διάλειμμα για καφέ με φίλους κλπ)

2. Νιώθω εκνευρισμένη και θυμωμένη

Έχεις νιώσει ποτέ την πίεσή σου να χτυπάει κόκκινο είτε στο σπίτι είτε στην εργασία; Έχεις βγει ποτέ εκτός εαυτού γιατί ο σύντροφός σου δεν μπορεί να σε καταλάβει; Τότε, μάλλον, ξέρεις πολύ καλά τι σημαίνει θυμός!

Ο θυμός είναι ένα φυσιολογικό συναίσθημα και χρειάζεται να τον εκφράζουμε. Ωστόσο, έχει μεγάλη σημασία τόσο για την ψυχική μας υγεία, όσο και για τις σχέσεις μας με τους γύρω μας, να τον διαχειριζόμαστε σωστά. 

Τι μπορείς να κάνεις:

1.      Κάνε ένα timeout. Αν δεις πως κατά τη διάρκεια μιας συζήτησης αρχίσεις να νιώθεις θυμό και ένταση, δώσε στον εαυτό σου χρόνο για ένα διάλειμμα. Απομακρύνσου από τον χώρο λέγοντας για π.χ. «Χρειάζομαι λίγη ώρα για να σκεφτώ αυτά που είπαμε. Θα ήθελα να συνεχίσω τη συζήτηση σε λίγο» ή «Νιώθω πολύ θυμωμένη αυτή τη στιγμή. Θα λύσουμε το θέμα λίγο αργότερα». Βέβαια, αυτό δε σημαίνει πως θα αποφύγεις την κατάσταση που σε δυσκολεύει. Είναι σημαντικό να μην ξεχάσεις να επανέλθεις στο θέμα όταν θα είσαι πιο ήρεμη και με καθαρό μυαλό

2.      Δημιούργησε τη δική σου χαλαρωτική εικόνα. Το μυαλό μας δεν μπορεί να επικεντρωθεί ταυτόχρονα σε δύο αντίθετες σκέψεις (μία αρνητική και μία θετική). Έτσι, επέλεξε ένα ήσυχο μέρος, πάρε μερικές βαθιές, αργές αναπνοές και επικεντρώσου σε μια εικόνα που σε ηρεμεί και σε γεμίζει με ευχάριστα συναισθήματα. Προσπάθησε η αναπνοή σου να είναι σπλαχνική και όχι διαφραγματική, καθώς η πρώτη μπορεί να σε οδηγήσει ακόμα και σε βαθειά χαλάρωση εάν την εφαρμόσεις για τουλάχιστον 10΄. Εφάρμοσε την άσκηση αυτή τουλάχιστον δύο φορές την ημέρα

3. Νιώθω μονίμως πεσμένη

Στις μέρες μας, με τις ραγδαίες κοινωνικο - οικονομικές αλλαγές, αλλά και με τις διαφυλικές σχέσεις να καθίστανται όλο και δυσκολότερες, είναι πιθανό να παρατηρήσεις πως το καταθλιπτικό συναίσθημα έχει αρχίσει να κυριαρχεί στη ζωή σου. Μη χάνεις χρόνο! Δραστηριοποιήσου!

Τι μπορείς να κάνεις:

Φτιάξε ένα ημερολόγιο και χώρισέ το στις εξής στήλες:

• Γεγονός (τι έγινε, πότε, με ποιόν)
• Σκέψεις (τι ήταν το πρώτο που πέρασε από το μυαλό σου εκείνη τη στιγμή)
• Συναίσθημα (πώς ένιωσες)
• Συμπεριφορά (τι έκανες)

Αφού το τηρήσεις για μερικές εβδομάδες, εντόπισε τις πιο "καυτές σκέψεις σου". Τι είναι, δηλαδή, αυτό που επηρεάζει περισσότερο αρνητικά την διάθεσή σου; Έπειτα, προσπάθησε να αντικαταστήσεις τις αρνητικές σκέψεις σου με νέες σκέψεις, οι οποίες θα ανταποκρίνονται περισσότερο στην πραγματικότητα. Ακολουθεί ένα παράδειγμα:

• Γεγονός: Έστειλα μήνυμα στον Πέτρο και εκείνος δεν απάντησε
• Σκέψεις: Δε μου δίνει σημασία, δε με θέλει, ποτέ δε θα κάνω σχέση μαζί του
• Συναίσθημα: στενοχώρια
• Συμπεριφορά: Κλείνω το κινητό μου
• Νέες Σκέψεις: Την ώρα που του το έστειλα ήταν στη δουλειά και ίσως να μην μπορούσε να απαντήσει. Ο ίδιος μου έχει στείλει αρκετές φορές μήνυμα από μόνος του

4. Είμαι καιρό μόνη και έχω απογοητευθεί

Ο άνθρωπος είναι ον κοινωνικό. Όσο κι αν υπάρχουν περίοδοι στη ζωή σου που αποζητάς την απομόνωση και χρόνο για τον εαυτό σου μακριά από κάποιον σύντροφο, η μοναξιά που διαρκεί για μεγάλα χρονικά διαστήματα είναι φυσιολογικό να σε κάνει να νιώθεις απογοητευμένη και μελαγχολική.

Συνήθως, όταν βιώνεις αρνητικά συναισθήματα, όπως θλίψη και ματαίωση, είναι πιθανό να σου δημιουργηθεί η πεποίθηση πως η διάθεσή σου δεν θα αλλάξει ποτέ ξανά, με αποτέλεσμα να υιοθετείς μια παθητική στάση απέναντι στη ζωή. Όσο, όμως, απομονώνεσαι από τον έξω κόσμο όχι μόνο βυθίζεσαι όλο και περισσότερο στις αρνητικές σου σκέψεις και μυθοποιείς τα όσα σου προσέφεραν οι παλαιότερες σχέσεις σου, αλλά ταυτόχρονα μειώνεις τις ευκαιρίες για φλερτ και νέες γνωριμίες.

Το μόνο που θα καταφέρεις με μια τέτοια συμπεριφορά είναι να επιβεβαιώσεις την αρχική σου σκέψη σύμφωνα με την οποία τίποτα δε θα πάει καλά για σένα στον τομέα των ερωτικών σχέσεων. Θυμήσου: πρόκειται για μια αυτοεκπληρούμενη προφητεία και όχι για ένα ασφαλές συμπέρασμα. 

Τι μπορείς να κάνεις:

1. Φτιάξε μια λίστα με όσα θέλεις να επιτύχεις στον τομέα των σχέσεων
2. Για κάθε ένα από αυτά που κατέγραψες, γράψε δίπλα τι ενέργειες κάνεις για να το επιτύχεις. Εάν δεν κάνεις τίποτα, αναρωτήσου το γιατί. Τίποτα δεν αλλάζει στη ζωή από μόνο του...
3. Κάνοντας μια αναδρομή στο παρελθόν σημείωσε τι έχει αποβεί μέχρι τώρα βοηθητικό για σένα και τι είναι αυτό που λειτουργεί ανασταλτικά

Ολοκληρώνοντας την παραπάνω άσκηση θα έχεις ξεκαθαρίσει τι είναι ακριβώς αυτό που αποζητάς αυτή τη στιγμή στη ζωή σου, αλλά και με ποιον τρόπο θα καταφέρεις να το επιτύχεις. Ξεκίνα με έναν στόχο τη φορά και επιβράβευσε τον εαυτό σου μόλις τον ολοκληρώσεις.

5.Το αγόρι μου κοιτάει κάποια άλλη ενώ έχουμε βγει μαζί

Ακόμα και στις πιο ρομαντικές σχέσεις μπορεί να πιάσεις τον σύντροφό σου να κοιτάει κάποια άλλη ενώ έχετε βγει μαζί. Η ζήλια είναι ένα φυσιολογικό συναίσθημα που μαρτυρά την αγάπη και το νοιάξιμο για τον σύντροφό σου. Σίγουρα υπάρχουν, όμως, και κάποια όρια. Σε κάθε περίπτωση είναι σημαντικό να βεβαιωθείς ότι δεν έχεις πέσει έξω στην κρίση σου. Θα ήταν καλό, δηλαδή, να βεβαιωθείς πως ο σύντροφός σου όντως ασχολείται συστηματικά με μια άλλη κοπέλα, η οποία βρίσκεται στον ίδιο χώρο με εσάς, και πως δεν πρόκειται για ένα φευγαλέο κοίταγμα. 

Τι μπορείς να κάνεις:

1. Με ήρεμο και σε καμία περίπτωση ειρωνικό τόνο, πες του πως έχεις αντιληφθεί τι κάνει
2. Δείξε του πως νιώθεις και γιατί (π.χ. "Όταν κοιτάζεις άλλες γυναίκες μπροστά μου, θυμώνω, γιατί νιώθω πως δε με υπολογίζεις")
3. Προσπάθησε να τον βάλεις στη δική σου θέση (π.χ. "Εάν αρχίσω να κοιτάζω επίμονα τον άντρα απέναντι, αγνοώντας σε, τι θα σκεφτείς; πώς θα αντιδράσεις;")
4. Εάν, παρόλα αυτά, δεν αλλάξει την συμπεριφορά του, του ζητάς να φύγετε
5. Σε περίπτωση που αρνείται, φεύγεις μόνη σου δείχνοντας την δυσαρέσκειά σου για τη στάση του
6. Όταν βρεθείτε μόνοι σας συζητείστε προκειμένου να εντοπίσετε γιατί γίνεται αυτό και εάν η κατάσταση μπορεί να αλλάξει

Ελπίδα Μ. Παναγιωτουνάκου

Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια

Ειδ. Αιγινήτειο Παν/κο νοσ.

Diploma in Dyslexia

Msc Έλεγχος του Στρες και Προαγωγή της Υγείας

Ιατρική Αθηνών

ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ ΕΛΛΕΙΜΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ – ΥΠΕΡΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ (ΔΕΠ-Υ): ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΚΑΙ ΤΙ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΟΥ

"Ο γιος μου συνεχώς χαζεύει"

"Στριφογυρίζει διαρκώς στην καρέκλα του, χάνει το μολύβι από τα χέρια του και δεν συγκεντρώνεται με τίποτα στα μαθήματά του"

"Γίνεται ενοχλητικός και θέλει να είναι όλη την ώρα μέσα στα πόδια μας"

"Κάνουμε 3 ώρες να τελειώσουμε μια άσκηση 10 λεπτών"

"Δε με ακούει"

"Είναι έξυπνος, αλλά βαριέται"

Όλα τα παιδιά, ειδικά τα παιδιά προσχολικής ηλικίας, τείνουν συχνά να μην μπορούν να ελέγξουν τις ορμές τους ή να περιορίσουν την κινητικότητά τους. Εν μέρει, αυτό θεωρείται δικαιολογημένο. Ωστόσο, εάν η έντονη ενεργητικότητα και «απροσεξία» συνεχίσουν να υφίστανται και σε μετέπειτα εξελικτικά στάδια, δημιουργώντας δυσκολίες σε διάφορους τομείς της ζωής του παιδιού, είναι πολύ πιθανό η διάγνωση να είναι ΔΕΠ-Υ. H αιτιολογία της διαταραχής αυτής μπορεί να είναι βιολογική, ψυχολογική ή κοινωνική, ενώ τα βασικά συμπτώματά της είναι τρία: η υπερδραστηριότητα, η απροσεξία και η παρορμητικότητα.

Αναφορικά με την υπερδραστηριότητα, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη πως είναι κάτι το αναμενόμενο στις μικρές ηλικίες. Ωστόσο, ως «υπερκινητικά» χαρακτηρίζονται τα παιδιά που σηκώνονται συνεχώς από τη θέση τους τόσο στο σπίτι, όσο και στο σχολείο, που τρέχουν εδώ κι εκεί ή σκαρφαλώνουν συνεχώς σε αντικείμενα σε ακατάλληλες στιγμές, που δυσκολεύονται να παίξουν με ηρεμία και κουνούν νευρικά τα χέρια και τα πόδια τους.

Η απροσεξία μπορεί να οφείλεται σε διάφορες αιτίες, όπως πλήξη, ονειροπόληση, δυσκολία έργου. Όμως, στα παιδιά με ΔΕΠ-Υ η έλλειψη προσοχής χαρακτηρίζει ποικίλες πτυχές της καθημερινότητάς τους και έχει να κάνει με αντιδράσεις όπως η αδυναμία συγκέντρωσης σε λεπτομέρειες και η απροσεξία στις εργασίες του σχολείου, η αδιαφορία για τις οδηγίες που τους δίνονται σχετικά με καθημερινές ή σχολικές εργασίες, η δυσκολία να οργανώσουν τη δουλειά και τις δραστηριότητές τους. Επιπρόσθετα, τα παιδιά με ΔΕΠ-Υ τείνουν να ξεχνούν τις καθημερινές υποχρεώσεις τους, να χάνουν πράγματα αναγκαία για την υλοποίηση των εργασιών τους και να αποφεύγουν καθήκοντα που απαιτούν έντονη πνευματική προσπάθεια.

Η παρορμητικότητα αναφέρεται στη δυσκολία του παιδιού να περιμένει τη σειρά του, στο να διακόπτει ή να γίνεται ενοχλητικό στους άλλους, καθώς και στην τάση του να «πετάγεται» δίνοντας απαντήσεις πριν την ολοκλήρωση μιας ερώτησης.

Οι συνέπειες της ΔΕΠ - Υ στην καθημερινότητα του παιδιού:

• Μαθησιακά ελλείμματα και κακή επίδοση στο σχολείο
• Δυσκολίες αναφορικά με τον καλό συντονισμό των κινήσεων, με αποτέλεσμα το παιδί να φαίνεται αδέξιο
• Δυσκολίες αναφορικά με την οργάνωση του γραπτού λόγου, αλλά και της ομιλίας
• Δυσλειτουργίες σε κοινωνικό και συναισθηματικό επίπεδο, με αποτέλεσμα την μειωμένη ικανότητα για σύναψη και διατήρηση κοινωνικών σχέσεων
• Συχνές συγκρούσεις τόσο στο σπίτι, όσο και στο σχολείο, κυρίως λόγω της αδυναμίας του παιδιού να ελέγξει την παρορμητικότητά του
• Αυξημένο στρες και χαμηλή αυτοεκτίμηση
• Εμφάνιση προβλημάτων στη διαγωγή, προκλητική συμπεριφορά και αδυναμία συμμόρφωσης σε κανόνες

Τι νομίζετε θα ήθελε να πει ένα παιδί με ΔΕΠ-Υ;

• Δεν μπορώ να συγκεντρωθώ πουθενά και δυσκολεύομαι να ακούσω μια εντολή
• Όλα είναι μπερδεμένα μέσα στο μυαλό μου και νιώθω σαν να δέχομαι πολλές πληροφορίες ταυτόχρονα
• Δεν μπορώ να ελέγξω την σκέψη μου και τείνω να μεταπηδώ από το ένα θέμα στο άλλο
• Κουράζομαι εύκολα και πιστεύω πως δε θα τα καταφέρω
• Όταν μου φωνάζετε ή με μαλώνετε, αποσυντονίζομαι περισσότερο και θυμώνω απίστευτα
• Νιώθω ότι δε με αγαπάει και δε με θέλει κανείς
• Όταν με απειλείτε, αναγκάζομαι να λέω περισσότερα ψέματα, γιατί φοβάμαι την τιμωρία
• Όταν μου κάνετε συνέχεια παρατηρήσεις, θέλω να κλείσω τα αυτιά μου
• Μη με συγκρίνεται διαρκώς με τους συμμαθητές μου! Δεν είμαι "κακό παιδί". Είμαι μοναδικός!
• Μη μου κάνετε όλα τα χατίρια. Ζητάω πολλά, γιατί σας δοκιμάζω. Έχω ανάγκη από πρόγραμμα, οργάνωση και όρια
• Θέλω να με αγαπάτε και να είστε περήφανοι για μένα

Πώς μπορώ να βοηθήσω το παιδί με ΔΕΠ - Υ;

Η οργάνωση και η καθημερινή ρουτίνα λειτουργούν ευεργετικά για τα παιδιά με ΔΕΠ-Υ. Επομένως:

• Φτιάξτε ένα πρόγραμμα με τις καθημερινές δραστηριότητες και υποχρεώσεις του παιδιού και αναρτήστε το σε ένα ορατό σημείο (π.χ. πίνακας ανακοινώσεων στο δωμάτιό του, ψυγείο, κλπ)
• Είναι βοηθητικό να υπενθυμίζετε στο παιδί τι θα ακολουθήσει στη συνέχεια. Έτσι, το παιδί θα είναι πιο ήρεμο
• Δείξτε στο παιδί τρόπους οργάνωσης της μελέτης του
• Επιλέξτε κάποιους βασικούς κανόνες που αναμένετε να τηρεί το παιδί μέσα στο σπίτι και κολλήστε τους σε ένα ευδιάκριτο σημείο. Θυμηθείτε ότι το παιδί με ΔΕΠ-Υ δυσκολεύεται να δομηθεί από μόνο του
• Καθιερώστε μια τακτική επικοινωνία και συνεργασία με τον εκπαιδευτικό του παιδιού σας
• Διατυπώστε με συντομία και σαφήνεια τις εντολές που ζητάτε να ακολουθήσει το παιδί (π.χ. όχι: "μάζεψε το δωμάτιό σου", αλλά: "βάλε τα παιχνίδια σου στο ντουλάπι")
•  Μην ξεχνάτε να μιλάτε στο παιδί σας με ηρεμία και σταθερότητα
• Επιβραβεύστε κάθε προσπάθεια του παιδιού να υιοθετήσει μια λειτουργική συμπεριφορά ή να συμμορφωθεί σε έναν κανόνα. Προσπαθήστε να είστε συγκεκριμένοι (π.χ. "μπράβο που περίμενες να τελειώσω με το μαγείρεμα, για να σε βοηθήσω" και όχι: "μπράβο που ήσουν ήσυχος")
• Ενισχύστε το παιδί σας να ασχοληθεί με εξωσχολικές δραστηριότητες που συμβάλουν στην εκτόνωση της ενέργειάς του (π.χ. κολυμβητήριο, ποδόσφαιρο, στίβος, κλπ)
• Αποφύγετε να μιλάτε προσβλητικά ή υποτιμητικά στο παιδί σας μπροστά σε φίλους ή γνωστούς
• Βοηθήστε το παιδί σας να αποκτήσει φίλους και να έχει καλές σχέσεις με τους συμμαθητές του
• Μη διστάσετε να ζητήσετε τη βοήθεια των ειδικών (π.χ. ψυχολόγου, εργοθεραπευτή). Η έγκαιρη διάγνωση της ΔΕΠ - Υ οδηγεί στην αποτελεσματικότερη αντιμετώπισή της, μέσω της εφαρμογής ενός εξατομικευμένου προγράμματος το οποίο στοχεύει στην ολόπλευρη διαχείριση των δυσκολιών του παιδιού

                              

Το ποσοστό των παιδιών που φαίνεται ότι έχουν ΔΕΠ - Υ είναι 3 – 5% περίπου του γενικού πληθυσμού, 80% εκ των οποίων είναι αγόρια. Σύμφωνα με έρευνες το 50 – 70% των παιδιών που διαγνώστηκαν με ΔΕΠ - Υ εξακολουθούν να εμφανίζουν προβλήματα και στην εφηβεία. Επομένως, κρίνεται απαραίτητη η άμεση παρέμβαση, που μάλιστα θα είναι αποκλειστικά σχεδιασμένη για το εκάστοτε παιδί και θα δίνει έμφαση στην ενίσχυση της αυτοεκτίμησής του.

Ελπίδα Μ. Παναγιωτουνάκου
Ψυχολόγος - Ψυχοθεραπεύτρια
Diploma in Dyslexia
Msc Έλεγχος του Στρες και Προαγωγή της Υγείας
Ιατρική Σχολή Αθηνών
Ειδ. Αιγινήτειο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο

Η ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΣΤΗΝ Α' ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ

Η μετάβαση των νηπίων από το Νηπιαγωγείο στο Δημοτικό Σχολείο αποτελεί σημαντικό σταθμό στην εξέλιξη της προσωπικότητας των παιδιών και γι’ αυτό δίνεται ιδιαίτερη βαρύτητα στην ομαλή έκβαση της πορείας αυτής. Το βήμα από το ένα επίπεδο εκπαίδευσης στο άλλο αντιμετωπίζεται ως ένα θέμα που δεν αφορά μόνο στο παιδί, αλλά σε όλα τα πρόσωπα και τους φορείς που εμπλέκονται με αυτό, καθώς και στις σχέσεις που αναπτύσσονται μεταξύ τους.

Με την είσοδο στο δημοτικό σχολείο, τελειώνει η εποχή της ανευθυνότητας και της ξεγνοιασιάς καθώς σιγά – σιγά μεγαλώνουν οι ευθύνες και οι υποχρεώσεις. Πλέον, απαιτείται προσαρμογή στη μαθησιακή διαδικασία η οποία χάνει τον χαρακτήρα του παιχνιδιού. Επιπρόσθετα, το παιδί απομακρύνεται από την συναισθηματική ασφάλεια της οικογένειας, ερχόμενο αντιμέτωπο με νέες κοινωνικές σχέσεις, όπως αυτές που αναπτύσσονται με τους δασκάλους και την ομάδα των συνομηλίκων.

Το παιδί αισθάνεται όλη αυτή την αλλαγή της ζωής του και ανησυχεί. Άλλωστε, δεν είναι λίγες οι φορές που την πρώτη μέρα στο σχολείο βλέπουμε παιδιά να ξεσπούν σε δάκρυα ή να κρέμονται κυριολεκτικά από τη μητέρα τους. Ακόμα και αυτά που μοιάζουν αδιάφορα, κατά βάθος παρακολουθούν με δυσπιστία το νέο περιβάλλον και όσους εμπλέκονται με αυτό (προκλήσεις, περίεργη συμπεριφορά). Ωστόσο, η ταραχή των πρώτων ημερών δεν θα διαρκέσει πολύ. Σταδιακά, ο παιδικός εγωκεντρισμός υποχωρεί και το παιδί περνά από το «εγώ» στο «εμείς».

Μερικές χρήσιμες συμβουλές για τους γονείς:

• Επισκεφτείτε μαζί με το παιδί σας το νέο του σχολείο λίγο πριν την έναρξη των μαθημάτων
• Διηγηθείτε μια ιστορία για ένα παιδί που ξεκινάει το σχολείο ή αφηγηθείτε τη δική σας πρώτη φορά στο σχολείο
• Φροντίστε ώστε να γίνουν με χαρά και μαζί με το παιδί σας όλες οι προετοιμασίες που χρειάζονται για τη νέα σχολική χρονιά
• Μπορείτε να μάθετε στο παιδί σας πώς να κάνει ερώτηση σηκώνοντας το χέρι του
• Προσπαθήστε να είστε φυσικοί και συγκρατημένοι στη συμπεριφορά σας, σχετικά με την έναρξη της Α΄ Δημοτικού, ώστε να μην του μεταδώσετε εκνευρισμό και ανησυχία
• Αποφύγετε εκφράσεις, είτε προς το παιδί είτε προς τρίτους, όπως: «Άσε φέτος αρχίζουμε σχολείο και μας περιμένει δύσκολη χρονιά», «τέρμα αυτά που ήξερες, ούτε τηλεόραση, ούτε παιχνίδι, φέτος άλλαξαν τα πράγματα θα έχεις διάβασμα και υποχρεώσεις»
• Ενημερώστε το παιδί για τις νέες του υποχρεώσεις, αλλά με μια αισιοδοξία και πίστη ότι θα τα καταφέρει
• Περάστε το μήνυμα στο παιδί πως το σχολείο είναι δική του υπόθεση και ότι εσείς θα είστε δίπλα του αν σας χρειαστεί
• Βοηθήστε το να γνωρίσει κάποιους από τους μελλοντικούς συμμαθητές του. Μπορείτε να τους καλείτε στο σπίτι
• Προσπαθήστε να μην καθυστερείτε να πάρετε το παιδί σας από το σχολείο. Λίγα λεπτά φαντάζουν αιώνας όταν αισθανόμαστε ανασφάλεια
• Μερικά παιδιά θέλουν να πουν τα πάντα για τη μέρα τους στο σχολείο. Βρείτε χρόνο γι’ αυτό
• Ακούστε χωρίς να κάνετε πολλές ερωτήσεις. Τα παιδιά μιλούν όταν είναι έτοιμα
• Κάντε το άγνωστο, γνωστό. Απαντήστε στις ερωτήσεις του παιδιού σας με ειλικρίνεια και δώστε του να καταλάβει ότι το σχολείο είναι μία μικρή κοινωνία μέσα στην οποία θα βιώσει όλα τα συναισθήματα: τη χαρά, τη λύπη, τη αδικία κ.τ.λ.

Μερικές χρήσιμες συμβουλές σχετικά με τη μελέτη:

• Το παιδί θα πρέπει να μάθει να εργάζεται και να φτιάχνει το πρόγραμμά του μόνο του
• Περιοριστείτε στο να εξηγείτε τυχόν απορίες στο παιδί ή απλά στο να επιβλέπετε τον τόπο εργασίας του στο τέλος της ημέρας
• Εξασφαλίστε ένα χώρο μελέτης, όπου δεν θα αποσπάται η προσοχή του παιδιού από το τηλέφωνο, το κουδούνι κλπ.
• Μην έχετε υπερβολικές απαιτήσεις. Το κάθε παιδί έχει τους δικούς του ρυθμούς μάθησης και χρειάζεται συνεχή ενθάρρυνση και επιβράβευση
• Κάποια παιδιά ανησυχούν αν δεν μάθουν να διαβάζουν γρήγορα. Υπενθυμίστε στο παιδί αυτά που ήδη μπορεί να διαβάσει (π.χ το όνομά του)
• Προσπαθήστε να μην οργανώσετε πολλές εξωσχολικές δραστηριότητες. Αφήστε χρόνο για ξεκούραση και παιχνίδι

Οι γονείς και οι δάσκαλοι είναι σύμμαχοι

Ιδιαίτερη σημασία θα πρέπει να δοθεί στη συνεργασία που είναι ανάγκη να υπάρχει ανάμεσα στους γονείς και το σχολείο.

·       Ενημερώστε το δάσκαλο για κάποιο οικογενειακό θέμα που μπορεί να έχει αναστατώσει το παιδί

·         Για κανέναν λόγο μην κάνετε δυσμενείς κρίσεις για το δάσκαλο μπροστά στο παιδί, καθώς κάτι τέτοιο μειώνει το κύρος του

·         Αν το παιδί τιμωρηθεί, μην βιαστείτε να βγάλετε το συμπέρασμα πως αδικήθηκε, καθώς συχνά τα παιδιά λένε ψέματα για να δικαιολογηθούν. Ακούστε οι ίδιοι και την άποψη του δασκάλου

·         Σεβαστείτε την προσωπικότητα του δασκάλου και τον τρόπο διδασκαλίας του. Είναι καλό να μελετήσετε τη σύγχρονη παιδαγωγική, καθώς τα δεδομένα στο χώρο της εκπαίδευσης έχουν αλλάξει

Σε κάθε περίπτωση καλό είναι να θυμάστε ότι το κλειδί της επιτυχίας είναι η εμπιστοσύνη: η εμπιστοσύνη στο ίδιο σας το παιδί, αλλά και η εμπιστοσύνη στις ικανότητες σας ως γονείς και στη σχέση που χτίζετε μαζί του.

ΚΑΛΗ ΑΡΧΗ!!!

Ελπίδα Μ. Παναγιωτουνάκου

Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια

Ειδ. Αιγινήτειο Παν/κο νοσ.

Diploma in Dyslexia

Msc Έλεγχος του Στρες και Προαγωγή της Υγείας