Αναμφίβολα, η περίοδος των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς χρωματίζεται από ένα κλίμα αγάπης, ευτυχίας και χαράς. Τουλάχιστον έτσι θα έπρεπε να είναι ή έτσι θέλουμε να πιστεύουμε. Δυστυχώς, όμως, για πολλούς ανθρώπους οι γιορτές των Χριστουγέννων χαρακτηρίζονται από ένα αίσθημα κατάθλιψης και στρες.
Υπάρχουν πολλοί παράγοντες οι οποίοι επηρεάζουν την ομορφιά, γοητεία και το πνεύμα των εορτών. Ένα σημαντικό μέρος του πληθυσμού, για διαφορετικούς κάθε φορά λόγους, βιώνει αυξημένη ένταση, καταθλιπτικό συναίσθημα, καθώς και αναστάτωση επειδή δεν μπορεί να ανταπεξέλθει σε όλα όσα επιθυμεί ή μέσα στα χρονικά πλαίσια που του ορίζονται.
Εκτός από το συναισθηματικό στρες και τη νοητική ένταση που είναι δυνατόν να βλάψουν την υγεία μας κατά τη διάρκεια των εορτών, μεγάλο κακό προκαλούν και οι τροφές πλούσιες σε ζάχαρη, αλάτι και λιπαρά που τείνουμε να καταναλώνουμε τις χαρμόσυνες αυτές μέρες. Ας το παραδεχτούμε πως αποτελούν πειρασμό ακόμα και για τους πιο πειθαρχημένους στα θέματα διατροφής!
Οι λόγοι οι οποίοι καθιστούν τα Χριστούγεννα και την περίοδο των εορτών γενικότερα περίοδο στρες και κατάθλιψης για μερικά άτομα είναι ποικίλοι, όπως παραδείγματος χάριν οικονομικοί, σωματικοί, συναισθηματικοί, ενώ σημαντικό ρόλο διαδραματίζουν και οι παράγοντες της προσωπικότητας. Πιο συγκεκριμένα, αίτια αρνητικής διάθεσης μπορεί να είναι τα παρακάτω:
1. Απουσία ή απώλεια αγαπημένου προσώπου. Όταν ένα αγαπημένο μας πρόσωπο δεν είναι μαζί μας τις μέρες των εορτών, ενισχύεται το αίσθημα της μοναξιάς. Επιπρόσθετα, η θέα των γύρω μας οι οποίοι περνούν καλά, φαίνεται να δυσχεραίνει την κατάσταση.
2. Παρεξηγήσεις μέσα στην οικογένεια. Είναι αρκετά σύνηθες αυτή την περίοδο του χρόνου να αναδύονται ποικίλες συγκρούσεις, διαμάχες και εντάσεις μεταξύ των μελών της οικογένειας. Υπάρχει, λοιπόν, η τάση οι συγγενείς να περνούν μαζί τις ημέρες των Χριστουγέννων. Ωστόσο, συγκρούσεις είναι δυνατόν να προκύψουν καθώς κάποιοι επιθυμούν να περάσουν τις μέρες αυτές με διαφορετικό τρόπο ή ακόμα νιώθουν ότι αναγκάζονται να συναντήσουν πρόσωπα τα οποία δεν επιθυμούν, απλά γιατί «πρέπει». Επιπρόσθετα, δεν είναι λίγες οι φορές που τα σχόλια όσων σε ξέρουν χρόνια μπορεί να αποβούν ενοχλητικά, καθώς αναπαράγουν λανθασμένες «ταμπέλες» όπως «ο μικρός», «ο σπασίκλας», «ο κατεργάρης». Σε όλα αυτά έρχονται να προστεθούν και οι επικρίσεις και το άγχος σχετικά με την επιλογή του κατάλληλου δώρου έτσι ώστε «να μην μας κακολογήσουν».
3. Οικονομικές δυσκολίες. Ειδικά στις μέρες μας που η οικονομία παρουσιάζει ύφεση, πολλές οικογένειες είναι πιεσμένες οικονομικά. Οι γιορτές, όμως, προσθέτουν ένα επιπλέον βάρος στον προϋπολογισμό του νοικοκυριού. Όταν δεν υπάρχουν αρκετά χρήματα για παραπάνω έξοδα όπως ρούχα, δώρα, τρόφιμα για εορταστικό τραπέζι, νιώθουμε αφενός άγχος για το πώς θα τα βγάλουμε πέρα, αλλά και μειονεξία έναντι των άλλων. Άλλωστε, δεν είναι λίγες οι φορές που δεν αποδεχόμαστε κάποια πρόσκληση σε πάρτι ή συγκέντρωση επειδή ακριβώς νιώθουμε ότι δεν θα είμαστε εξοπλισμένοι με την κατάλληλη ένδυση, με αποτέλεσμα να σχολιαστούμε αρνητικά, ή επειδή δεν έχουμε την άνεση για την αγορά ενός ακριβού δώρου. Οι επιπτώσεις μιας τέτοιας κατάστασης συνεχίζονται και μετά το πέρας των εορτών, με αποτέλεσμα την επίταση του καταθλιπτικού συναισθήματος.
4. Σωματική κόπωση. Ένας από τους βασικούς λόγους που οι γιορτές προκαλούν ένταση είναι ότι ξαφνικά και μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα ανακύπτει ένα πλήθος υποχρεώσεων. Ακόμα και όταν οι δραστηριότητες είναι κατά βάση ευχάριστες, δεν παύουν να αποτελούν μια αλλαγή από την καθημερινή ρουτίνα του ατόμου. Τα ψώνια, η επιλογή του κατάλληλου δώρου, η προετοιμασία του γιορτινού τραπεζιού και των γλυκών αυξάνουν το στρες και τα επίπεδα κόπωσης. Ας μην αναφέρουμε την απογοήτευση που έρχεται να προστεθεί από τη διαπίστωση της αύξησης του βάρους λόγω των λαχταριστών εδεσμάτων, τη στιγμή ακριβώς που επιδιώκουμε να αδυνατίσουμε!
5. Μοναξιά. Η μοναξιά αποτελεί για πολλούς ανθρώπους και ειδικότερα για τους ηλικιωμένους πραγματικό πρόβλημα κατά την περίοδο των εορτών. Όταν δεν έχεις κάποιον προκειμένου να μοιραστείς το εορταστικό τραπέζι ή ακόμα και για να ανταλλάξεις δυο κουβέντες, η καταθλιπτική διάθεση δεν αργεί να σου χτυπήσει την πόρτα.
6. Εποχιακή συναισθηματική διαταραχή. Πρόκειται για ένα είδος διαταραχής που δύσκολα γίνεται αντιληπτό. Προκύπτει όταν το φθινόπωρο δίνει τη θέση του στον χειμώνα. Καθώς η μέρα μικραίνει και το άτομο περνάει περισσότερο χρόνο μέσα στο σπίτι, επηρεάζεται από μια ήπια μορφή κατάθλιψης που συνήθως είναι ενοχλητική, ενώ ταυτόχρονα αποτελεί πηγή άγχους και ανησυχίας καθώς η γενική πεποίθηση για τη δεδομένη περίοδο του χρόνου είναι ότι όλοι θα πρέπει να νιώθουμε χαρούμενοι και ευτυχισμένοι.
Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να εντοπίζουμε τους παράγοντες που μπορεί να μας προκαλούν στρες ή καταθλιπτικό συναίσθημα κατά τη διάρκεια των εορτών, καθώς έτσι θα οπλιστούμε με τα πιο αποτελεσματικά μέσα για την αντιμετώπισή τους.
Να θυμάστε ότι:
• Η ύπαρξη πραγματικών φίλων κάνει τις ημέρες των εορτών πιο όμορφες και δημιουργικές παρ’ όλες τις οικονομικές δυσκολίες
• Η πραγματική ευτυχία και διασκέδαση δεν βρίσκονται απαραίτητα στα ακριβά πράγματα. Μια βραδιά με επιτραπέζια στο σπίτι και καλή παρέα, μπορεί να είναι αρκετή
• Πολλές φορές χρειάζεται να λέμε ΟΧΙ και να κάνουμε πράγματα που πραγματικά επιθυμούμε
• Όταν νιώθουμε κουρασμένοι, καλό είναι να αναθέτουμε αρμοδιότητες και σε άλλους ώστε να μοιραζόμαστε τις ευθύνες και να ασχολούμαστε με ότι είναι πιο κοντά σε εμάς
• Η ζωή, τις περισσότερες φορές, δεν είναι τόσο τέλεια και όμορφη όπως στις ταινίες. Συχνά είναι απρόβλεπτη και γι’ αυτό καλό είναι να επικεντρωνόμαστε σε πράγματα που μας κάνουν ευτυχισμένους
• Προσπαθήστε να σκέφτεστε θετικά για το μέλλον γιατί ο τρόπος με τον οποίο σκεφτόμαστε επηρεάζει και το πώς νιώθουμε
Συμπερασματικά, το στρες μπορεί να εκδηλωθεί ακόμα και σε στιγμές που δεν το περιμένουμε. Προετοιμαστείτε προκαταβολικά γι’ αυτό κάνοντας λίστες που θα σας βοηθήσουν να οργανώσετε καλύτερα τις υποχρεώσεις σας, αλλά και που θα σας θυμίσουν τα «ΘΕΛΩ» σας… ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ!!!
Ελπίδα Μ. Παναγιωτουνάκου
Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια
Ειδ. Αιγινήτειο Παν/κο νοσ.
Diploma in Dyslexia
Msc Έλεγχος του Στρες και Προαγωγή της Υγείας
Ιατρική Αθηνών
Τηλ.: 210 81 41 570, Κιν.: 697 40 12 477
Ανοίξεως – Σταμάτας 2, Άνοιξη
Web page: http://www.wix.com/elpidapan/panagiotounakou
Δευτέρα 20 Δεκεμβρίου 2010
Κυριακή 14 Νοεμβρίου 2010
ΠΛΑΣΤΕ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΑΣ ΚΑΛΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΑΚΟΜΑ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ ΤΟΥ…
Η Προγεννητική Επιστήμη επιβεβαιώνει πως το κάθε νεογέννητο, από τις πρώτες κιόλας αντιδράσεις του, διαφέρει από τ’ άλλα παιδιά, έχει το δικό του διαφορετικό, μοναδικό χαρακτήρα. Μάλιστα, φαίνεται ότι ο χαρακτήρας του ατόμου αρχίζει να σχηματίζεται από την προγεννητική περίοδο, κατά τη διάρκεια δηλαδή της σύλληψης και της εγκυμοσύνης!
Είναι γεγονός ότι η έγκυος γυναίκα επηρεάζει το έμβρυο όχι μόνο με το φυσικό υλικό που του στέλνει ώστε να αναπτυχθούν αποτελεσματικά τα όργανά του, αλλά και με το ψυχοπνευματικό υλικό, μέσα δηλαδή από τις σκέψεις και τα συναισθήματά της. Αυτό θα λέγαμε πως είναι και κάπως αναμενόμενο, καθώς η εκάστοτε ψυχική κατάσταση της μητέρας επηρεάζει την έγχυση στο αίμα του εμβρύου διαφορετικών ορμονών. Παραδείγματος χάριν, μια έγκυος γεμάτη χαρά, ικανοποίηση και αγάπη μεταφέρει στο έμβρυο ενδορφίνες που είναι οι ορμόνες της καλής διάθεσης και χημικής ισορροπίας του αίματος.
Επιπρόσθετα, είναι γνωστό ότι κατά τη διάρκεια ενός δυνατού άγχους ή μεγάλης στεναχώριας, ο οργανισμός μας καταναλώνει μεγάλες ποσότητες βιταμινών, μεταλλικών αλάτων και γενικά συστατικών του αίματός μας. Έτσι, μια μεγάλη ψυχική ένταση είναι ικανή να αποδυναμώσει το ανοσοποιητικό σύστημα και το σώμα μας.
Η μέλλουσα μητέρα είναι σημαντικό να καταλάβει ότι όλες τις σκέψεις και εμπειρίες της, το έμβρυο τις δέχεται σαν δικές του. Οι σκέψεις και τα βιώματά της αποτελούν εγγραφές στη φαιά ουσία του εγκεφάλου του και τελικά διαμορφώνουν το νευρικό του σύστημα και τον χαρακτήρα του.
Η μέλλουσα μητέρα:
• Καθ’ όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ας κάνει μια αληθινή προσπάθεια θετικοποίησής της. Μην ξεχνάτε να βλέπετε τα θετικά στον σύντροφό σας και κρατήστε μακριά σας όλους αυτούς με τους οποίους δεν έχετε ουσιαστικές και καλές σχέσεις.
• Ας οραματίζεται τις αρετές που επιθυμεί για το παιδί της. Εάν θαυμάζετε εκ των προτέρων το μωρό σας το βοηθάτε να αναπτύξει τόσο μια καλή μελλοντική σχέση μαζί σας, όσο και έναν εξαιρετικό χαρακτήρα.
• Ας σκέφτεται με γνώμονα την αγάπη. Τα θετικά ψυχικά κύματα που στέλνετε στο έμβρυο, επηρεάζουν την πνευματική δομή που θα αναπτύξει.
Έτσι λοιπόν, σήμερα γνωρίζουμε ότι τα παιδιά εκπαιδεύονται σε διάφορες συμπεριφορές πολύ πριν τη γέννησή τους. Αν η έγκυος γυναίκα ζει μια αρμονική ζωή, αυτό περνά μέσω ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων και στα κύτταρα του μωρού της με αποτέλεσμα να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη μετέπειτα ανάπτυξη του χαρακτήρα του.
Ελπίδα Μ. Παναγιωτουνάκου
Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια
Ειδ. Αιγινήτειο Παν/κο νοσ.
Diploma in Dyslexia
Msc Έλεγχος του Στρες και Προαγωγή της Υγείας
Ιατρική Αθηνών
Τηλ.: 210 81 41 570, Κιν.: 697 40 12 477
Ανοίξεως – Σταμάτας 2, Άνοιξη
Web page: http://www.wix.com/elpidapan/panagiotounakou
Είναι γεγονός ότι η έγκυος γυναίκα επηρεάζει το έμβρυο όχι μόνο με το φυσικό υλικό που του στέλνει ώστε να αναπτυχθούν αποτελεσματικά τα όργανά του, αλλά και με το ψυχοπνευματικό υλικό, μέσα δηλαδή από τις σκέψεις και τα συναισθήματά της. Αυτό θα λέγαμε πως είναι και κάπως αναμενόμενο, καθώς η εκάστοτε ψυχική κατάσταση της μητέρας επηρεάζει την έγχυση στο αίμα του εμβρύου διαφορετικών ορμονών. Παραδείγματος χάριν, μια έγκυος γεμάτη χαρά, ικανοποίηση και αγάπη μεταφέρει στο έμβρυο ενδορφίνες που είναι οι ορμόνες της καλής διάθεσης και χημικής ισορροπίας του αίματος.
Επιπρόσθετα, είναι γνωστό ότι κατά τη διάρκεια ενός δυνατού άγχους ή μεγάλης στεναχώριας, ο οργανισμός μας καταναλώνει μεγάλες ποσότητες βιταμινών, μεταλλικών αλάτων και γενικά συστατικών του αίματός μας. Έτσι, μια μεγάλη ψυχική ένταση είναι ικανή να αποδυναμώσει το ανοσοποιητικό σύστημα και το σώμα μας.
Η μέλλουσα μητέρα είναι σημαντικό να καταλάβει ότι όλες τις σκέψεις και εμπειρίες της, το έμβρυο τις δέχεται σαν δικές του. Οι σκέψεις και τα βιώματά της αποτελούν εγγραφές στη φαιά ουσία του εγκεφάλου του και τελικά διαμορφώνουν το νευρικό του σύστημα και τον χαρακτήρα του.
Η μέλλουσα μητέρα:
• Καθ’ όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ας κάνει μια αληθινή προσπάθεια θετικοποίησής της. Μην ξεχνάτε να βλέπετε τα θετικά στον σύντροφό σας και κρατήστε μακριά σας όλους αυτούς με τους οποίους δεν έχετε ουσιαστικές και καλές σχέσεις.
• Ας οραματίζεται τις αρετές που επιθυμεί για το παιδί της. Εάν θαυμάζετε εκ των προτέρων το μωρό σας το βοηθάτε να αναπτύξει τόσο μια καλή μελλοντική σχέση μαζί σας, όσο και έναν εξαιρετικό χαρακτήρα.
• Ας σκέφτεται με γνώμονα την αγάπη. Τα θετικά ψυχικά κύματα που στέλνετε στο έμβρυο, επηρεάζουν την πνευματική δομή που θα αναπτύξει.
Έτσι λοιπόν, σήμερα γνωρίζουμε ότι τα παιδιά εκπαιδεύονται σε διάφορες συμπεριφορές πολύ πριν τη γέννησή τους. Αν η έγκυος γυναίκα ζει μια αρμονική ζωή, αυτό περνά μέσω ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων και στα κύτταρα του μωρού της με αποτέλεσμα να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη μετέπειτα ανάπτυξη του χαρακτήρα του.
Ελπίδα Μ. Παναγιωτουνάκου
Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια
Ειδ. Αιγινήτειο Παν/κο νοσ.
Diploma in Dyslexia
Msc Έλεγχος του Στρες και Προαγωγή της Υγείας
Ιατρική Αθηνών
Τηλ.: 210 81 41 570, Κιν.: 697 40 12 477
Ανοίξεως – Σταμάτας 2, Άνοιξη
Web page: http://www.wix.com/elpidapan/panagiotounakou
Τρίτη 2 Νοεμβρίου 2010
ΜΑΜΑ ΠΩΣ ΓΕΝΝΙΟΥΝΤΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ;
Μαμά πώς γεννιούνται τα παιδιά; Η ερώτηση που κάθε γονιός τρέμει να ακούσει από το στόμα του παιδιού του!
Είναι γεγονός ότι πολλοί γονείς θα εύχονταν οι ερωτικές ανησυχίες του παιδιού τους να άρχιζαν όταν οι ίδιοι θα το έκριναν αρκετά ώριμο για τέτοια ερωτήματα. Η ανάγκη τους, λοιπόν, να παρατείνουν την αθωότητα και παιδικότητα του αγοριού ή του κοριτσιού τους είναι κατανοητή. Ωστόσο, ο ρόλος τους, αναφορικά με τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση του παιδιού τους, είναι ουσιαστικός και καθοριστικός.
Αντίθετα με τη γενική αντίληψη ότι τα θέματα που αφορούν στην ανθρώπινη σεξουαλικότητα θα πρέπει να συζητούνται από την έναρξη της εφηβείας και μετά, η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση καλό είναι να ξεκινάει από νωρίς. Έτσι, τα παιδιά θα έχουν την ευκαιρία να προετοιμάζονται επαρκώς για τις αποφάσεις που θα πάρουν μελλοντικά σχετικά με τη σεξουαλικότητά τους, καθώς αυτή προσδιορίζει το ίδιο το άτομο, αλλά και τη ζωή του.
Μερικές χρήσιμες συμβουλές:
1. Ακούστε τα παιδιά σας από μικρή ηλικία. Προσπαθήστε να μην «αναβάλετε για αργότερα» τη συζήτηση για θέματα που θέτει το παιδί σας σχετικά με το σώμα και την αναπαραγωγική διαδικασία.
2. Δημιουργήστε κλίμα ασφάλειας. Είναι σημαντικό να δώσετε στο παιδί σας να καταλάβει πως μπορεί να έρθει σε εσάς, για όποιες απορίες μπορεί να έχει, δίχως να ντρέπεται ή να φοβάται πως κάνει κάτι κακό.
3. Γίνετε οι «σεξουαλικοί» δάσκαλοι των παιδιών σας. Φροντίστε να είστε οι πρώτοι που θα προσφέρετε την απαραίτητη πληροφόρηση στο παιδί σας όσον αφορά σε θέματα της σεξουαλικότητας. Η ενημέρωση από άλλες πηγές (π.χ. διαδίκτυο, φίλοι, περιοδικά) μπορεί να είναι παραπλανητική και τρομακτική.
4. Αφήστε την αμηχανία στην άκρη! Είναι λογικό να ανησυχείτε για την αντίδρασή σας μπροστά σε μια «πικάντικη» ή «πονηρή» ερώτηση του παιδιού σας ή ακόμα για το εάν θα ξέρετε ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος για να του μιλήσετε. Εξοικειωθείτε στο να κάνετε διάλογο με το παιδί σας για τα σημαντικά θέματα στη ζωή του και μιλήστε του για τον έρωτα φυσικά, όπως για οποιαδήποτε άλλο θέμα, δίχως να δείχνετε αμήχανοι ή σαστισμένοι.
5. Δώστε το καλό παράδειγμα! Ο καλύτερος τρόπος για να βοηθήσετε το παιδί σας στη διαμόρφωση υγειών σχέσεων είναι να γίνετε οι ίδιοι παράδειγμα προς μίμηση μέσω της σχέσης σας με τον σύντροφό σας. Τα παιδιά βλέπουν συμπεριφορές και τις αναπαράγουν.
Το να είναι κανείς γονιός μιας μικρής ύπαρξης που συνεχώς αναπτύσσεται και είναι γεμάτη απορίες σίγουρα δεν είναι εύκολη υπόθεση! Ωστόσο, τα παιδιά καλό είναι να εξοικειώνονται σταδιακά με το φύλο και το σώμα τους, καθώς αυτά αποτελούν βασικό κομμάτι της ταυτότητάς τους. Εξίσου όμως σημαντικό είναι να εξοικειώνονται και με το άλλο φύλο, καθώς μελλοντικά θα αναδειχτεί στο σημαντικότερο ίσως κομμάτι της ζωής τους!
Ελπίδα Μ. Παναγιωτουνάκου
Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια
Ειδ. Αιγινήτειο Παν/κο νοσ.
Diploma in Dyslexia
Msc Έλεγχος του Στρες και Προαγωγή της Υγείας
Ιατρική Αθηνών
Τηλ.: 210 81 41 570, Κιν.: 697 40 12 477
Ανοίξεως – Σταμάτας 2, Άνοιξη
Web page: http://www.wix.com/elpidapan/panagiotounakou
Είναι γεγονός ότι πολλοί γονείς θα εύχονταν οι ερωτικές ανησυχίες του παιδιού τους να άρχιζαν όταν οι ίδιοι θα το έκριναν αρκετά ώριμο για τέτοια ερωτήματα. Η ανάγκη τους, λοιπόν, να παρατείνουν την αθωότητα και παιδικότητα του αγοριού ή του κοριτσιού τους είναι κατανοητή. Ωστόσο, ο ρόλος τους, αναφορικά με τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση του παιδιού τους, είναι ουσιαστικός και καθοριστικός.
Αντίθετα με τη γενική αντίληψη ότι τα θέματα που αφορούν στην ανθρώπινη σεξουαλικότητα θα πρέπει να συζητούνται από την έναρξη της εφηβείας και μετά, η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση καλό είναι να ξεκινάει από νωρίς. Έτσι, τα παιδιά θα έχουν την ευκαιρία να προετοιμάζονται επαρκώς για τις αποφάσεις που θα πάρουν μελλοντικά σχετικά με τη σεξουαλικότητά τους, καθώς αυτή προσδιορίζει το ίδιο το άτομο, αλλά και τη ζωή του.
Μερικές χρήσιμες συμβουλές:
1. Ακούστε τα παιδιά σας από μικρή ηλικία. Προσπαθήστε να μην «αναβάλετε για αργότερα» τη συζήτηση για θέματα που θέτει το παιδί σας σχετικά με το σώμα και την αναπαραγωγική διαδικασία.
2. Δημιουργήστε κλίμα ασφάλειας. Είναι σημαντικό να δώσετε στο παιδί σας να καταλάβει πως μπορεί να έρθει σε εσάς, για όποιες απορίες μπορεί να έχει, δίχως να ντρέπεται ή να φοβάται πως κάνει κάτι κακό.
3. Γίνετε οι «σεξουαλικοί» δάσκαλοι των παιδιών σας. Φροντίστε να είστε οι πρώτοι που θα προσφέρετε την απαραίτητη πληροφόρηση στο παιδί σας όσον αφορά σε θέματα της σεξουαλικότητας. Η ενημέρωση από άλλες πηγές (π.χ. διαδίκτυο, φίλοι, περιοδικά) μπορεί να είναι παραπλανητική και τρομακτική.
4. Αφήστε την αμηχανία στην άκρη! Είναι λογικό να ανησυχείτε για την αντίδρασή σας μπροστά σε μια «πικάντικη» ή «πονηρή» ερώτηση του παιδιού σας ή ακόμα για το εάν θα ξέρετε ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος για να του μιλήσετε. Εξοικειωθείτε στο να κάνετε διάλογο με το παιδί σας για τα σημαντικά θέματα στη ζωή του και μιλήστε του για τον έρωτα φυσικά, όπως για οποιαδήποτε άλλο θέμα, δίχως να δείχνετε αμήχανοι ή σαστισμένοι.
5. Δώστε το καλό παράδειγμα! Ο καλύτερος τρόπος για να βοηθήσετε το παιδί σας στη διαμόρφωση υγειών σχέσεων είναι να γίνετε οι ίδιοι παράδειγμα προς μίμηση μέσω της σχέσης σας με τον σύντροφό σας. Τα παιδιά βλέπουν συμπεριφορές και τις αναπαράγουν.
Το να είναι κανείς γονιός μιας μικρής ύπαρξης που συνεχώς αναπτύσσεται και είναι γεμάτη απορίες σίγουρα δεν είναι εύκολη υπόθεση! Ωστόσο, τα παιδιά καλό είναι να εξοικειώνονται σταδιακά με το φύλο και το σώμα τους, καθώς αυτά αποτελούν βασικό κομμάτι της ταυτότητάς τους. Εξίσου όμως σημαντικό είναι να εξοικειώνονται και με το άλλο φύλο, καθώς μελλοντικά θα αναδειχτεί στο σημαντικότερο ίσως κομμάτι της ζωής τους!
Ελπίδα Μ. Παναγιωτουνάκου
Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια
Ειδ. Αιγινήτειο Παν/κο νοσ.
Diploma in Dyslexia
Msc Έλεγχος του Στρες και Προαγωγή της Υγείας
Ιατρική Αθηνών
Τηλ.: 210 81 41 570, Κιν.: 697 40 12 477
Ανοίξεως – Σταμάτας 2, Άνοιξη
Web page: http://www.wix.com/elpidapan/panagiotounakou
Δευτέρα 25 Οκτωβρίου 2010
ΒΑΔΙΣΜΑ ΚΑΙ ΝΗΠΙΑΚΗ ΗΛΙΚΙΑ
Το βάδισμα αποτελεί μια μεγάλη κατάκτηση για τον άνθρωπο, καθώς έτσι αποκτά την ευκαιρία να έρθει σε ενεργή επαφή με το περιβάλλον του γνωρίζοντάς το καλύτερα και ουσιαστικότερα.
Συνήθως, το παιδί κάνει τα πρώτα του βήματα στην ηλικία των 11-12 μηνών. Εάν το παιδάκι σας αργήσει λίγο παραπάνω, αυτό δεν θα πρέπει απαραίτητα να σας ανησυχήσει, εκτός βέβαια εάν συντρέχουν και άλλοι λόγοι. Σε κάθε περίπτωση είναι σημαντικό για το γονιό να θυμάται πως το βάδισμα δεν είναι αποτέλεσμα άσκησης, αλλά ωρίμανσης του νευρικού συστήματος. Βοηθήστε το παιδί όταν το χρειάζεται, αλλά μην το πιέσετε να περπατήσει!
Όταν το παιδί θα αρχίσει να κινείται μόνο του θα θέλει να πιάσει το καθετί, να το δει, να το περιεργαστεί με την ησυχία του. Συχνά κάτι τέτοιο ανησυχεί τους γονείς, καθώς φοβούνται πως το νήπιο μπορεί να τραυματιστεί. Άλλοτε πάλι, οδηγεί σε εκνευρισμό, καθώς όλη τη μέρα υποχρεώνονται να τρέχουν πίσω από τον «μικρό, ακούραστο εξερευνητή».
Μερικές χρήσιμες συμβουλές:
• Κατανοήστε την ανάγκη του παιδιού σας να γνωρίσει τον κόσμο γύρω του, μέσω κυρίως της αφής, και διευκολύνετέ το.
• Αφήστε το να κινηθεί ελεύθερα στο χώρο, υπό τις κατάλληλες βέβαια προϋποθέσεις.
• Αλλάξτε τη διαρρύθμιση στο σπίτι σας για όσο διάστημα χρειάζεται. Βγάλτε τα κρυστάλλινα αντικείμενα και καλύψτε τις επικίνδυνες γωνίες από διάφορα μικροέπιπλα. Προσοχή! Αυτό δε σημαίνει πως το σπίτι θα πρέπει να μείνει άδειο. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό για το παιδί να μπορεί να έρχεται σε επαφή με αντικείμενα ώστε να παίρνει τα κατάλληλα ερεθίσματα για τη γνωστική του ανάπτυξη!
• Στρώστε μια μοκέτα ακόμα και κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, γιατί το παιδί πέφτει και σηκώνεται συνεχώς. Έτσι, θα μειώσετε την αγωνία σας μη χτυπήσει.
• Φροντίστε να έρθει σε επαφή με αντικείμενα που δεν φτάνει από μόνο του, φέρνοντάς τα εσείς κοντά του και εξηγώντας του τη χρηστική τους αξία.
Το παιδί για να μάθει χρειάζεται χρόνο. Όταν αφεθεί ελεύθερο να εξερευνήσει, ενώ παράλληλα ο γονιός θα είναι διαθέσιμος να απαντήσει στις απορίες του, τότε μέσα σε σχετικά μικρό διάστημα θα σταματήσει η περιέργειά του. Προετοιμάστε κατάλληλα το έδαφος και τότε ούτε τα πράγματα μέσα στο σπίτι θα σπάσουνε, ούτε το παιδί θα νιώθει ότι συνεχώς εμποδίζεται και καταπιέζεται. Θυμηθείτε πως το παιδί χρειάζεται ενθάρρυνση στην πρώτη του προσπάθεια να ανακαλύψει τον κόσμο και όχι συνεχείς απαγορεύσεις!
Ελπίδα Μ. Παναγιωτουνάκου
Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια
Ειδ. Αιγινήτειο Παν/κο νοσ.
Diploma in Dyslexia
Msc Έλεγχος του Στρες και Προαγωγή της Υγείας
Ιατρική Αθηνών
Τηλ.: 210 81 41 570, Κιν.: 697 40 12 477
Ανοίξεως – Σταμάτας 2, Άνοιξη
Web page: http://www.wix.com/elpidapan/panagiotounakou
Συνήθως, το παιδί κάνει τα πρώτα του βήματα στην ηλικία των 11-12 μηνών. Εάν το παιδάκι σας αργήσει λίγο παραπάνω, αυτό δεν θα πρέπει απαραίτητα να σας ανησυχήσει, εκτός βέβαια εάν συντρέχουν και άλλοι λόγοι. Σε κάθε περίπτωση είναι σημαντικό για το γονιό να θυμάται πως το βάδισμα δεν είναι αποτέλεσμα άσκησης, αλλά ωρίμανσης του νευρικού συστήματος. Βοηθήστε το παιδί όταν το χρειάζεται, αλλά μην το πιέσετε να περπατήσει!
Όταν το παιδί θα αρχίσει να κινείται μόνο του θα θέλει να πιάσει το καθετί, να το δει, να το περιεργαστεί με την ησυχία του. Συχνά κάτι τέτοιο ανησυχεί τους γονείς, καθώς φοβούνται πως το νήπιο μπορεί να τραυματιστεί. Άλλοτε πάλι, οδηγεί σε εκνευρισμό, καθώς όλη τη μέρα υποχρεώνονται να τρέχουν πίσω από τον «μικρό, ακούραστο εξερευνητή».
Μερικές χρήσιμες συμβουλές:
• Κατανοήστε την ανάγκη του παιδιού σας να γνωρίσει τον κόσμο γύρω του, μέσω κυρίως της αφής, και διευκολύνετέ το.
• Αφήστε το να κινηθεί ελεύθερα στο χώρο, υπό τις κατάλληλες βέβαια προϋποθέσεις.
• Αλλάξτε τη διαρρύθμιση στο σπίτι σας για όσο διάστημα χρειάζεται. Βγάλτε τα κρυστάλλινα αντικείμενα και καλύψτε τις επικίνδυνες γωνίες από διάφορα μικροέπιπλα. Προσοχή! Αυτό δε σημαίνει πως το σπίτι θα πρέπει να μείνει άδειο. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό για το παιδί να μπορεί να έρχεται σε επαφή με αντικείμενα ώστε να παίρνει τα κατάλληλα ερεθίσματα για τη γνωστική του ανάπτυξη!
• Στρώστε μια μοκέτα ακόμα και κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, γιατί το παιδί πέφτει και σηκώνεται συνεχώς. Έτσι, θα μειώσετε την αγωνία σας μη χτυπήσει.
• Φροντίστε να έρθει σε επαφή με αντικείμενα που δεν φτάνει από μόνο του, φέρνοντάς τα εσείς κοντά του και εξηγώντας του τη χρηστική τους αξία.
Το παιδί για να μάθει χρειάζεται χρόνο. Όταν αφεθεί ελεύθερο να εξερευνήσει, ενώ παράλληλα ο γονιός θα είναι διαθέσιμος να απαντήσει στις απορίες του, τότε μέσα σε σχετικά μικρό διάστημα θα σταματήσει η περιέργειά του. Προετοιμάστε κατάλληλα το έδαφος και τότε ούτε τα πράγματα μέσα στο σπίτι θα σπάσουνε, ούτε το παιδί θα νιώθει ότι συνεχώς εμποδίζεται και καταπιέζεται. Θυμηθείτε πως το παιδί χρειάζεται ενθάρρυνση στην πρώτη του προσπάθεια να ανακαλύψει τον κόσμο και όχι συνεχείς απαγορεύσεις!
Ελπίδα Μ. Παναγιωτουνάκου
Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια
Ειδ. Αιγινήτειο Παν/κο νοσ.
Diploma in Dyslexia
Msc Έλεγχος του Στρες και Προαγωγή της Υγείας
Ιατρική Αθηνών
Τηλ.: 210 81 41 570, Κιν.: 697 40 12 477
Ανοίξεως – Σταμάτας 2, Άνοιξη
Web page: http://www.wix.com/elpidapan/panagiotounakou
Τετάρτη 6 Οκτωβρίου 2010
Η ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟ: ΜΙΑ ΝΕΑ ΠΡΟΚΛΗΣΗ
Μερικά παιδιά αισθάνονται έντονο άγχος και φόβο όταν πηγαίνουν για πρώτη φορά σχολείο ή αρχίζει η νέα σχολική χρονιά μετά από τις καλοκαιρινές διακοπές.
Οι γονείς, μέσα στα πλαίσια του ρόλου τους, οφείλουν να βοηθήσουν το παιδί ώστε να ξεπεράσει τα άγχη και τις φοβίες του σχετικά με το σχολείο, προκειμένου να προσαρμοστεί και να αποδώσει καλύτερα. Όταν, μάλιστα, το παιδί έχει αναπτύξει δεξιότητες που είναι χρήσιμες και απαραίτητες κατά τη μαθησιακή διαδικασία, οι πιθανότητες να παρουσιαστούν προβλήματα στο σχολείο ελαχιστοποιούνται.
Σίγουρα η μεγαλύτερη ανησυχία σημειώνεται στους γονείς των οποίων το παιδί θα πάει για πρώτη φορά στην Α΄ Δημοτικού. Ωστόσο, δεν θα πρέπει να παραγνωρίζεται και το πόσο δύσκολη καθίσταται συχνά η μετάβαση από την ΣΤ΄ Δημοτικού στην Α΄ Γυμνασίου. Η κατάσταση δυσχεραίνεται ειδικά όταν απαιτείται η αλλαγή σχολείου και κατ’ επέκταση η απομάκρυνση από τους παλιούς και γνώριμους φίλους και συμμαθητές. Το παιδί, λοιπόν, έρχεται αντιμέτωπο με μια σειρά αλλαγών, οι οποίες σε συνδυασμό με τις σωματικές μεταβολές κι την προσπάθεια εύρεσης της προσωπικής του ταυτότητας, καθώς η περίοδος αυτή συμπίπτει με την έναρξη της εφηβείας, είναι δυνατόν να διαταράξουν τις ισορροπίες του και να προκαλέσουν σύγχυση.
Πιο συγκεκριμένα, ο νεαρός έφηβος έρχεται αντιμέτωπος με το ότι:
•Ενώ είχε καταφέρει να κατακτήσει το ρόλο του «μεγάλου» ως «εκτάκι», που κατευθύνει τα μικρότερα παιδιά, τώρα ξαναγίνεται ο «μικρότερος» του σχολείου, τον οποίο συχνά κοροϊδεύουν και δεν υπολογίζουν
•Εισέρχεται εκ νέου σε ένα άγνωστο περιβάλλον, όπου δεν τον γνωρίζουν οι καθηγητές του και συχνά ούτε και οι συμμαθητές του
•Συχνά είναι δύσκολο να κερδίσει την προσοχή των καθηγητών του, καθώς αυτοί εναλλάσσονται διαρκώς και οι διδακτικές ώρες μαζί τους είναι περιορισμένες
•Πλέον απαιτείται διαφορετικός τρόπος σκέψης, συμπεριφοράς στην τάξη και μελέτης
•Οι ανταγωνισμοί εντείνονται λόγω της ηλικίας των παιδιών
•Η αντιδραστικότητα σε ζητήματα πειθαρχίας αυξάνει, λόγω της τάσης για αυτονομία που χαρακτηρίζει τη συγκεκριμένη ηλικία, με αποτέλεσμα τις συχνές εντάσεις με τους καθηγητές
Η συμπεριφορά του γονέα κρίνεται για άλλη μια φορά καθοριστική:
•Είναι σημαντικό να ενθαρρύνετε και να ενδυναμώνετε το παιδί σας, ώστε να αντιμετωπίζει τις νέες καταστάσεις ως πρόκληση και όχι ως δυσεπίλυτο πρόβλημα
•Σε κάθε περίπτωση μην ξεχνάτε να τονίζετε τη θετική όψη της μετάβασής του στη νέα αυτή εκπαιδευτική βαθμίδα
•Ενημερώστε το παιδί σας για τη ζωή στο γυμνάσιο, αλλά προσέξτε να μην το τρομοκρατήσετε εν όψει των νέων του υποχρεώσεων
•Δώστε ιδιαίτερη προσοχή στα πιο μικροκαμωμένα παιδιά, καθώς για αυτά η προσαρμογή συνήθως είναι δυσκολότερη, λόγω της ανομοιογένειας συγκριτικά με τους συμμαθητές τους, ενώ συχνά χαρακτηρίζονται και από χαμηλή αυτοπεποίθηση
•Ενισχύστε την επικοινωνία του παιδιού σας με αγαπημένους φίλους και συμμαθητές, ώστε να νιώθει ότι ανήκει σε μια ομάδα όπου είναι αποδεκτό
•Προσπαθήστε η αλλαγή αυτή στην εκπαιδευτική βαθμίδα να μην συνοδεύεται από επιπρόσθετες αλλαγές στα πλαίσια της οικογένειας
Το θετικό είναι πως τα περισσότερα παιδιά προσαρμόζονται αποτελεσματικά τόσο στο γυμνάσιο, όσο και στο σχολείο γενικότερα, μετά από τους πρώτους δυο – τρεις μήνες. Ωστόσο, σε κάθε περίπτωση είναι ιδιαίτερα βοηθητικό για το παιδί όταν ενθαρρύνεται να μιλήσει ανοιχτά για τους φόβους και τα άγχη του και όταν ξέρει πως οι γονείς του είναι δίπλα του προκειμένου να το βοηθήσουν να ξεπεράσει την όποια δύσκολη κατάσταση.
Ελπίδα Μ. Παναγιωτουνάκου
Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια
Ειδ. Αιγινήτειο Παν/κο νοσ.
Diploma in Dyslexia
Msc Έλεγχος του Στρες και Προαγωγή της Υγείας
Ιατρική Αθηνών
Τηλ.: 210 81 41 570, Κιν.: 697 40 12 477
Ανοίξεως – Σταμάτας 2, Άνοιξη
Web page: http://www.wix.com/elpidapan/panagiotounakou
Οι γονείς, μέσα στα πλαίσια του ρόλου τους, οφείλουν να βοηθήσουν το παιδί ώστε να ξεπεράσει τα άγχη και τις φοβίες του σχετικά με το σχολείο, προκειμένου να προσαρμοστεί και να αποδώσει καλύτερα. Όταν, μάλιστα, το παιδί έχει αναπτύξει δεξιότητες που είναι χρήσιμες και απαραίτητες κατά τη μαθησιακή διαδικασία, οι πιθανότητες να παρουσιαστούν προβλήματα στο σχολείο ελαχιστοποιούνται.
Σίγουρα η μεγαλύτερη ανησυχία σημειώνεται στους γονείς των οποίων το παιδί θα πάει για πρώτη φορά στην Α΄ Δημοτικού. Ωστόσο, δεν θα πρέπει να παραγνωρίζεται και το πόσο δύσκολη καθίσταται συχνά η μετάβαση από την ΣΤ΄ Δημοτικού στην Α΄ Γυμνασίου. Η κατάσταση δυσχεραίνεται ειδικά όταν απαιτείται η αλλαγή σχολείου και κατ’ επέκταση η απομάκρυνση από τους παλιούς και γνώριμους φίλους και συμμαθητές. Το παιδί, λοιπόν, έρχεται αντιμέτωπο με μια σειρά αλλαγών, οι οποίες σε συνδυασμό με τις σωματικές μεταβολές κι την προσπάθεια εύρεσης της προσωπικής του ταυτότητας, καθώς η περίοδος αυτή συμπίπτει με την έναρξη της εφηβείας, είναι δυνατόν να διαταράξουν τις ισορροπίες του και να προκαλέσουν σύγχυση.
Πιο συγκεκριμένα, ο νεαρός έφηβος έρχεται αντιμέτωπος με το ότι:
•Ενώ είχε καταφέρει να κατακτήσει το ρόλο του «μεγάλου» ως «εκτάκι», που κατευθύνει τα μικρότερα παιδιά, τώρα ξαναγίνεται ο «μικρότερος» του σχολείου, τον οποίο συχνά κοροϊδεύουν και δεν υπολογίζουν
•Εισέρχεται εκ νέου σε ένα άγνωστο περιβάλλον, όπου δεν τον γνωρίζουν οι καθηγητές του και συχνά ούτε και οι συμμαθητές του
•Συχνά είναι δύσκολο να κερδίσει την προσοχή των καθηγητών του, καθώς αυτοί εναλλάσσονται διαρκώς και οι διδακτικές ώρες μαζί τους είναι περιορισμένες
•Πλέον απαιτείται διαφορετικός τρόπος σκέψης, συμπεριφοράς στην τάξη και μελέτης
•Οι ανταγωνισμοί εντείνονται λόγω της ηλικίας των παιδιών
•Η αντιδραστικότητα σε ζητήματα πειθαρχίας αυξάνει, λόγω της τάσης για αυτονομία που χαρακτηρίζει τη συγκεκριμένη ηλικία, με αποτέλεσμα τις συχνές εντάσεις με τους καθηγητές
Η συμπεριφορά του γονέα κρίνεται για άλλη μια φορά καθοριστική:
•Είναι σημαντικό να ενθαρρύνετε και να ενδυναμώνετε το παιδί σας, ώστε να αντιμετωπίζει τις νέες καταστάσεις ως πρόκληση και όχι ως δυσεπίλυτο πρόβλημα
•Σε κάθε περίπτωση μην ξεχνάτε να τονίζετε τη θετική όψη της μετάβασής του στη νέα αυτή εκπαιδευτική βαθμίδα
•Ενημερώστε το παιδί σας για τη ζωή στο γυμνάσιο, αλλά προσέξτε να μην το τρομοκρατήσετε εν όψει των νέων του υποχρεώσεων
•Δώστε ιδιαίτερη προσοχή στα πιο μικροκαμωμένα παιδιά, καθώς για αυτά η προσαρμογή συνήθως είναι δυσκολότερη, λόγω της ανομοιογένειας συγκριτικά με τους συμμαθητές τους, ενώ συχνά χαρακτηρίζονται και από χαμηλή αυτοπεποίθηση
•Ενισχύστε την επικοινωνία του παιδιού σας με αγαπημένους φίλους και συμμαθητές, ώστε να νιώθει ότι ανήκει σε μια ομάδα όπου είναι αποδεκτό
•Προσπαθήστε η αλλαγή αυτή στην εκπαιδευτική βαθμίδα να μην συνοδεύεται από επιπρόσθετες αλλαγές στα πλαίσια της οικογένειας
Το θετικό είναι πως τα περισσότερα παιδιά προσαρμόζονται αποτελεσματικά τόσο στο γυμνάσιο, όσο και στο σχολείο γενικότερα, μετά από τους πρώτους δυο – τρεις μήνες. Ωστόσο, σε κάθε περίπτωση είναι ιδιαίτερα βοηθητικό για το παιδί όταν ενθαρρύνεται να μιλήσει ανοιχτά για τους φόβους και τα άγχη του και όταν ξέρει πως οι γονείς του είναι δίπλα του προκειμένου να το βοηθήσουν να ξεπεράσει την όποια δύσκολη κατάσταση.
Ελπίδα Μ. Παναγιωτουνάκου
Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια
Ειδ. Αιγινήτειο Παν/κο νοσ.
Diploma in Dyslexia
Msc Έλεγχος του Στρες και Προαγωγή της Υγείας
Ιατρική Αθηνών
Τηλ.: 210 81 41 570, Κιν.: 697 40 12 477
Ανοίξεως – Σταμάτας 2, Άνοιξη
Web page: http://www.wix.com/elpidapan/panagiotounakou
Τρίτη 28 Σεπτεμβρίου 2010
ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΗ ΜΗΤΕΡΑ: ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ
Οι δύσκολες οικονομικές συνθήκες που επικρατούν, σε συνδυασμό με τις πολλαπλές ανάγκες της σύγχρονης οικογένειας, αλλά και τη συνεχώς αυξανόμενη ανεργία αναγκάζουν τη γυναίκα να εργάζεται. Εκτός αυτού, η γυναίκα πλέον μορφώνεται, αποκτά πολλαπλούς τίτλους σπουδών και κατ’ επέκταση όλα τα απαραίτητα προσόντα για το χτίσιμο μιας επιτυχημένης καριέρας. Έτσι, δεν είναι λίγες οι φορές που ανεξάρτητα από οικονομικούς παράγοντες αισθάνεται την ανάγκη να βγει δυναμικά στον επαγγελματικό στίβο προκειμένου να αξιοποιήσει τις γνώσεις της, αλλά και να νιώσει ολοκληρωμένη ως άτομο.
Ωστόσο, η γυναίκα μπορεί να είναι παράλληλα και σύζυγος, αλλά και μητέρα και τότε νιώθει πιο έντονο το βάρος των υποχρεώσεων καθώς και των συνεπειών της κάθε της απόφασης. Επίσης, συχνά νιώθει ανεπαρκής και ιδιαίτερα στρεσαρισμένη καθώς διαπιστώνει ότι δεν μπορεί να ανταποκριθεί εξίσου καλά στους πολλαπλούς της ρόλους.
Πολλές εργαζόμενες μητέρες δηλώνουν ότι λόγω της πολύωρης εργασίας και της παράλληλης, σχεδόν κατ’ αποκλειστικότητα, φροντίδας του σπιτιού νευριάζουν συχνά, ξεσπώντας στον σύζυγο και τα παιδιά τους. Επιπρόσθετα, πως χαρακτηρίζονται από μειωμένη διάθεση να ασχοληθούν ή ακόμα και να συζητήσουν μαζί τους. Φαίνεται, όμως, πως οι αλληλοσυγκρουόμενες ανάγκες τους σε συνδυασμό με την εναλλαγή συναισθήματος, διογκώνουν το αίσθημα ενοχής αναφορικά με τον μητρικό τους ρόλο.
Πιο συγκεκριμένα, ακόμα και στις περιπτώσεις που οι μητέρες εργάζονται από ανάγκη, φοβούνται μήπως οι πολλές ώρες μακριά από τα παιδιά τους βλάψουν τη μεταξύ τους σχέση, τους απομακρύνουν και τελικά οδηγήσουν στην ανάπτυξη αισθημάτων ανασφάλειας και εγκατάλειψης.
Μερικές χρήσιμες συμβουλές:
• Προσπαθήστε να αφήνετε έξω από το σπίτι το άγχος και τις έγνοιες αναφορικά με τη δουλειά σας
• Φροντίστε να ρωτάτε τα παιδιά σας για το πώς πήγε η μέρα τους και έπειτα να μοιράζεστε μαζί τους και τα δικά σας νέα
• Εκμεταλλευτείτε δημιουργικά τον χρόνο που έχετε με το παιδί σας διοργανώνοντας από κοινού δραστηριότητες (π.χ. διαλέξτε ένα επιτραπέζιο παιχνίδι ή κάντε μαζί τα ψώνια του σπιτιού)
• Καλό είναι να επιδιώκετε να συζητάτε συχνά με το παιδί σας, καλλιεργώντας έτσι ένα κλίμα ασφάλειας αλλά και σιγουριάς ότι όποτε σας χρειαστεί θα είστε δίπλα του
• Συχνά, οι εργαζόμενες μητέρες, επειδή απουσιάζουν αρκετά από το σπίτι, δεν μπορούν να πουν «όχι» στα παιδιά τους, γιατί έτσι νιώθουν ότι θα καλύψουν το κενό των ωρών μακριά τους. Ωστόσο, προσπαθήστε να μην αφήσετε τις «τύψεις» να σας κάνουν υπερβολικά ελαστικές με τις μη αποδεκτές συμπεριφορές των παιδιών σας
• Προσπαθήστε να μην βιώνετε με δραματικό τρόπο τον αποχωρισμό από το παιδί σας, γιατί τότε και εκείνο θα νιώθει την όλη κατάσταση ως κάτι το τραγικό και τραυματικό
• Βάλτε στη ζωή σας δραστηριότητες που σας δίνουν περισσότερη χαρά και ικανοποίηση από πνευματική, διανοητική και συναισθηματική άποψη. Όταν οι ίδιες είστε ικανοποιημένες, αποτελείτε και θετικά πρότυπα για τα παιδιά σας!
Είναι γεγονός πως η σύγχρονη γυναίκα δύσκολα χωράει στον «παραδοσιακό ρόλο» που η κοινωνία είχε διαμορφώσει για αυτήν, καθώς οι ρόλοι της έχουν επεκταθεί. Επιπλέον, λόγω των απαιτητικών συνθηκών διαβίωσης και της έντονης οικονομικής κρίσης, η μητρική εργασία αποτελεί πλέον απαραίτητη πηγή ενίσχυσης του οικογενειακού εισοδήματος. Ωστόσο, παρ’ όλες τις ανησυχίες της εργαζόμενης μητέρας για το εάν το επάγγελμά της μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τα παιδιά της, στις περιπτώσεις που υπάρχει ειλικρινές ενδιαφέρον, αγάπη και έκδηλη φροντίδα προς αυτά, όλα θα πάνε καλά!
Ελπίδα Μ. Παναγιωτουνάκου
Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια
Ειδ. Αιγινήτειο Παν/κο νοσ.
Diploma in Dyslexia
Msc Έλεγχος του Στρες και Προαγωγή της Υγείας
Ιατρική Αθηνών
site: http://www.wix.com/Elpidapan/Panagiotounakou
Ωστόσο, η γυναίκα μπορεί να είναι παράλληλα και σύζυγος, αλλά και μητέρα και τότε νιώθει πιο έντονο το βάρος των υποχρεώσεων καθώς και των συνεπειών της κάθε της απόφασης. Επίσης, συχνά νιώθει ανεπαρκής και ιδιαίτερα στρεσαρισμένη καθώς διαπιστώνει ότι δεν μπορεί να ανταποκριθεί εξίσου καλά στους πολλαπλούς της ρόλους.
Πολλές εργαζόμενες μητέρες δηλώνουν ότι λόγω της πολύωρης εργασίας και της παράλληλης, σχεδόν κατ’ αποκλειστικότητα, φροντίδας του σπιτιού νευριάζουν συχνά, ξεσπώντας στον σύζυγο και τα παιδιά τους. Επιπρόσθετα, πως χαρακτηρίζονται από μειωμένη διάθεση να ασχοληθούν ή ακόμα και να συζητήσουν μαζί τους. Φαίνεται, όμως, πως οι αλληλοσυγκρουόμενες ανάγκες τους σε συνδυασμό με την εναλλαγή συναισθήματος, διογκώνουν το αίσθημα ενοχής αναφορικά με τον μητρικό τους ρόλο.
Πιο συγκεκριμένα, ακόμα και στις περιπτώσεις που οι μητέρες εργάζονται από ανάγκη, φοβούνται μήπως οι πολλές ώρες μακριά από τα παιδιά τους βλάψουν τη μεταξύ τους σχέση, τους απομακρύνουν και τελικά οδηγήσουν στην ανάπτυξη αισθημάτων ανασφάλειας και εγκατάλειψης.
Μερικές χρήσιμες συμβουλές:
• Προσπαθήστε να αφήνετε έξω από το σπίτι το άγχος και τις έγνοιες αναφορικά με τη δουλειά σας
• Φροντίστε να ρωτάτε τα παιδιά σας για το πώς πήγε η μέρα τους και έπειτα να μοιράζεστε μαζί τους και τα δικά σας νέα
• Εκμεταλλευτείτε δημιουργικά τον χρόνο που έχετε με το παιδί σας διοργανώνοντας από κοινού δραστηριότητες (π.χ. διαλέξτε ένα επιτραπέζιο παιχνίδι ή κάντε μαζί τα ψώνια του σπιτιού)
• Καλό είναι να επιδιώκετε να συζητάτε συχνά με το παιδί σας, καλλιεργώντας έτσι ένα κλίμα ασφάλειας αλλά και σιγουριάς ότι όποτε σας χρειαστεί θα είστε δίπλα του
• Συχνά, οι εργαζόμενες μητέρες, επειδή απουσιάζουν αρκετά από το σπίτι, δεν μπορούν να πουν «όχι» στα παιδιά τους, γιατί έτσι νιώθουν ότι θα καλύψουν το κενό των ωρών μακριά τους. Ωστόσο, προσπαθήστε να μην αφήσετε τις «τύψεις» να σας κάνουν υπερβολικά ελαστικές με τις μη αποδεκτές συμπεριφορές των παιδιών σας
• Προσπαθήστε να μην βιώνετε με δραματικό τρόπο τον αποχωρισμό από το παιδί σας, γιατί τότε και εκείνο θα νιώθει την όλη κατάσταση ως κάτι το τραγικό και τραυματικό
• Βάλτε στη ζωή σας δραστηριότητες που σας δίνουν περισσότερη χαρά και ικανοποίηση από πνευματική, διανοητική και συναισθηματική άποψη. Όταν οι ίδιες είστε ικανοποιημένες, αποτελείτε και θετικά πρότυπα για τα παιδιά σας!
Είναι γεγονός πως η σύγχρονη γυναίκα δύσκολα χωράει στον «παραδοσιακό ρόλο» που η κοινωνία είχε διαμορφώσει για αυτήν, καθώς οι ρόλοι της έχουν επεκταθεί. Επιπλέον, λόγω των απαιτητικών συνθηκών διαβίωσης και της έντονης οικονομικής κρίσης, η μητρική εργασία αποτελεί πλέον απαραίτητη πηγή ενίσχυσης του οικογενειακού εισοδήματος. Ωστόσο, παρ’ όλες τις ανησυχίες της εργαζόμενης μητέρας για το εάν το επάγγελμά της μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τα παιδιά της, στις περιπτώσεις που υπάρχει ειλικρινές ενδιαφέρον, αγάπη και έκδηλη φροντίδα προς αυτά, όλα θα πάνε καλά!
Ελπίδα Μ. Παναγιωτουνάκου
Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια
Ειδ. Αιγινήτειο Παν/κο νοσ.
Diploma in Dyslexia
Msc Έλεγχος του Στρες και Προαγωγή της Υγείας
Ιατρική Αθηνών
site: http://www.wix.com/Elpidapan/Panagiotounakou
Τετάρτη 1 Σεπτεμβρίου 2010
ΚΑΠΝΙΣΜΑ: ΠΩΣ ΚΟΒΕΤΑΙ ΤΟ ΤΣΙΓΑΡΟ
Η Ελλάδα για άλλη μια φορά «σβήνει» το τσιγάρο προκαλώντας πονοκέφαλο σε χιλιάδες φανατικούς και μη καπνιστές οι οποίοι δεν μπορούν να φανταστούν τη ζωή τους χωρίς αυτό!
Το κάπνισμα είναι αναμφίβολα ο σημαντικότερος παράγοντας που συντελεί στην εμφάνιση καρδιακής νόσου και καρκίνου. Η στεφανιαία νόσος είναι 50 φορές πιο συνηθισμένη στους καπνιστές, ενώ τα άτομα που καπνίζουν ένα πακέτο τσιγάρα την ημέρα έχουν 8 φορές περισσότερες πιθανότητες να προσβληθούν από καρκίνο του πνεύμονα. Φαίνεται πως κάθε τσιγάρο μειώνει τη ζωή του καπνιστή κατά 1΄ και αυξάνει τις πιθανότητες εμφάνισης ασθενειών όπως έλκη και καρκίνος της στοματικής κοιλότητας, του οισοφάγου και της κύστης. Παρόλη, ωστόσο, τη γνώση για τις βλαβερές συνέπειες του καπνίσματος, γιατί η διακοπή του καθίσταται τόσο δύσκολη;
Υπάρχει η υπόθεση πως προβάλλοντας τη σκέψη ότι είναι δύσκολο να σταματήσει κανείς το κάπνισμα και υποστηρίζοντάς τη με λεπτομερειακές περιγραφές του σωματικού εθισμού στη νικοτίνη, οι γιατροί δυσκολεύουν περισσότερο τους ανθρώπους να σταματήσουν. Αυτό που χρειάζεται περισσότερο είναι αλλαγή στον τρόπο σκέψης ξεκινώντας από το «Δεν το επιθυμώ πλέον» και φτάνοντας στην αυτόματη συνειδητοποίηση του ότι «Μπορώ να το σταματήσω, είναι εύκολο για μένα». Φαίνεται, δηλαδή, πως η προθυμία του ατόμου να σταματήσει το κάπνισμα έρχεται όταν η ιδέα είτε του κινδύνου είτε της επιβολής δεν είναι παρούσα.
Μερικά βοηθητικά βήματα για τη διακοπή του καπνίσματος:
1. Σκέψου γιατί καπνίζεις και γιατί θέλεις να το κόψεις.
• Μήπως είσαι εθισμένος στη νικοτίνη ή έχεις συνηθίσει την κίνηση του να ανάβεις τσιγάρο; Προκειμένου να διακόψεις το κάπνισμα, μάθε πόσο έλεγχο έχει πάνω σου καθεμιά από τις παραπάνω δυνάμεις.
• Θυμήσου ότι υπάρχουν πολλοί λόγοι για να διακόψεις το κάπνισμα. Οι δικοί σου είναι όμως αυτοί που μετράνε περισσότερο!
2. Διάλεξε τον τρόπο διακοπής του καπνίσματος που σου ταιριάζει ή κάνε συνδυασμό αυτών.
• Το κόβω «μαχαίρι». Επιλέγεις, δηλαδή, την Ημέρα Διακοπής και όταν έρθει σταματάς να καπνίζεις.
• Το κόβω «σιγά – σιγά». Επιλέγεις, δηλαδή, την Ημέρα Διακοπής, 2-3 βδομάδες νωρίτερα, και κάθε μέρα έως τότε μειώνεις κατά δύο τον αριθμό των τσιγάρων.
• Χρησιμοποιώ φάρμακα ή τσίχλες. Εάν νιώθεις ιδιαίτερα εξαρτημένος από τη νικοτίνη, απευθύνσου για βοήθεια σε κάποιο ιατρείο διακοπής καπνίσματος.
3. Εντόπισε το μέρος, τις ώρες και τους λόγους που θες να καπνίσεις. Προσπάθησε να μειώσεις τα τσιγάρα σε συγκεκριμένες στιγμές της ημέρας, ξεκινώντας από αυτά που εσύ θεωρείς πιο εύκολα (π.χ. το τελευταίο τσιγάρο της ημέρας).
4. Θυμήσου πως όπως μαθαίνουμε να καπνίζουμε, έτσι μαθαίνουμε και να το διακόπτουμε. Πρόκειται για μια διαδικασία μάθησης.
5. Δημιούργησε νέες και υγιεινές ρουτίνες. Αντί, για παράδειγμα, να καπνίσεις με τον καφέ, λύσε ένα σταυρόλεξο. Αντί να καπνίσεις στο διάλειμμα στη δουλειά, κάνε μια βόλτα ή χρησιμοποίησε μερικές ασκήσεις χαλάρωσης. Απομακρύνσου για ένα διάστημα από μέρη που σε ωθούν να καπνίσεις. Μην ξεχάσεις να βάλεις την άσκηση στη ζωή σου!
6. Μετέτρεψε τις σκέψεις που σε φοβίζουν να πάρεις την πολυπόθητη απόφαση σε πιο θετικές.
• «Θα πάρω βάρος, αν κόψω το κάπνισμα». «Συνήθως, τα περισσότερα άτομα παίρνουν γύρω στα 5 κιλά. Ωστόσο, με προσοχή στη διατροφή (π.χ. μικρά και τακτικά γεύματα, ολιγοθερμιδικά σνακ) και άσκηση το βάρος μου θα παραμείνει στα ίδια επίπεδα».
• «Καπνίζω χρόνια. Η ζημιά έχει ήδη γίνει». «Δεν παίρνει πολύ χρόνο για να δω τη διαφορά. Γρήγορα θα νιώσω πιο υγιής».
• «Το τσιγάρο είναι ο μόνος τρόπος για να αντέξω το στρες». «Επειδή πάντα χρησιμοποιώ αυτή την τακτική αντιμετώπισης, δεν σημαίνει πως είναι και η μοναδική».
• «Είχα ξαναπροσπαθήσει στο παρελθόν, αλλά τίποτα! Πάλι τα ίδια;» «Δύσκολα τα καταφέρνει κανείς με την πρώτη φορά. Τώρα γνωρίζω καλύτερα τι με δυσκολεύει και τι με βοηθάει στην προσπάθειά μου».
Είναι γεγονός, ότι απ’ όλες τις αλλαγές που μπορεί να κάνει το άτομο στη ζωή του, το να κόψει το κάπνισμα είναι το σημαντικότερο για την υγεία του. Μπορεί να μην είναι εύκολο, αλλά βελτιώνει σε μεγάλο βαθμό την ποιότητα ζωής. Με ή χωρίς τη βοήθεια ειδικού όλοι μπορούν να κόψουν το κάπνισμα. Και εσύ μπορείς!
Ελπίδα Μ. Παναγιωτουνάκου
Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια
Diploma in Dyslexia
Msc Έλεγχος του Στρες και Προαγωγή της Υγείας
Ιατρική Αθηνών
Ειδ. Αιγινήτειο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο
site: http://www.wix.com/Elpidapan/Panagiotounakou
Το κάπνισμα είναι αναμφίβολα ο σημαντικότερος παράγοντας που συντελεί στην εμφάνιση καρδιακής νόσου και καρκίνου. Η στεφανιαία νόσος είναι 50 φορές πιο συνηθισμένη στους καπνιστές, ενώ τα άτομα που καπνίζουν ένα πακέτο τσιγάρα την ημέρα έχουν 8 φορές περισσότερες πιθανότητες να προσβληθούν από καρκίνο του πνεύμονα. Φαίνεται πως κάθε τσιγάρο μειώνει τη ζωή του καπνιστή κατά 1΄ και αυξάνει τις πιθανότητες εμφάνισης ασθενειών όπως έλκη και καρκίνος της στοματικής κοιλότητας, του οισοφάγου και της κύστης. Παρόλη, ωστόσο, τη γνώση για τις βλαβερές συνέπειες του καπνίσματος, γιατί η διακοπή του καθίσταται τόσο δύσκολη;
Υπάρχει η υπόθεση πως προβάλλοντας τη σκέψη ότι είναι δύσκολο να σταματήσει κανείς το κάπνισμα και υποστηρίζοντάς τη με λεπτομερειακές περιγραφές του σωματικού εθισμού στη νικοτίνη, οι γιατροί δυσκολεύουν περισσότερο τους ανθρώπους να σταματήσουν. Αυτό που χρειάζεται περισσότερο είναι αλλαγή στον τρόπο σκέψης ξεκινώντας από το «Δεν το επιθυμώ πλέον» και φτάνοντας στην αυτόματη συνειδητοποίηση του ότι «Μπορώ να το σταματήσω, είναι εύκολο για μένα». Φαίνεται, δηλαδή, πως η προθυμία του ατόμου να σταματήσει το κάπνισμα έρχεται όταν η ιδέα είτε του κινδύνου είτε της επιβολής δεν είναι παρούσα.
Μερικά βοηθητικά βήματα για τη διακοπή του καπνίσματος:
1. Σκέψου γιατί καπνίζεις και γιατί θέλεις να το κόψεις.
• Μήπως είσαι εθισμένος στη νικοτίνη ή έχεις συνηθίσει την κίνηση του να ανάβεις τσιγάρο; Προκειμένου να διακόψεις το κάπνισμα, μάθε πόσο έλεγχο έχει πάνω σου καθεμιά από τις παραπάνω δυνάμεις.
• Θυμήσου ότι υπάρχουν πολλοί λόγοι για να διακόψεις το κάπνισμα. Οι δικοί σου είναι όμως αυτοί που μετράνε περισσότερο!
2. Διάλεξε τον τρόπο διακοπής του καπνίσματος που σου ταιριάζει ή κάνε συνδυασμό αυτών.
• Το κόβω «μαχαίρι». Επιλέγεις, δηλαδή, την Ημέρα Διακοπής και όταν έρθει σταματάς να καπνίζεις.
• Το κόβω «σιγά – σιγά». Επιλέγεις, δηλαδή, την Ημέρα Διακοπής, 2-3 βδομάδες νωρίτερα, και κάθε μέρα έως τότε μειώνεις κατά δύο τον αριθμό των τσιγάρων.
• Χρησιμοποιώ φάρμακα ή τσίχλες. Εάν νιώθεις ιδιαίτερα εξαρτημένος από τη νικοτίνη, απευθύνσου για βοήθεια σε κάποιο ιατρείο διακοπής καπνίσματος.
3. Εντόπισε το μέρος, τις ώρες και τους λόγους που θες να καπνίσεις. Προσπάθησε να μειώσεις τα τσιγάρα σε συγκεκριμένες στιγμές της ημέρας, ξεκινώντας από αυτά που εσύ θεωρείς πιο εύκολα (π.χ. το τελευταίο τσιγάρο της ημέρας).
4. Θυμήσου πως όπως μαθαίνουμε να καπνίζουμε, έτσι μαθαίνουμε και να το διακόπτουμε. Πρόκειται για μια διαδικασία μάθησης.
5. Δημιούργησε νέες και υγιεινές ρουτίνες. Αντί, για παράδειγμα, να καπνίσεις με τον καφέ, λύσε ένα σταυρόλεξο. Αντί να καπνίσεις στο διάλειμμα στη δουλειά, κάνε μια βόλτα ή χρησιμοποίησε μερικές ασκήσεις χαλάρωσης. Απομακρύνσου για ένα διάστημα από μέρη που σε ωθούν να καπνίσεις. Μην ξεχάσεις να βάλεις την άσκηση στη ζωή σου!
6. Μετέτρεψε τις σκέψεις που σε φοβίζουν να πάρεις την πολυπόθητη απόφαση σε πιο θετικές.
• «Θα πάρω βάρος, αν κόψω το κάπνισμα». «Συνήθως, τα περισσότερα άτομα παίρνουν γύρω στα 5 κιλά. Ωστόσο, με προσοχή στη διατροφή (π.χ. μικρά και τακτικά γεύματα, ολιγοθερμιδικά σνακ) και άσκηση το βάρος μου θα παραμείνει στα ίδια επίπεδα».
• «Καπνίζω χρόνια. Η ζημιά έχει ήδη γίνει». «Δεν παίρνει πολύ χρόνο για να δω τη διαφορά. Γρήγορα θα νιώσω πιο υγιής».
• «Το τσιγάρο είναι ο μόνος τρόπος για να αντέξω το στρες». «Επειδή πάντα χρησιμοποιώ αυτή την τακτική αντιμετώπισης, δεν σημαίνει πως είναι και η μοναδική».
• «Είχα ξαναπροσπαθήσει στο παρελθόν, αλλά τίποτα! Πάλι τα ίδια;» «Δύσκολα τα καταφέρνει κανείς με την πρώτη φορά. Τώρα γνωρίζω καλύτερα τι με δυσκολεύει και τι με βοηθάει στην προσπάθειά μου».
Είναι γεγονός, ότι απ’ όλες τις αλλαγές που μπορεί να κάνει το άτομο στη ζωή του, το να κόψει το κάπνισμα είναι το σημαντικότερο για την υγεία του. Μπορεί να μην είναι εύκολο, αλλά βελτιώνει σε μεγάλο βαθμό την ποιότητα ζωής. Με ή χωρίς τη βοήθεια ειδικού όλοι μπορούν να κόψουν το κάπνισμα. Και εσύ μπορείς!
Ελπίδα Μ. Παναγιωτουνάκου
Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια
Diploma in Dyslexia
Msc Έλεγχος του Στρες και Προαγωγή της Υγείας
Ιατρική Αθηνών
Ειδ. Αιγινήτειο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο
site: http://www.wix.com/Elpidapan/Panagiotounakou
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)