Δευτέρα, 1 Σεπτεμβρίου 2014

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ…




Συχνά τα παιδιά αρνούνται πεισματικά να διαβάσουν εξωσχολικά βιβλία παρ’ όλες τις φιλότιμες προσπάθειες του γονιού. Αυτό μπορεί να έχει να κάνει με την ιδιοσυγκρασία και τα ενδιαφέροντα του κάθε παιδιού, τα περιορισμένα ερεθίσματα από το περιβάλλον του, την περίοδο που διανύει το παιδί ή ακόμα η άρνησή του αυτή να αποτελεί ένα είδος αντίδρασης στις συνεχείς πιέσεις της οικογένειας για ενασχόληση με την ανάγνωση εξωσχολικών βιβλίων. 

ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ:
Ø  Προσπάθησε να διαβάζεις στο παιδί σου σχεδόν καθημερινά και σε μία σταθερή ώρα
Ø  Φρόντισε εκείνη την ώρα τόσο εσύ, όσο και το παιδί να είστε χαλαροί και ήρεμοι
Ø  Δείξε στο παιδί το εξώφυλλο του βιβλίου ή διάβασέ του τον τίτλο και ρώτησέ το σε τι πιστεύει ότι θα αναφέρεται η ιστορία και ποια θα είναι η ενδεχόμενη πλοκή της
Ø  Βάλε το παιδί σε ρόλο βοηθού (π.χ. μπορεί να επιλέγει εκείνο κάθε φορά το προς ανάγνωση βιβλίο, να γυρίζει μόνο του τις σελίδες, κ.λπ)
Ø  Κάνε μικρές παύσεις από την ανάγνωση προκειμένου να εντοπίζετε μαζί με το παιδί τις αντίστοιχες εικόνες της ιστορίας
Ø  Άφησε ημιτελή την ιστορία και δώσε την ευκαιρία στο παιδί να ορίσει το δικό του τέλος
Ø  Αφηγήσου μια γνωστή στο παιδί ιστορία, παραλείποντας ενδιάμεσα κάποιες φράσεις και άσε το παιδί να τις συμπληρώσει με όσες περισσότερες λεπτομέρειες μπορεί να ανακαλέσει

Σε κάθε περίπτωση, είναι ιδιαίτερα βοηθητικό ο γονιός να είναι πρότυπο φιλαναγνωσίας για το παιδί. Όταν το παιδί βλέπει το γονιό με ένα βιβλίο στο χέρι στις διακοπές, λίγο πριν τον βραδινό ύπνο, συντροφιά στον καναπέ αντί της τηλεόρασης, είναι πιθανότερο να θελήσει να τον μιμηθεί.

ΜΕΡΙΚΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΑΚΟΜΑ:
Ø  Φρόντισε στο σπίτι να υπάρχει τουλάχιστον μία καλά οργανωμένη βιβλιοθήκη
Ø  Άφηνε στο κομοδίνο του παιδιού 2-3 βιβλία που σε γενικές γραμμές άπτονται των ενδιαφερόντων του. Όσο πιο προσβάσιμα είναι σε αυτό, τόσο αυξάνονται οι πιθανότητες να τα περιεργαστεί και τελικά να τα διαβάσει
Ø  Όταν βρίσκεσαι σε ένα βιβλιοπωλείο μαζί με το παιδί σου, άφησέ το να περάσει χρόνο στον τομέα με τα βιβλία της ηλικίας του. Κάποιο από αυτά μπορεί να του κεντρίσει το ενδιαφέρον
Ø  Παρακίνησε κάποιο πρόσωπο που θαυμάζει ιδιαίτερα το παιδί να του προτείνει ένα συγκεκριμένο βιβλίο προς ανάγνωση
Ø  Σεβάσου την επιθυμία του παιδιού σου. Άστο να αγοράσει ακόμα και κάποιο βιβλίο που θεωρείς ανούσιο ή μη ιδιαίτερα εκπαιδευτικό (πάντα, βέβαια, με γνώμονα την ηλικία του)
Ø  Διάλεξε μαζί με το παιδί εικονογραφημένα βιβλία τα οποία είναι πιο ελκυστικά

Κάθε παιδί έχει τους δικούς του ρυθμούς και τις δικές του ατομικές προτιμήσεις. Προσπάθησε να το βοηθήσεις να αγαπήσει το βιβλίο και όχι να το συνδέσει με μια «υποχρέωση» ή με ένα «καταναγκαστικό έργο». Αυτό γιατί η αξία του βιβλίου είναι πολύτιμη όχι μόνο για τη γνωστική, αλλά και για τη συναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού. Άλλωστε, όπως λέει και μια αραβική παροιμία, «ένα βιβλίο είναι ένας κήπος που μπορείς να κουβαλήσεις στην τσέπη σου..»

Τετάρτη, 27 Αυγούστου 2014

ΟΙ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΤΕΛΕΙΩΣΑΝ…ΚΑΙ ΤΩΡΑ;





 
Κάθε χρόνο αναμένουμε πώς και πώς τις καλοκαιρινές διακοπές, ως το «μεγάλο γεγονός» που θα μας βγάλει από τη ρουτίνα της καθημερινότητας, ως την ανάπαυλα από τα «πυρά» των υποχρεώσεων, ως την «μικρή όαση» που θα μας χαρίσει ανακούφιση από τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε στο σπίτι και την εργασία κατά τη διάρκεια των χειμερινών μηνών. Γρήγορα, όμως, να ’μαστε και πάλι μπροστά στην είσοδο του σπιτιού μας, να αντικρίζουμε το βουνό της αλληλογραφίας και των λογαριασμών, φορτωμένοι τσάντες, τσαντάκια, φουσκωτά, βατραχοπέδιλα ….και τώρα;;;
Η επιστροφή από τις διακοπές σίγουρα δεν είναι κάτι το ιδιαίτερα ευχάριστο, αλλά δεν χρειάζεται να μας προκαλεί στρες και αρνητική διάθεση. Με λίγο προγραμματισμό και επαναπροσδιορισμό στόχων η επιστροφή στις καθημερινές μας ασχολίες μπορεί να φανεί λιγότερο οδυνηρή απ’ όσο αρχικά φανταζόμασταν! 

Πώς μπορούμε, λοιπόν, να διευκολύνουμε την προσαρμογή μας;
·         Προσπαθήστε να βάλετε εκ νέου τη ζωή σας σε τάξη. Χαρακτηριστικό γνώρισμα των διακοπών είναι η ψευδαίσθηση ότι λειτουργούμε δίχως χρονικούς περιορισμούς, καθώς και το ότι ξεφεύγουμε από τις καθημερινές μας υποχρεώσεις. Ξεκινήστε, λοιπόν, από το σπίτι σας τακτοποιώντας άμεσα τις βαλίτσες, τα άπλυτα, τα αμέτρητα σουβενίρ που φέρατε μαζί από την καλοκαιρινή σας εξόρμηση. Σημαντικό είναι να γίνει ένας καταμερισμός εργασίας μεταξύ των μελών της οικογένειας, έτσι ώστε το βάρος να μην πέσει σε ένα μόνο από αυτά, συνήθως στην μητέρα, προκαλώντας ένα αίσθημα πανικού και επιθυμίας να εγκαταλείψει το σπίτι!
·         Προγραμματίστε μια ομαλή επιστροφή. Αφήστε μια – δυο μέρες ελεύθερες μετά τις διακοπές πριν γυρίσετε στη δουλειά προκειμένου να έχετε το χρόνο να προσαρμοστείτε σιγά – σιγά στα νέα δεδομένα και να ξαναβρείτε τους παλιούς σας ρυθμούς
·         Ξεκινήστε με τις πιο «ανώδυνες» υποχρεώσεις σας. Το σώμα και ο εγκέφαλός μας φαίνεται να λειτουργούν αποτελεσματικότερα όταν «ανεβάζουν σταδιακά ταχύτητα». Επιλέξτε, για παράδειγμα, με το που θα επιστρέψετε στην εργασία σας να βάλετε σε μια σειρά το γραφείο και τα ραντεβού της εβδομάδας και όχι να συγκαλέσετε άμεσα ένα συμβούλιο ή αντίστοιχα στο σπίτι διαλέξτε ένα σύντομο και εύκολο φαγητό για το μεσημέρι
·         Ενσωματώστε στην καθημερινότητά σας ευχάριστες και χαλαρωτικές δραστηριότητες. Συχνά, δεν είναι τόσο η επιστροφή από τις καλοκαιρινές διακοπές που μας προκαλεί αρνητική διάθεση, αλλά ο φόβος ότι αυτόματα θα επιστρέψουμε στη μονοτονία και τη ρουτίνα. Αυτό, όμως, είναι στο χέρι μας να μην συμβεί! Πριν επιστρέψετε από τη δουλειά δοκιμάστε να κάνετε 10 λεπτά περπάτημα στο κοντινότερο πάρκο ή οικοδομικό τετράγωνο. Κανονίστε με μερικούς φίλους ή τον σύντροφό σας να συναντηθείτε για τον απογευματινό σας καφέ κάπου έξω. Κάντε με τους αγαπημένους σας μια βόλτα με το αυτοκίνητο μέχρι την κοντινότερη εξοχή…
·         Κρατήστε τις εικόνες των διακοπών για λίγο ακόμα κοντά σας. Το ωραίο κομμάτι της επιστροφής στο σπίτι είναι ότι μπορείτε να μοιραστείτε τις όμορφες εμπειρίες σας με συγγενείς και φίλους. Αφιερώστε χρόνο για συναντήσεις με όσους επίσης έχουν επιστρέψει, τακτοποιήστε τις φωτογραφίες των διακοπών, ανανεώστε τη διακόσμηση του σπιτιού ώστε να αλλάξετε παραστάσεις
Σε κάθε περίπτωση το σημαντικό είναι ο καθένας από μας να ανακαλύπτει τις μικροδραστηριότητες που τον βοηθούν να νιώθει ξεκούραστος και ευτυχισμένος και να τις χρησιμοποιεί ως κίνητρο για να συνεχίσει να ανταπεξέρχεται στις καθημερινές δυσκολίες και υποχρεώσεις. Να θυμάστε ότι οι όμορφες στιγμές που μας κάνουν να ξεφεύγουμε από τη ρουτίνα και καθρεφτίζουν τα «θέλω» μας δεν χρειάζεται να αποτελούν προνόμιο μόνο των καλοκαιρινών διακοπών!

Ελπίδα Μ. Παναγιωτουνάκου
Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια
Ειδ. Αιγινήτειο Παν/κο νοσ.
Msc Έλεγχος του Στρες και Προαγωγή της Υγείας
Ιατρική Αθηνών
Τηλ.: 210 81 41 570, Κιν.: 697 40 12 477
Ανοίξεως – Σταμάτας 2, Άνοιξη


 

Πέμπτη, 24 Απριλίου 2014

ΤΑ ΣΤΑΔΙΑ ΤΟΥ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟΥ ΠΕΝΘΟΥΣ




Η διαχείριση της απώλειας ενός αγαπημένου μας προσώπου αποτελεί σε κάθε περίπτωση μια ιδιαίτερα δύσκολη κατάσταση. Η αποδοχή ενός τόσο τραγικού γεγονότος - το οποίο αποτελεί μια μόνιμη συνθήκη - μας γεμίζει θλίψη, ενώ ταυτόχρονα μας αποδιοργανώνει και αποσυντονίζει. 

Δυστυχώς, δεν υπάρχουν μαγικές συνταγές που να διώχνουν τον πόνο μακριά πιο γρήγορα ή που να μας βοηθούν να επανέλθουμε στην καθημερινότητά μας ευκολότερα. Ωστόσο, είναι καλό να γνωρίζουμε τα στάδια που αποτελούν ενδείξεις του φυσιολογικού πένθους, καθώς μέσα από αυτά μαθαίνουμε τελικά πώς να ζούμε δίχως το αγαπημένο μας πρόσωπο δίπλα μας.
Βέβαια, δεν περνάμε όλοι από όλα αυτά τα στάδια, ούτε είναι απαραίτητο να τα βιώσουμε ακριβώς με τη σειρά που θα αναφερθούν παρακάτω. Ο θρήνος αποτελεί μια προσωπική υπόθεση και είναι τόσο ξεχωριστός, όσο ξεχωριστός είναι και ο καθένας από εμάς!

  1. ΑΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΑΠΟΜΟΝΩΣΗ. Αρχικά, δεν μπορούμε να πιστέψουμε ότι ένα αγαπημένο μας πρόσωπο δεν υπάρχει πια. Το άτομο που πενθεί βρίσκεται σε μια κατάσταση κλονισμού, άρνησης της πραγματικότητας ή ακόμα μπορεί να μοιάζει φαινομενικά «απαθές». Η κατάσταση αυτή είναι φυσιολογική, καθώς καθιστά ικανή την καθημερινή επιβίωση. Η άρνηση, συγκεκριμένα, βοηθά να καταλαγιάσουν η θλίψη και ο θρήνος που βιώνουμε. Μέσω αυτής ερχόμαστε σε επαφή με τόσα συναισθήματα όσα μπορούμε να αντέξουμε. Σταδιακά, γινόμαστε όλο και πιο δυνατοί, αρχίζουμε να συνειδητοποιούμε την πραγματικότητα και η άρνηση υποχωρεί. Τότε, όμως, αναδύονται εντονότερα όλα εκείνα τα συναισθήματα που προσπαθούσαμε να κάνουμε πως δεν υπάρχουν..
  2. ΘΥΜΟΣ. Η ματαίωση, γρήγορα δίνει τη θέση της στο θυμό. Θυμό προς τον εαυτό μας (γιατί ίσως νιώθουμε ανεπαρκείς, πως δεν κάναμε αρκετά για τον άνθρωπό μας), προς τον άνθρωπο που έφυγε και μας άφησε μόνους, προς τον γιατρό που δεν προσπάθησε αρκετά, προς αυτόν που δεν ήρθε στη νεκρώσιμο ακολουθία, προς την οικογένεια ή τους φίλους μας, θυμό ακόμα και προς τον ίδιο το Θεό. Συχνά, όταν είμαστε βυθισμένοι στη θλίψη μας, νιώθουμε αποκομμένοι από όλους και από όλα. Ο θυμός, βοηθά να συνδεθούμε και πάλι με τους γύρω μας. Να κρατηθούμε από κάτι. Δε θα πρέπει να προσπαθούμε να καταπνίξουμε το θυμό μας, γιατί αποτελεί ένα απαραίτητο στάδιο στη διαδικασία της επούλωσης των πληγών μας. Άλλωστε, ο θυμός είναι άλλη μια ένδειξη της έντασης της αγάπης μας για το πρόσωπο που δεν είναι πια κοντά μας
  3. ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ. Η φυσιολογική αντίδραση στα συναισθήματα της αβοηθητότητας και της ευαλωτότητας είναι η ανάγκη μας να ανακτήσουμε τον έλεγχο της ζωής μας. Τότε είναι που μας κατακλύζουν όλα τα «Μακάρι να..» και τα «Τι θα είχε γίνει αν..». Θέλουμε να γυρίσουμε στη ζωή μας όπως ήταν πριν χάσουμε τον αγαπημένο μας. Συχνά ευχόμαστε να μπορούσαμε να γυρίσουμε τον χρόνο πίσω προκειμένου να διορθώσουμε λανθασμένες επιλογές μας..Τότε είναι που μπορεί να εμφανιστεί και το αίσθημα της ενοχής..
  4. ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ. Τη στιγμή που οι γύρω μας ίσως να αναμένουν πως θα αρχίσουμε να νιώθουμε καλύτερα, είναι πιθανό να βυθιστούμε σε βαθειά κατάθλιψη. Η κατάσταση αυτή αποτελεί ένα φυσιολογικό στάδιο του θρήνου και δε συνδέεται με την κατάθλιψη ως ψυχική διαταραχή, αλλά ως συναίσθημα αναμενόμενο μετά τη συνειδητοποίηση της απώλειάς μας. Συχνά, η υπερυπνία γίνεται το καταφύγιό μας, νιώθουμε διαρκώς κουρασμένοι, απαισιόδοξοι για το μέλλον, ενώ είναι πιθανό να εμφανίσουμε και δυσκολίες στη συγκέντρωση. Μάλιστα, δεν είναι λίγες οι φορές που επιθυμούμε την απομόνωση και την ενασχόληση με δραστηριότητες που συνηθίζαμε να μοιραζόμαστε με τον αγαπημένο μας που δεν είναι πια κοντά μας ή να εκδηλώνουμε μια έντονη προσκόλληση σε μνήμες του παρελθόντος. Η κατάθλιψη γίνεται ανησυχητική εάν ξεπεράσει σε διάρκεια τους 2 μήνες, όπως και στην περίπτωση που καθιστά δυσλειτουργική την καθημερινότητά μας
  5. ΑΠΟΔΟΧΗ. Η αποδοχή συχνά συγχέεται λανθασμένα με το «είμαι καλά». Ποτέ δε θα είμαστε «καλά» μετά την απώλεια του αγαπημένου μας προσώπου. Ωστόσο, από ένα σημείο και έπειτα αποδεχόμαστε τη νέα κατάσταση και μαθαίνουμε να ζούμε με τα νέα δεδομένα. Η ζωή μας έχει πλέον αλλάξει και εμείς καλούμαστε να επιδείξουμε ευελιξία και προσαρμογή. Είναι πιθανό, για παράδειγμα, να χρειαστεί να αναλάβουμε νέους ρόλους, να συνάψουμε νέες σχέσεις, να ενδυναμώσουμε κάποιες από τις παλαιότερες. Το ότι αρχίζουμε να απολαμβάνουμε και πάλι τη ζωή, δε σημαίνει ότι προδίδουμε το αγαπημένο μας πρόσωπο που δεν είναι πια κοντά μας. Αντί να αρνηθούμε τα συναισθήματά μας, είναι σημαντικό να αφουγκραστούμε τις ανάγκες μας και να προσπαθήσουμε να τις καλύψουμε
Σε κάθε περίπτωση, η διαχείριση της απώλειας αποτελεί μια βαθειά προσωπική υπόθεση και κανείς δεν μπορεί να κατανοήσει πλήρως το πώς νιώθουμε και το πόσο δύσκολο είναι για εμάς να προσαρμοστούμε στα νέα δεδομένα. Ωστόσο, είναι σημαντικό να αφήσουμε τους ανθρώπους, τους οποίους πραγματικά νιώθουμε κοντά μας, να μας προσφέρουν παρηγοριά και υποστήριξη. Το καλύτερο πράγμα που μπορούμε να κάνουμε είναι να αφήσουμε ελεύθερο τον εαυτό μας να βιώσει το θρήνο, δίχως να καταπιέζουμε τα συναισθήματά μας. Σε τέτοιες στιγμές, είναι μάλλον «αφύσικο» να στεκόμαστε δυνατοί και αλώβητοι. Η αντίσταση το μόνο που κάνει είναι να παρατείνει την φυσιολογική διαδικασία της επούλωσης των πληγών…

Ελπίδα Μ. Παναγιωτουνάκου
Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια
Ειδ. Αιγινήτειο Παν/κο νοσ.
Diploma in Dyslexia
Msc Έλεγχος του Στρες και Προαγωγή της Υγείας
Ιατρική Αθηνών
Τηλ.: 210 81 41 570, Κιν.: 697 40 12 477
Ανοίξεως – Σταμάτας 2, Άνοιξη
Web page: http://www.wix.com/elpidapan/panagiotounakou